III AUa 103/24
Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej uwzględnił odwołania komorników sądowych M.N. i T.L. i zmienił decyzje ZUS odmawiające ustalenia wysokości składki zdrowotnej za 2022 r., ustalając, że podstawę wymiaru stanowi przeciętne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw w IV kwartale roku poprzedniego (art. 81 ust. 2za ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej). Sąd uznał, że komornicy nie są przedsiębiorcami i nie mieszczą się w art. 81 ust. 2. ZUS wniósł apelację. Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację, wskazując, że choć komornik nie jest przedsiębiorcą (art. 33 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych), to art. 33 ust. 3 tej ustawy nakazuje stosować do niego wprost przepisy o podatku dochodowym, systemie ubezpieczeń społecznych i świadczeniach zdrowotnych dotyczące osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. W konsekwencji komornik podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu jak przedsiębiorca, a podstawa wymiaru składki zależy od wybranej formy opodatkowania (art. 81 ust. 2). Skoro odwołujący wybrali podatek liniowy, podstawa powinna być ustalona według dochodu, a nie ryczałtowo. Wyrok Sądu Okręgowego nie odpowiada prawu, apelacja ZUS zasługiwała na uwzględnienie.
- ·Czy komornik sądowy podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu na zasadach właściwych dla przedsiębiorców, w tym co do podstawy wymiaru składki
- ·Wykładnia art. 81 ust. 2 i ust. 2za ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej w odniesieniu do komorników sądowych
- ·Znaczenie art. 33 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych dla traktowania komornika jak przedsiębiorcę
- ·Wpływ wyboru formy opodatkowania (podatek liniowy) na podstawę wymiaru składki zdrowotnej