III PZ 2/10
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające jego zażalenie w sprawie o wznowienie postępowania. Kluczową przyczyną było to, że środek zaskarżenia do Sądu Najwyższego został wniesiony osobiście przez stronę, mimo że w postępowaniu przed SN obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Sąd wskazał, że wymóg ten nie jest zwykłym brakiem formalnym pisma, lecz dotyczy podmiotowej zdolności do dokonania czynności procesowej. Ponieważ powód nie należał do wyjątków przewidzianych w art. 87^1 k.p.c., odrzucenie zażalenia było prawidłowe. Sprawa dotyczyła roszczeń z zakresu prawa pracy przeciwko kopalni, ale rozstrzygnięcie miało wyłącznie charakter procesowy i nie odnosiło się do meritum sporu o odszkodowanie i przeprosiny.
- ·przymus adwokacko-radcowski w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
- ·odrzucenie środka zaskarżenia wniesionego osobiście przez stronę
- ·charakter wymogu z art. 87^1 k.p.c. jako przesłanki podmiotowej, a nie braku formalnego
- ·dopuszczalność zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania