Kodex AI

I UZP 2/11

Orzeczenie procesowe
SN24 marca 2011·resolution
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła znaczenia wcześniejszego wyroku w kolejnym postępowaniu o odsetki od świadczenia przyznanego z opóźnieniem. Sąd Najwyższy wskazał, że jeśli w sentencji poprzedniego wyroku nie zamieszczono rozstrzygnięcia o odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, to kwestia ta nie została w ogóle wyjaśniona ani przesądzona. W takiej sytuacji nie można przyjmować, że istnieje powaga rzeczy osądzonej w tym zakresie. W kolejnym procesie sądowym, w którym wnioskodawca dochodzi odsetek od świadczenia wypłaconego z opóźnieniem, dopuszczalne, a nawet konieczne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego dotyczącego tej okoliczności. Orzeczenie ma charakter procesowy i dotyczy zasad ustalania granic prawomocności oraz możliwości badania odpowiedzialności organu rentowego w nowej sprawie.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·granice powagi rzeczy osądzonej przy braku wyraźnego rozstrzygnięcia w sentencji wyroku
  • ·możliwość badania odpowiedzialności organu rentowego za opóźnienie w ustaleniu prawa do świadczenia
  • ·dopuszczalność dochodzenia odsetek w kolejnym postępowaniu po przyznaniu świadczenia z opóźnieniem
  • ·konieczność odtworzenia zakresu wcześniejszego rozstrzygnięcia na podstawie akt sprawy, gdy sentencja jest niepełna
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
wyroku, a nie uzasadnienie (postanowienie z dnia 25 lutego 1998 r., II UKN 594/97, OSNAPiUS 1999 nr 1, poz. 37 oraz wyroki z dnia 15 marca 2002 r., II CKN 1415/00, LEX nr 53284; z dnia 23 maja 2002 r., IV CKN 1073/00, LEX nr 55501; z dnia 8 czerwca 2005 r., V CK 702/04, LEX nr 402284; z dnia 21 czerwca 2007 r., IV CSK 63/07, LEX nr 485880; z dnia 15 listopada 2007 r., II CSK 347/07, LEX nr 345525; z dnia 13 marca 2008 r., III CSK 284/07, LEX nr 380931 i z dnia 3 czerwca 2008 r., I UK 323/07, OSNP 2009 nr 19 - 20, poz. 267). Dopiero gdy sentencja wyroku nie zawiera wyraźnych granic rozstrzygnięcia, aby ustalić granice powagi rzeczy osą- dzonej, należy w pierwszej kolejności dokonać wykładni wyroku. Następnie trzeba posłużyć się treścią uzasadnienia, a jeśli nie zostało ono sporządzone, sąd orzekają- cy musi sam - na podstawie akt sprawy - odtworzyć rozumowanie sądu, który wydał badane rozstrzygnięcie (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 września 1957 r., 1 CO 20/57, OSPiKA 1958 nr 10, poz. 261; postanowienie z dnia 25 lutego 1998 r., II UKN 594/97, OSNAPiUS 1999 nr 1, poz. 37 oraz wyroki z dnia 15 marca 2002 r., II CKN 1415/00, LEX nr 53284; z dnia 23 maja 2002 r., IV CKN 1073/00, LEX nr 55501; z dnia 8 czerwca 2005 r., V CK 702/04, LEX nr 402284; z dnia 21 czerwca 2007 r., IV CSK 63/07, LEX nr 485880; z dnia 15 listopada 2007 r., II CSK 347/07, LEX nr 345525; z dnia 13 marca 2008 r., III CSK 284/07, LEX nr 380931 i z dnia 3 czerwca 2008 r., I UK 323/07, OSNP 2009 nr 19 - 20, poz. 267). W kontekście powyższych wywodów należy stwierdzić, że rację ma Sąd Ape- lacyjny zauważając, że niezamieszczenie w sentencji wyroku orzeczenia w przed- miocie odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji oznacza, iż sąd w istocie nie wyjaśnił i nie rozstrzy- gnął tej kwestii. W kolejnym procesie sądowym, w którym wnioskodawca domaga się wypłaty odsetek od przyznanego z opóźnieniem świadczenia, dopuszczalne, a wręcz konieczne, jest prowadzenie postępowania dowodowego na tę okoliczność. Mając powyższe przytoczone argumenty, Sąd Najwyższy z mocy art. 390 § 1 k.p.c. podjął uchwałę rozstrzygającą przedstawione zagadnienie prawne. ========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026