I UK 55/09

Wygrał pozwany
SN24 lipca 2009·sentence
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła prawa do jednorazowego odszkodowania po śmierci Tomasza S., który prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą. W dniu zdarzenia wykonywał on czynności na budowie w W., a po zakończeniu pracy wracał samochodem do domu. W trakcie tej podróży doszło do wypadku komunikacyjnego, w wyniku którego zmarł. Sąd Rejonowy uznał zdarzenie za wypadek przy prowadzeniu działalności gospodarczej i przyznał rodzinie odszkodowanie, jednak Sąd Okręgowy zmienił ten wyrok i oddalił odwołanie, wskazując, że wypadek nastąpił już po zakończeniu czynności związanych z działalnością, w drodze do domu, a więc nie spełniał przesłanek z art. 3 ust. 3 pkt 8 ustawy wypadkowej. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną, podzielając tę wykładnię. Uznał, że powrót do domu po zakończeniu pracy nie jest zwykłą czynnością związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej, a ewentualnie może być oceniany jako wypadek w drodze do domu na gruncie innych przepisów, nie zaś jako wypadek przy prowadzeniu działalności gospodarczej.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Czy wypadek komunikacyjny podczas powrotu do domu po zakończeniu pracy może być uznany za wypadek przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej.
  • ·Wykładnia art. 3 ust. 3 pkt 8 ustawy wypadkowej dotycząca pojęcia zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
  • ·Rozróżnienie między wypadkiem przy prowadzeniu działalności a wypadkiem w drodze do domu.
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie zaskarżonego wyroku przedstawia podstawę faktyczną i podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy, w tym założenia interpretacyjne zastosowanych przepisów prawa materialnego. Z uzasadnienia zarzutu naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. wynika zresztą, że skarżącej nie tyle chodzi o brak wymaganego elementu uzasad- nienia wyroku co o to, że jej zdaniem jest to uzasadnienie błędne i niewystarczające. Ponadto z zarzutu tego nie wynika, ażeby podane w skardze uchybienie mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i w związku z tym, ażeby odpowiadało wy- maganiom podstawy skargi kasacyjnej z art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. Podstawa naruszenia przepisu prawa materialnego została oparta na zarzucie naruszenia art. 3 ust. 3 pkt 8 w związku z art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Przy ocenie tego zarzutu, Sąd Najwyższy jest związany pod- stawą faktyczną zaskarżonego wyroku (art. 39813 § 2 k.p.c.), w ramach której szcze- gólnie istotne jest ustalenie, że Tomasz S. w dniu 14 maja 2007 r. zakończył czynno- ści związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o godzinie 1800 i że dopiero w drodze powrotnej do domu doszło do wypadku komunikacyjnego, w wyniku które- go Tomasz S. zmarł. Nie budzi wątpliwości interpretacja zaskarżonego wyroku co do przepisu art. 3 ust. 3 pkt 8 ustawy wypadkowej, że zdarzenie następujące po zakoń- czeniu czynności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą w drodze z miejsca wykonywania działalności gospodarczej do domu nie jest wypadkiem przy prowadzeniu tej działalności. Odbywanie drogi do domu po zakończeniu czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie jest wykonywaniem zwy- kłych czynności związanych z prowadzeniem tej działalności, a tylko zdarzenie zaist- 5 niałe w tych ostatnio wymienionych okolicznościach mogłoby być zakwalifikowane jako wypadek przy prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu wskazane- go przepisu. Nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w drodze do domu po zakończeniu czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, może odnosić się do sytuacji uregulowanej w art. 57b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.). „Wypadek w drodze do pracy lub z pracy” stanowi szczególną sytuację, która wywołuje określone konse- kwencje prawne w zakresie renty z tytułu niezdolności do pracy określone w powyż- szej ustawie o emeryturach i rentach. Ta szczególna regulacja nie odnosi się do zakresu „wypadku przy pracy”, zdefiniowanego w art. 3 autonomicznej w tym przed- miocie ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw i w konsekwencji orzekł zgodnie z art. 39814 k.p.c. ========================================