Kodex AI

II UK 145/07

Orzeczenie procesowe
SN22 listopada 2007·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła odmowy przyjęcia przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej wnioskodawcy J. P. w sprawie o dalszą rentę rodzinną z ZUS. ZUS odmówił świadczenia, ponieważ wnioskodawca ukończył 25 lat, nie będąc – według ustaleń sądów – na ostatnim roku studiów, co jest warunkiem przedłużenia prawa do renty rodzinnej. Sąd Apelacyjny oddalił apelację, a Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. SN wskazał przede wszystkim na braki formalne skargi: brak prawidłowego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi oraz nieprawidłowe powołanie podstawy „oczywistego naruszenia prawa”. Dodatkowo SN podkreślił, że w sprawach z ubezpieczenia społecznego obowiązują ogólne reguły dowodowe, w tym ciężar dowodu spoczywający na stronie twierdzącej, a sąd nie ma obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego z urzędu w miejsce strony. W konsekwencji skarga nie została rozpoznana merytorycznie.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Warunki przedłużenia prawa do renty rodzinnej po ukończeniu 25 lat i znaczenie statusu studenta ostatniego roku studiów
  • ·Ciężar dowodu w sprawach z ubezpieczenia społecznego
  • ·Braki formalne skargi kasacyjnej i przesłanki jej przyjęcia do rozpoznania
  • ·Zakres obowiązku sądu do prowadzenia dowodów z urzędu w sprawie o świadczenie z ZUS
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie może wynikać z samego wniosku nie prowadzi do stwierdzenia przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania. Redakcja wniosku nie jest tu precyzyjna, gdyż ustawa stanowi, że skarga podlega przyjęciu, gdy jest „oczywiście uzasadniona” (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) a nie gdy zachodzi „oczywiste naruszenie zaskarżonym wyrokiem prawa”. Skarżący w ogóle nie uzasadnia tej oczywistości. Podstawy skargi nie oparto na naruszeniu prawa materialnego, natomiast podstawa procesowa pozostaje w kolizji z ustawą (art. 3983 § 3 k.p.c.). Osłabia to tym samym przedstawiane zagadnienie prawne, które nie jest kwestią prawną i to istotną, gdyż metodycznie nie odwołuje się do przepisów prawa i do orzecznictwa, lecz do stosowania reguł dowodowych w konkretnej sprawie. Te zaś określa procedura. Skarżący w ogóle nie rozwinął kwestii, w której nie mógłby też zaprzeczyć podstawowym regułom dowodowym, jak przede wszystkim tym, że to na twierdzącym spoczywa ciężar dowodu. Powszechne zasady (reguły) dowodowe obowiązują również na gruncie spraw z ubezpieczenia społecznego, tu w szczególności, że to zainteresowany świadczeniem ma każdorazowo udowodnić fakty uzasadniające prawo. Inaczej mówiąc również tu działają zasady dowodzenia faktów i kontradyktoryjności sporu. Dla poruszonej w zagadnieniu kwestii ważne jest zwrócenie uwagi, że brak jest podstaw procesowych do twierdzenia, że sąd ubezpieczeń społecznych w sprawie o rentę rodzinną ma działać z urzędu. Zwłaszcza gdy tak jak w tej sprawie, wbrew skarżącemu, podstawowe ustalenia oparte były na zaświadczeniach uczelni (j.w.). Postępowanie dowodowe ma miejsce również w drugiej instancji (art. 382 k.p.c.). i zasadnicze, znaczące dla sprawy fakty nie były sporne. Jeżeli więc miałaby zajść szczególna sytuacja, czyli, 4 że już przed datą urodzin (9 kwietnia 2004 r.) wnioskodawca miałby uzyskać zaliczenia i zdać egzaminy pozwalające na uznanie, że stał się studentem ostatniego roku studiów, to ostatecznie rozstrzygnięcie to mogło być oparte na braku przeprowadzenia właściwego dowodu przeciwko podstawowym ustaleniom w sprawie. Prócz więc wskazanych wad konstrukcyjnych i redakcyjnych wniosku, jego treść nie pozwalała stwierdzić przesłanki przedsądu uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na mocy art. 3989 § 2 k.p.c.
Dodano: 1 kwietnia 2026