V Pz 20/14

Orzeczenie procesowe
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim — V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SO26 czerwca 2014·
Inne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczy zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego oddalające jej wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie o odszkodowanie przeciwko spółce z o.o. Powódka argumentowała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, leczy się psychiatrycznie i psychologicznie, ma na utrzymaniu dwoje dzieci. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, wskazując, że ustanowienie pełnomocnika z urzędu wymaga nie tylko zwolnienia od kosztów sądowych, ale również potrzeby jego udziału w sprawie. Sąd ocenił, że powódka nie jest osobą nieporadną – samodzielnie składała pisma procesowe, logicznie przedstawiała swoje stanowisko, zawarła ugodę sądową, a choroba psychiczna nie uniemożliwia jej działania. W konsekwencji uznał, że udział pełnomocnika w sprawie nie jest potrzebny.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Przesłanki ustanowienia pełnomocnika z urzędu w postępowaniu cywilnym, w tym potrzeba udziału w sprawie oraz nieporadność strony.
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt V Pz 20/14

Dnia 26 czerwca 2014roku

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Beata Łapińska

Sędziowie: SO Magdalena Marczyńska

SR. del. Urszula Sipińska-Sęk (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 roku w Piotrkowie Tryb.

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa I. S.

przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.

o odszkodowanie

na skutek zażalenia powódki I. S.

na postanowienie Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. z dnia 24 marca 2014 roku sygn. akt IV P 359/13

w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika z urzędu

postanawia:

oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2014 roku Sąd Rejonowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. oddalił wniosek powódki o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W dniu 1 kwietnia 2014r. powódka wniosła zażalenie na postanowienia z dnia 24 marca 2014r. W uzasadnieniu ponownie wniosła o przydzielenie pełnomocnika z urzędu, podnosząc że jej sytuacja materialna jest bardzo trudna oraz że w związku z toczącą się sprawą jest w złym stanie psychicznym, leczy się u psychiatry i psychologa, zażywa leki uspakajające. Ze złożonego przez powódkę oświadczenia o stanie rodzinno-majątkowym wynika, że ma na utrzymaniu dwoje dzieci w wieku lat 18 i 13 i utrzymuje się z alimentów otrzymywanych od męża w kwocie 1000zł. Ma majątek nieruchomy w postaci domu oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 1 ha.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 117 § 1 k.p.c. strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części, może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Art. 117 1 § 1 k.p.c. stanowi natomiast, że osoba fizyczna dołącza do wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oświadczenie obejmujące szczegółowe dane o swoim stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania.

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje, iż powódka korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Nie mniej konieczną przesłanką ustanowienia adwokata (radcy prawnego) dla strony zwolnionej od kosztów sądowych oprócz wykazania, że nie może ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie oraz rodziny, – jak słusznie podkreśla Sąd Rejonowy - stanowi potrzeba jego udziału w sprawie (art. 177 § 5 k.p.c.). Udział adwokata (radcy prawnego) w sprawie będzie zazwyczaj potrzebny wtedy, gdy strona wnosząca o jego ustanowienie jest nieporadna, ma trudności z samodzielnym podejmowaniem czynności procesowych albo gdy sprawa jest skomplikowana pod względem faktycznym lub prawnym.

W przedmiotowej sprawie ta przesłanka nie została spełniona. Powódka od początku składała do Sądu własnoręcznie napisane pisma procesowe, w których przedstawiała w sposób logiczny stan faktyczny sprawy, swoje twierdzenia oraz roszczenia. Również na rozprawach sądowych osobiście przedstawiała swoje stanowisko i składała wyjaśnienia w sprawie, wreszcie zawarła ugodę sądową. Powódki nie można zatem – jak wynika z przytoczonych faktów- w żadnym wypadku nazwać osobą nieporadną. Okoliczności tej nie zmienia fakt leczenia się przez powódkę u psychologa i psychiatry. Stan zdrowia powódki nie uniemożliwia jej działania w niniejszej sprawie, o czym świadczą składane przez nią pisma procesowe. Powódka jest zatem w stanie samodzielnie podejmować czynności procesowe.

Biorąc powyższe pod uwagę, że Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w oparciu o art. 385 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.