III AUa 111/24

Sprawa dotyczyła prawa ubezpieczonej K.O. (lat 31) do renty socjalnej. Ubezpieczona ukończyła szkołę zawodową w zawodzie kucharza oraz technikum dla niedosłyszących, pracowała jako pomoc kuchenna. Cierpi na obustronny niedosłuch mieszany znacznego stopnia (stan po leczeniu gentamycyną w dzieciństwie), jest obustronnie zaaparatowana, ma głęboki niedorozwój mowy oraz chorobę Hashimoto; orzeczeniem z 2021 r. zaliczono ją do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wniosek o rentę socjalną złożyła 30.05.2023 r. Lekarz orzecznik i komisja lekarska ZUS uznali, że stopień naruszenia sprawności nie uzasadnia całkowitej niezdolności do pracy, wobec czego decyzją z 6.07.2023 r. odmówiono świadczenia. Sąd Okręgowy w Toruniu wyrokiem z 5.12.2023 r. (IV U 608/23), opierając się na opinii biegłego laryngologa, zmienił decyzję i przyznał rentę socjalną na okres od 29.05.2023 r. do 29.05.2028 r., uznając ubezpieczoną za całkowicie niezdolną do pracy w warunkach typowych (niezdolność powstała przed 18 r.ż.). Sąd oddalił wniosek organu o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego medycyny pracy, uznając go za zmierzający do przedłużenia postępowania. Organ rentowy wniósł apelację, zarzucając naruszenie art. 217 § 1 w zw. z art. 227 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 4 ust. 1 ustawy o rencie socjalnej. Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację w części. Dopuścił dowód z opinii biegłego medycyny pracy, który stwierdził, że ubezpieczona nie jest całkowicie, lecz częściowo niezdolna do pracy – zachowała zdolność czytania i pisania, brak zaburzeń intelektu, może pracować m.in. jako pomoc kuchenna na zapleczu, sprzątaczka, montażystka, a także przekwalifikować się (szwaczka, prasowaczka). Sąd uznał tę opinię za logiczną i przekonującą. Wskazał, że wobec pozytywnych rokowań przekwalifikowania zawodowego należy orzec rentę szkoleniową na podstawie art. 60 ustawy emerytalnej, przyznawaną od dnia wydania wyroku.