Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T.
postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2010 r., odrzucił skargę kasacyjną powodów […] od wyroku tego Sądu w sprawie z powództwa […] przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Zakładów Opieki Zdrowotnej w N. o zadośćuczynienie. Sąd Okręgowy uznał, iż skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na to, że wartość przedmiotu zaskarżenia w odniesieniu do tych osób jest niższa niż 10 000 zł.
Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie wnieśli M. K., R. P. i W. G.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Słusznie przyjął Sąd Okręgowy, że w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia w odniesieniu do powodów składających zażalenie nie osiągnęła tego progu. Wartość tę odniesieniu do powodów stanowi bowiem kwota zasądzona na ich rzecz przez Sąd Rejonowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. wyrokiem z dnia 7 maja 2009 r. Powodowie M. K. i R .P. nie zaskarżyli bowiem apelacją rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego o oddaleniu powództwa w pozostałej części, zaś apelacja w tym zakresie W. G. została odrzucona. W odniesieniu zatem do powodów Sąd drugiej instancji rozstrzygał wyłącznie na skutek apelacji strony pozwanej skierowanej przeciwko rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego zawartemu w punkcie III, V i VII wyroku, w których zasądzono od pozwanego odpowiednio: kwotę 3000 zł na rzecz M. K.; kwotę 3500 zł na rzecz R. P. oraz kwotę 2500 zł na rzecz W. G. Ponieważ Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w tych punktach w ten sposób, że powództwo oddalił i wyłącznie to rozstrzygnięcie może stanowić przedmiot zaskarżenia skargą kasacyjną wniesioną przez powodów, to tym samym te kwoty stanowią w odniesieniu do skarżących przedmiot zaskarżenia. Wszystkie one są zaś niższe niż 10000 zł.
Z tych względów na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji.