II UZ 36/00

Postanowienie z dnia 18 maja 2000 r. II UZ 36/00 Sprawa dotycząca orzeczenia okresowej częściowej niezdolności do pracy w miejsce dotychczasowej całkowitej niezdolności do pracy jest sprawą o wysokość świadczenia rentowego, w której kasacja jest dopuszczalna zależ- nie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Przewodniczący SSN Andrzej Kijowski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar, Teresa Romer. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2000 r. sprawy z wniosku Ryszarda W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecz- nych-Oddziałowi w Z.W. o dalsze prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, na skutek zażalenia wnioskodawcy na po- stanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 4 lutego 2000 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć zażalenie. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi postanowie- niem z dnia 4 lutego 2000 r. [...] odrzucił kasację, którą ubezpieczony Ryszard W., działający przez swego pełnomocnika będącego adwokatem, złożył od wyroku tegoż Sądu z dnia 2 grudnia 1999 r. [...], odmawiającego zainteresowanemu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, przy ustalonym prawie do renty z ty- tułu częściowej niezdolności. W motywach odrzucenia kasacji Sąd Apelacyjny wska- zał, że po wezwaniu do usunięcia jej formalnego braku, polegającego na niepodaniu wartości przedmiotu zaskarżenia, pełnomocnik wnioskodawcy określił ją na kwotę 7.000 zł, w tym 5.000 zł tytułem odszkodowania. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 2.000 zł, a więc nie sięga granicy 5.000 zł, która w sprawach o świadczenie 2 warunkuje dopuszczalność kasacji (art. 393 pkt 1 KPC). Wnioskodawca otrzymuje świadczenie rentowe z tytułu częściowej niezdolności do pracy, chociaż uważa, że należy mu się świadczenie w ramach całkowitej niezdolności do pracy. Przedmioto- wy spór nie jest więc sprawą o prawo do świadczenia, tylko o jego wysokość, więc przepis art. 393 pkt 1 KPC znajduje tu pełne zastosowanie. Oceny tej nie zmienia argument podnoszony przez pełnomocnika wniosko- dawcy. Który, twierdzi, że orzeczenie całkowitej niezdolności do pracy uprawniałoby zainteresowanego do żądania 5000 zł odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu. Niniejsza sprawa nie jest jednak sprawą o jednorazowe odszkodowanie, tylko doty- czy wysokości renty z ubezpieczenia społecznego. Na powyższe postanowienie zażalił się wnioskodawca, którego pełnomocnik podniósł, że przedmiotem postępowania w sprawie jest „ustalenie stanu zdrowia po- woda w chwili zdarzenia – wypadku przy pracy. Ustalenie stanu zdrowia ma niewąt- pliwie wpływ na wysokość zarówno renty, jak i odszkodowania. Przy podawaniu wartości przedmiotu sporu należy podać sumę roszczeń. Powód uznał, że otrzymał- by ok. 2000 zł więcej – renta oraz ok. 5000 zł – odszkodowanie. Przyjmując taki tok rozumowania, sprawa nie dotyczy jednorazowego odszkodowania, a wartość rosz- czenia przekracza kwotę 5000 zł”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne i podlega oddaleniu. Sprawą z zakresu ubezpie- czeń społecznych jest zgodnie z art. 476 § 2 KPC sprawa, w której wniesiono odwo- łanie od decyzji organów rentowych dotyczących między innymi emerytur i rent z ubezpieczenia społecznego. Przedmiot sporu w tych sprawach określa więc przed- miot decyzji organu rentowego zaskarżonej do sądu ubezpieczeń społecznych. Wnioskodawca odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w Z.W. z dnia 20 października 1998 r., odmawiającej mu prawa do renty z tytułu cał- kowitej niezdolności do pracy, przy równoczesnym niekwestionowaniu prawa i wy- płacaniu renty związanej z częściową niezdolnością do pracy. Rację ma zatem Sąd Apelacyjny gdy twierdzi, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest prawo do renty, tylko jej wysokość. Dopuszczalność kasacji jest więc zależna od wartości przedmiotu zaskarżenia, a tę pełnomocnik skarżącego z powołaniem się na stanowi- sko swego mandanta podał na kwotę „ok. 2000 zł”. Kwota ta jest niższa od pułapu 3 wskazanego w art. 393 pkt 1 KPC i faktu tego nie może podważyć jakakolwiek kon- strukcja myślowa wnioskodawcy lub jego pełnomocnika, nie wyłączając prezentowa- nej w zażaleniu tezy, iż przedmiotem sprawy jest „ustalenie stanu zdrowia”, mające wpływ zarówno na wysokość renty, jak też ewentualnego (hipotetycznego) odszko- dowania, których „suma” przekracza kwotę 5000 zł. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39319 w związku z art. 397 § 2 i art. 385 KPC orzekł jak w sentencji. ========================================