III PO 11/10

Wygrał pozwany
SN3 marca 2011·sentence
Inne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił odwołanie prokurator K.B. od decyzji Prokuratora Generalnego odmawiającej zgody na dalsze zajmowanie stanowiska po ukończeniu 65. roku życia. SN uznał, że decyzja Prokuratora Generalnego ma charakter uznaniowy i podlega jedynie ograniczonej kontroli sądowej – w zakresie badania, czy nie doszło do arbitralności lub użycia niedozwolonych kryteriów. W sprawie uwzględniono m.in. sytuację kadrową w prokuraturze, potrzebę wymiany pokoleniowej oraz negatywną opinię Rady Prokuratorów, a także fakt, że odwołująca już wcześniej korzystała z przedłużenia. SN nie podzielił zarzutów dotyczących naruszeń proceduralnych przy opiniowaniu wniosku, wskazując, że udział Prokuratora Generalnego w posiedzeniu Rady wynikał z ustawy, a skarżąca nie wykazała wpływu ewentualnych uchybień na treść opinii. W konsekwencji odwołanie zostało oddalone.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Uznaniowy charakter decyzji o wyrażeniu zgody na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora po ukończeniu 65 lat
  • ·Zakres kontroli Sądu Najwyższego nad decyzją Prokuratora Generalnego
  • ·Dopuszczalność uwzględnienia wymiany pokoleniowej i sytuacji kadrowej jako przesłanek odmowy
  • ·Znaczenie opinii Rady Prokuratorów i zarzuty proceduralne dotyczące opiniowania wniosku
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie – że dotyczy on naruszenia art. 24 pkt 11 ustawy o prokuraturze, a nie powołanego art. 24 pkt 1. Według art. 24 pkt 11 tej ustawy, Krajowa Rada Prokuratorów opiniuje wnioski o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora po ukończeniu 65 roku życia. Na mocy art. 20 powołanej ustawy z dnia 9 października 2009 r. nowelizującej ustawę o prokuraturze, do czasu powołania Krajowej Rady Prokuratorów przewidziane dla niej obowiązki ustawowe realizowała Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym. Odnosząc się do zarzutu udziału Prokuratora Generalnego w posiedzeniu tej Rady, w czasie którego opiniowany był wniosek odwołującej się trzeba zauważyć, że jego udział w posiedzeniach Rady wynikał wprost z ustawy. Mający zastosowanie w tym okresie art. 23 ust. 1 ustawy o prokuraturze stanowił bowiem, 4 że Prokurator Generalny jest przewodniczącym Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym. Nadto, odwołująca się nie wykazała, aby zbyt późne - jej zdaniem – przekazanie akt osobowych miało jakikolwiek wpływ na treść uchwały Rady, negatywnie opiniującej jej wniosek. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.