III AUa 651/24

Wygrał powód
Sąd Apelacyjny w Gdańsku — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA19 listopada 2024·
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne przez ubezpieczonego jako wspólnika spółki komandytowej w upadłości likwidacyjnej za okres od 1 maja 2019 r. do 20 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy oddalił odwołania ubezpieczonego, uznając, że sam status wspólnika spółki komandytowej wystarcza do objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, a spółka w upadłości nadal prowadzi działalność gospodarczą poprzez czynności syndyka, sprzedaż majątku i dzierżawę przedsiębiorstwa. Ubezpieczony nie miał w spornym okresie innego tytułu ubezpieczenia zdrowotnego, dlatego zdaniem Sądu I instancji brak przychodu nie uchylał obowiązku składkowego. W apelacji ubezpieczony zarzucił m.in. błędne zastosowanie art. 13 pkt 4a i 4b ustawy systemowej do okresu przed 18 września 2021 r., błędną wykładnię art. 6 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 8 ust. 6 ustawy systemowej, pominięcie wyroku WSA w Warszawie dotyczącego innego wspólnika oraz nieprawidłowe rozliczenie kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Apelacyjny uznał apelację za zasadną. Wskazał, że Sąd Okręgowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i ustalił stan faktyczny, lecz dokonał błędnej oceny prawnej. Podkreślił rozgraniczenie kompetencji: o podleganiu ubezpieczeniu zdrowotnemu rozstrzyga NFZ, a ZUS wymierza i pobiera składki. Sąd jest związany ostateczną decyzją administracyjną w kwestii podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu. Decyzja Prezesa NFZ dotycząca ubezpieczonego obejmowała inny okres niż sporny, a wyrok WSA dotyczył innego wspólnika. W konsekwencji apelacja ubezpieczonego została uwzględniona, co oznacza, że zakwestionowane rozstrzygnięcie Sądu I instancji nie mogło się ostać.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne przez wspólnika spółki komandytowej w upadłości likwidacyjnej
  • ·Rozgraniczenie kompetencji NFZ do rozstrzygania o podleganiu ubezpieczeniu zdrowotnemu i ZUS do wymierzania oraz pobierania składek
  • ·Związanie sądu ostateczną decyzją administracyjną w sprawie podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu
  • ·Znaczenie braku przychodu oraz braku innego tytułu ubezpieczenia dla obowiązku składkowego
  • ·Stosowanie art. 13 pkt 4a i 4b ustawy systemowej do okresów sprzed 18 września 2021 r.
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Decyzją z dnia 16 stycznia 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. stwierdził, że ubezpieczony A. D., jako płatnik składek, jest dłużnikiem organu rentowego z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od sierpnia 2019 r. do stycznia 2022 r. wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie 13.747,29 zł.

W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczony, reprezentowany przez adwokata, wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów procesu, wskazał, że w spornym okresie nie prowadził żadnej działalności gospodarczej. Działalność prowadzona zgodnie z wpisem do rejestru REGON została wykreślona z dniem 1 czerwca 2016 r.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wyjaśnił, że zadłużenie wskazane w decyzji związane jest z pozarolniczą działalnością odwołującego, prowadzona jako wspólnik spółki komandytowej pod nazwą (...) Sp. z o.o. Sp. komandytowa w upadłości likwidacyjnej w okresie od dnia 30 grudnia 2014 r. do dnia 20 stycznia 2022 r., kiedy to spółka została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego. Zaskarżona decyzja nie jest związana z indywidualną działalnością ubezpieczonego prowadzoną pod nazwą (...) w okresie od dnia 19 lipca 2013 r. do dnia 31 maja 2016 r.

Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV U 243/23.

Decyzją z dnia 6 marca 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. stwierdził, że ubezpieczony A. D., jako płatnik składek, jest dłużnikiem organu rentowego z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od maja 2019 r. do lipca 2019 r. wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie 1.400,96 zł.

W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczony, reprezentowany przez adwokata, wniósł o je uchylenie i zasądzenie kosztów procesu, wskazał, że w spornym okresie nie prowadził żadnej działalności gospodarczej. Działalność prowadzona zgodnie z wpisem do rejestru REGON została wykreślona z dniem 1 czerwca 2016 r.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV U 308/23.