III AUa 951/23

Sprawa dotyczyła odwołania K.S. od decyzji ZUS z 24 listopada 2020 r. odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, opierając się na opiniach biegłych ortopedy, okulisty i chirurga naczyniowego, którzy zgodnie uznali, że schorzenia narządu ruchu, naczyń i wzroku nie czynią ubezpieczonego niezdolnym do pracy. Sąd nie podzielił zarzutu powagi rzeczy osądzonej, wskazując, że wcześniejszy wyrok dotyczył innego okresu, a przedmiotem kontroli jest decyzja według stanu z chwili jej wydania. Sąd Apelacyjny, rozpoznając apelację w postępowaniu uproszczonym, uzupełnił materiał dowodowy m.in. o opinię biegłej psycholog. Biegła stwierdziła u K.S., lat 60, trwałą i przewlekłą częściową niezdolność do pracy z powodu zaburzeń funkcjonowania poznawczego, emocjonalnego i somatycznego. Sąd II instancji uznał tę opinię za rzetelną i miarodajną, a apelację za zasadną. Zmienił zaskarżony wyrok i przyznał K.S. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na stałe od 1 lipca 2020 r. Sąd nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji na podstawie art. 118 ust. 1a ustawy emerytalnej.