I PKN 333/00

Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanych i utrzymał w mocy wyrok ustalający, że powoda łączył z pozwanymi stosunek pracy w okresie od 1 listopada 1997 r. do 21 stycznia 1999 r., oraz zasądzający odszkodowanie za wadliwe rozwiązanie umowy. SN uznał, że pracownik ma interes prawny w żądaniu ustalenia istnienia stosunku pracy na podstawie art. 189 k.p.c., nawet jeśli może dochodzić także świadczeń pieniężnych, ponieważ ustalenie to wpływa m.in. na uprawnienia z ubezpieczeń społecznych i przyszłe świadczenia zależne od stażu pracy. Sąd odrzucił też zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c., wskazując, że uzasadnienie wyroku było wystarczające, a skarżący nie wykazali istotnego wpływu ewentualnych uchybień na wynik sprawy. Spór dotyczył faktycznego zatrudnienia „na czarno” i rozwiązania stosunku pracy z naruszeniem przepisów.