III AUa 142/24

Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił odwołanie ubezpieczonego M.M. od decyzji ZUS odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy z 18 kwietnia 2016 r. Ubezpieczony, pracownik ochrony, doznał urazu prawego kolana po potknięciu na nierówności terenu. ZUS uznał go za częściowo niezdolnego do pracy z ogólnego stanu zdrowia, ale bez związku z wypadkiem. Sporne było wyłącznie, czy niezdolność do pracy pozostaje w związku przyczynowym z wypadkiem. Sąd oparł ustalenia na opiniach biegłego rehabilitanta i biegłego medycyny pracy, które wykluczyły taki związek. Biegli wskazali, że zmiany zwyrodnieniowe kolana i kręgosłupa istniały wcześniej, a skutki urazu kolana były krótkotrwałe i mieściły się w okresie zasiłku chorobowego. Opinia biegłego ortopedy W.Z. została odrzucona jako niekategoryczna i niespójna. Sąd podkreślił, że sam ból nie wystarcza do ustalenia niezdolności do pracy, a schorzenia kręgosłupa mają charakter samoistny i wieloletni. Decyzja ZUS z 25 września 2017 r. została oceniona jako prawidłowa. Odwołanie oddalono na podstawie art. 477(14) § 1 k.p.c. Rozstrzygnięto też o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu.