III AUa 1418/23
Sąd Apelacyjny oddalił apelacje od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach, który oddalił odwołanie Z. R. od decyzji ZUS. ZUS stwierdził, że Z. R. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 1 czerwca 2021 r. jako pracownik spółki z o.o. Z. R. posiadał 100% udziałów w spółce i pełnił funkcję prezesa jednoosobowego zarządu. Ze spółką łączyła go umowa o pracę na czas nieokreślony od 2007 r., a od 1 czerwca 2021 r. został zgłoszony jako pracownik. Sądy uznały, że samo zawarcie umowy o pracę, zgłoszenie do ubezpieczeń i opłacanie składek nie wystarczą, jeśli nie występuje faktyczne wykonywanie pracy w warunkach podporządkowania pracowniczego. W ocenie sądów jedyny wspólnik spółki z o.o. nie może być uznany za pracownika tej spółki, ponieważ jego status pracownika zostaje wchłonięty przez status właściciela kapitału; brak realnego podporządkowania służbowego, a wykonywanie czynności, nawet typowo pracowniczych, następuje na rzecz samego siebie i na własne ryzyko. Sąd Apelacyjny wskazał, że jedyny wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności na podstawie art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy systemowej, co wyklucza podleganie ubezpieczeniom pracowniczym. Wnioski dowodowe o przesłuchanie świadków na okoliczność wykonywanej pracy uznano za nieistotne, ponieważ nawet ich potwierdzenie nie pozwoliłoby uznać pracy za świadczoną w reżimie pracowniczym. Apelacje ubezpieczonego i spółki oddalono.
- ·Czy jedyny wspólnik spółki z o.o. będący prezesem zarządu może podlegać pracowniczym ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy o pracę
- ·Czy status pracownika jedynego wspólnika zostaje wchłonięty przez status właściciela kapitału
- ·Czy istnieje realne podporządkowanie pracownicze, gdy wspólnik jest jedynym członkiem zarządu i właścicielem 100% udziałów
- ·Podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym wspólnika jednoosobowej spółki z o.o. na podstawie art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy systemowej
- ·Znaczenie pominięcia dowodów z zeznań świadków dla ustalenia charakteru wykonywanej pracy