Kodex AI

II PO 2/09

Wygrał pozwany
SN21 lipca 2009·
Inne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy odrzucił skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez powódkę E.W. przeciwko Kancelarii Sejmu w sprawie o odszkodowanie. Powódka twierdziła, że w postępowaniu apelacyjnym doszło do nieważności z powodu wadliwego składu sądu i naruszenia przepisów o delegowaniu sędziego, co miało uzasadniać wznowienie na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy uznał jednak, że wznowienie postępowania w procesie jest co do zasady dopuszczalne tylko po prawomocnym wyroku, a wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem niemerytorycznym jest możliwe wyłącznie w sytuacji wskazanej w art. 4011 k.p.c., czyli gdy orzeczenie wydano na podstawie aktu normatywnego uznanego za niekonstytucyjny. Ponieważ powódka nie powołała takiej podstawy, a skarga dotyczyła odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wznowienie było niedopuszczalne. W konsekwencji skarga została odrzucona na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·dopuszczalność wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem niemerytorycznym
  • ·zakres podstaw wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c. i art. 4011 k.p.c.
  • ·skutki niedopuszczalności skargi o wznowienie postępowania
  • ·zarzut nieważności postępowania z powodu wadliwego składu sądu
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca) SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z powództwa E.W. przeciwko Kancelarii Sejmu w Warszawie o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 lipca 2009 r., skargi powódki o wznowienie postępowania na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2008 r., odrzuca skargę. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 17 października 2008 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powódki E. W. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 marca 2008 r., w której skarżąca powoływała się między innymi na nieważność postępowania określoną w art. 379 pkt 4 k.p.c. w związku z okolicznością, że orzekał w sprawie sędzia wadliwe delegowany. W skardze o wznowienie postępowania powódka powołała się na podstawę określoną w art. 403 § 2 k.p.c., wskazując, że do zmiany składu sądu w toku postępowania apelacyjnego doszło z rażącym naruszeniem art. 45 § 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), co doprowadziło do nieważności postępowania z mocy art.379 pkt 4 2 k.p.c. i spowodowało w konsekwencji pozbawienie skarżącej możności obrony jej praw powodujące po raz drugi nieważność postępowania - z art. 379 pkt 5 k.p.c. Obliguje to Sąd Najwyższy do rozpoznania sprawy w granicach art. 412 § 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c., wznowienia postępowania w procesie można żądać tylko w przypadku jego zakończenia prawomocnym wyrokiem. Przepis § 2 tego artykułu dopuszcza co prawda możliwość wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem niemerytorycznym, ale wyłącznie w razie zaistnienia przesłanki określonej w art. 4011 k.p.c., a więc wtedy, gdy postanowienie to było wydane na podstawie aktu normatywnego, który został uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą. Na taką podstawę wznowienia postępowania skarżąca się nie powołuje. W rezultacie wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania - z innych przyczyn niż wskazana w art. 4011 k.p.c. - jest niedopuszczalne, co powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania z mocy art. 410 § 1 k.p.c.
Dodano: 1 kwietnia 2026