Kodex AI

III AUa 766/13

Orzeczenie procesowe
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA30 lipca 2014·
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie dotyczy sprawy z wniosku H.S. przeciwko ZUS Oddziałowi w R. o wypłatę zawieszonej emerytury. ZUS decyzją z 13 marca 2013 r., powołując art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił uchylenia decyzji z 12 października 2011 r. w części zawieszającej prawo do emerytury od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r. na podstawie art. 28 ustawy z 16 grudnia 2010 r. w zw. z art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Wnioskodawczyni domagała się zmiany decyzji i wypłaty zawieszonego świadczenia wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu wyrokiem z 6 czerwca 2013 r. zmienił decyzję i zobowiązał ZUS do wypłaty emerytury za okres od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2011 r. wraz z odsetkami, uwzględniając skutki wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r., sygn. K 2/12. Organ rentowy wniósł apelację, a następnie cofnął ją w całości pismem z 17 lipca 2014 r. Sąd Apelacyjny uznał cofnięcie apelacji za dopuszczalne i skuteczne, dlatego na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. umorzył postępowanie apelacyjne. Rozstrzygnięcie ma charakter proceduralny, nie rozstrzyga ponownie o istocie sprawy.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Zawieszenie prawa do emerytury na podstawie art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z art. 28 ustawy zmieniającej z 16 grudnia 2010 r.
  • ·Skutki wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r., sygn. K 2/12, dla wypłaty zawieszonego świadczenia
  • ·Dopuszczalność i skuteczność cofnięcia apelacji przez organ rentowy oraz umorzenie postępowania apelacyjnego na podstawie art. 391 § 2 k.p.c.
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt III AUa 766/13

Dnia 30 lipca 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Bogumiła Burda

Sędziowie:

SSA Marta Pańczyk-Kujawska

SSA Alicja Podczaska (spr.)

Protokolant

st.sekr.sądowy Małgorzata Leniar

po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014r.

na rozprawie

sprawy z wniosku H. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R.

o wypłatę zawieszonej emerytury

na skutek apelacji organu rentowego

od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu

z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt III U 414/13

p o s t a n a w i a:

umorzyć postępowanie apelacyjne

Decyzją z 13 marca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., przywołując art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia decyzji z dnia 12 października 2011 r. w części, w jakiej ta decyzja zawieszała na podstawie art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726) w zw. z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) prawo do emerytury H. S. od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawczyni domagała się jej zmiany, w części w jakiej decyzja ta zawiesiła prawo do emerytury za okres od 1.10.2011 r. do 21.11.2012 r. oraz wypłaty zawieszonego świadczenia wraz z odsetkami za powyższy okres.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt III U 414/13 Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu zmienił zaskarżoną decyzję ZUS Oddziału w R. z dn. 12 października 2011 r. i zobowiązał organ rentowy do wypłaty emerytury H. S. od dnia 1.10.2011 r. do 21.11.2011 r., wraz z ustawowymi odsetkami od 22 grudnia 2012 r.

Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem przyjętych przez Sąd Okręgowy skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt K 2/12 ( Dz. U. Nr 257, poz.1726).

Od w/w orzeczenia apelację złożył organ rentowy, którą następnie cofnął w całości pismem z dnia 17.07.2014 r., wyrażając wolę odstąpienia od postępowania apelacyjnego. Wobec tak zaistniałej sytuacji procesowej, należało uznać zarówno dopuszczalność, jak i prawną skuteczność dokonanego przez organ rentowy cofnięcia apelacji, co w konsekwencji uzasadniało umorzenie postępowania apelacyjnego, zgodnie z treścią art. 391§ 2 k. p. c, o czym orzeczono jak w sentencji.

Dane osobowe: zanonimizowaneDodano: 15 maja 2026