III AUa 486/24

Sprawa dotyczyła prawa B. S. do ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy. ZUS odmówił świadczenia, przyjmując, że ostatnim miejscem pracy ubezpieczonego nie była praca na kolei. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy zmienił decyzję ZUS i przyznał prawo do ekwiwalentu od 1 sierpnia 2023 r. Ustalił, że ubezpieczony był zatrudniony na kolei w latach 1978–2007 oraz 2007–2023, a do 30 listopada 2007 r. otrzymywał deputat węglowy. Emeryturę pomostową uzyskał wyłącznie na podstawie zatrudnienia na kolei w szczególnych warunkach przez ponad 15 lat. Sąd uznał, że art. 74 ust. 1 i 4 ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji PKP nie wymaga, aby praca na kolei była ostatnim zatrudnieniem przed emeryturą. Wystarczy, że emerytura lub renta została przyznana z tytułu zatrudnienia na kolei, w czasie którego przysługiwał deputat. Zdaniem sądu art. 56 ustawy o emeryturach pomostowych pozwala uwzględnić emeryturę pomostową przy ustalaniu prawa do deputatu, mimo że ustawa ta nie została wprost wymieniona w art. 74. Sąd Apelacyjny oddalił apelację ZUS jako bezzasadną, podzielając ustalenia faktyczne i wykładnię prawa Sądu I instancji.