II UZ 66/06

Wygrał pozwany
SN20 lutego 2007·
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła policyjnej renty rodzinnej i tego, czy skarga kasacyjna organu rentowego była dopuszczalna. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną, uznając, że skoro przyznane świadczenie obejmowało tylko dwa miesiące, to decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia, a nie szczególne zasady dla spraw o przyznanie renty. Sąd Najwyższy nie zgodził się z tym stanowiskiem. Uznał, że jeżeli organ rentowy wydał decyzję o ustaniu prawa do renty rodzinnej, a ubezpieczony domaga się „przedłużenia” tego prawa do końca ostatniego roku studiów, to sprawa ma charakter sprawy o przyznanie renty w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. W konsekwencji dopuszczalność skargi kasacyjnej nie zależy od wartości świadczenia. Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·czy sprawa o przedłużenie prawa do renty rodzinnej po decyzji o ustaniu świadczenia jest sprawą o przyznanie renty
  • ·czy w takiej sprawie dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia
  • ·wykładnia art. 3982 § 1 k.p.c. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 20 lutego 2007 r. II UZ 66/06 Sprawa o „przedłużenie” prawa do renty rodzinnej do zakończenia ostat- niego roku studiów w szkole wyższej, wszczęta po wydaniu przez organ ren- towy decyzji o ustaniu tego prawa, jest sprawą o przyznanie renty w rozumie- niu art. 3982 § 1 k.p.c. Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Beata Gudowska, Zbigniew Hajn (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego 2007 r. sprawy z wniosku Mikołaja K. przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o rentę rodzinną po- licyjną, na skutek zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2006 r. [...] u c h y l i ł zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Zakładu Emerytalno-Rentowe- go Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie od wyroku tego Sądu z 19 czerwca 2006 r. W wyroku tym Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okrę- gowego z 27 lutego 2006 r. oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Emerytalno- Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z 1 września 2004 r. o ustaniu z dniem 30 września 2004 r. prawa do świadczenia rentowego, w ten spo- sób, że przyznał Mikołajowi K. prawo do policyjnej renty rodzinnej na okres od 1 paź- dziernika 2004 r. do 30 listopada 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że w myśl art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w 2 sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytu- ry lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Następnie Sąd stwierdził, że nie ulega wątpliwości, że rozpoznawana sprawa zalicza się do kategorii spraw o przyznanie lub o wstrzymanie emerytury lub renty, bowiem dotyczy przyzna- nia renty rodzinnej policyjnej. Skoro jednak Sąd Apelacyjny wyrokiem z 19 czerwca 2006 r. przyznał wnioskodawcy prawo do policyjnej renty rodzinnej na okres dwóch miesięcy, to przedmiotem sporu było wyłącznie prawo do świadczenia na ściśle wskazany okres. W takiej sytuacji dopuszczalność skargi kasacyjnej jest zależna od wartości przedmiotu zaskarżenia, a art. 3982 § 1 k.p.c. znajduje pełne zastosowanie. W zażaleniu pełnomocnik pozwanego zaskarżył w całości powyższe postano- wienie Sądu Apelacyjnego, zarzucając mu naruszenie prawa przez błędną wykładnię art. 3982 § 1 k.p.c. i wnosząc o jego uchylenie oraz rozstrzygnięcie o kosztach postę- powania zażaleniowego, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do po- nownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. W uzasadnieniu skarżący wskazał między innymi, że przedmiotem odwołania Mikołaja K. było przyznanie prawa do po- licyjnej renty rodzinnej, które ustało na skutek wystąpienia określonych okoliczności faktycznych, spełniających - w ocenie pozwanego - wymogi art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecz- nych (Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.). Przed Sądami obu instancji badaniu podlegało istnienie przesłanek uzasadniających przyznanie renty, a okres przysługi- wania tego świadczenia był kwestią poboczną, która sama w sobie nie może zmie- niać w trakcie postępowania charakteru sprawy w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione. W sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apela- cyjnego z 19 czerwca 2006 r., zaskarżonym przez pozwanego odrzuconą przez ten Sąd skargą kasacyjną, przedmiotem oceny prawnej było to, czy zachodzą wskazane w art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przesłanki przedłużenia prawa do renty rodzinnej do za- kończenia ostatniego roku studiów w szkole wyższej. Zważywszy, że w decyzji z 30 września 2004 r. organ rentowy stwierdził ustanie prawa do tej renty, przedmiotem sprawy nie była wysokość świadczenia, lecz przyznanie renty na wymieniony wyżej 3 okres. Innymi słowy sprawa o przedłużenie prawa do renty rodzinnej do zakończenia ostatniego roku studiów w szkole wyższej, wszczęta wskutek decyzji organu rento- wego o ustaniu prawa do renty rodzinnej, jest sprawą o przyznanie renty w rozumie- niu art. 3982 § 1 k.p.c., bez względu na to, czy łączna wysokość dochodzonego świadczenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, czy też przekracza tę kwotę. Z tych względów, na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. ========================================