uzasadnienie – że dotyczy on naruszenia art. 24 pkt 11 ustawy o prokuraturze, a nie powołanego art. 24 pkt 1. Według art. 24 pkt 11 tej ustawy, Krajowa Rada Prokuratorów opiniuje wnioski o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora po ukończeniu 65 roku życia. Na mocy art. 20 powołanej ustawy z dnia 9 października 2009 r. nowelizującej ustawę o prokuraturze, do czasu powołania Krajowej Rady Prokuratorów przewidziane dla niej obowiązki ustawowe realizowała Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym. Odnosząc się do zarzutu udziału Prokuratora Generalnego w posiedzeniu tej Rady, w czasie którego opiniowany był wniosek odwołującej się trzeba zauważyć, że jego udział w posiedzeniach Rady wynikał wprost z ustawy. Mający zastosowanie w tym okresie art. 23 ust. 1 ustawy o prokuraturze stanowił bowiem, że Prokurator Generalny jest przewodniczącym Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym. Nadto, odwołująca się nie wykazała, aby zbyt późne - jej zdaniem – przekazanie akt osobowych miało jakikolwiek wpływ na treść uchwały Rady, negatywnie opiniującej jej wniosek.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.