Decyzją z 29 sierpnia 2025r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddziałw Ł. przyznał A. W. emeryturę poczynając od 1 lipca 2025r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Ustalając wysokość świadczenia ubezpieczonego organ rentowy zsumował kwotę składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynoszącą 999.775,33 zł i kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego wynoszącą 857.388,30 zł, a następnie od uzyskanej sumy odjął sumę kwot pobranych emerytur wynoszącą 852.776,91 zł, po czym uzyskaną różnicę podzielił przez średnie dalsze trwanie życia wynoszące 191,4 miesiąca, co dało emeryturę w kwocie 5.247,58 zł. Jednocześnie organ rentowy zawiesił wypłatę świadczenia ustalonego powyższą decyzją, ponieważ było ono mniej korzystne od pobieranej przez uprawnionego emerytury nauczycielskiej.
Od powyższej decyzji odwołał się A. W.. W odwołaniu wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez nakazanie organowi ponownego obliczenia emerytury przysługującej mu w związku z osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego z pominięciem art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej od dnia, od którego mogłaby być podjęta wypłata emerytury powszechnej na podstawie art. 24 ustawy emerytalnej wraz z prawem do wyrównania stanowiącego różnicę między sumą kwot emerytur, jakie przysługiwałyby w okresie od dnia, od którego mogłaby być podjęta wypłata emerytury przyznanej na podstawie art. 24 ustawy emerytalnej, do dnia wydania decyzji ponownym obliczeniu emerytury, z uwzględnieniem ich waloryzacji, a sumą kwot wypłaconych w tym okresie. Nadto odwołujący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.