III AUa 936/22

Sprawa dotyczyła podlegania ubezpieczeniowego A.P. jako pracownika spółki (...) od 1 maja 2020 r. ZUS decyzją z 10 lutego 2021 r. stwierdził, że ubezpieczony nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, wypadkowemu i chorobowemu od 1 maja 2020 r. Ubezpieczony odwołał się, wskazując, że pracodawca nie rozwiązał z nim umowy o pracę. Sąd Okręgowy w Rybniku wyrokiem z 14 kwietnia 2022 r. zmienił decyzję i ustalił podleganie ubezpieczeniom od 1 maja 2020 r. Ustalił, że ubezpieczony pracował u płatnika od 14 stycznia 2019 r., a 13 kwietnia 2020 r. zawarł kolejną umowę o pracę na czas nieokreślony. Pracodawca wysłał go na dwutygodniowy urlop, a następnie zaprzestał kontaktu i faktycznie zamknął zakład. Ubezpieczony nie otrzymał wypowiedzenia ani świadectwa pracy, bezskutecznie próbował kontaktować się z pracodawcą, a od 14 lipca 2020 r. był niezdolny do pracy z powodu udaru. Sąd Apelacyjny oddalił apelację ZUS. Wskazał, że samo faktyczne zaprzestanie działalności przez pracodawcę nie powoduje ustania stosunku pracy ani obowiązku ubezpieczenia społecznego. Stosunek pracy trwa do czasu jego rozwiązania na podstawie przepisów Kodeksu pracy. Brak opłacania składek i niezłożenie dokumentów rozliczeniowych nie mogą obciążać pracownika. Ubezpieczony pozostawał w gotowości do pracy, a przeszkoda leżała po stronie pracodawcy. Dlatego od 1 maja 2020 r. podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym.