III AUz 121/14

Wygrał pozwany
Sąd Apelacyjny w Gdańsku — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA11 czerwca 2014·
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Sąd Apelacyjny w Gdańsku rozpoznał zażalenie ubezpieczonego na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 26 marca 2014 r., którym zwrócono mu z urzędu kwotę 30 zł tytułem opłaty od apelacji. Ubezpieczony uiścił tę opłatę w związku z wniesioną apelacją od wyroku sądu okręgowego, jednak apelacja została prawomocnie odrzucona postanowieniem z dnia 5 września 2013 r., które uprawomocniło się 15 listopada 2013 r. Zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, sąd zwraca z urzędu całą uiszczoną opłatę od pisma odrzuconego, jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom. Sąd Apelacyjny uznał, że przesłanki zwrotu zostały spełnione, a czynności związane ze zwrotem opłaty mają charakter wykonawczy i nie mogą wkraczać w sferę prawomocnych orzeczeń. Argumenty ubezpieczonego dotyczyły zasadności odrzucenia apelacji, a nie kwestii zwrotu opłaty, i jako takie nie mogły być brane pod uwagę w tym postępowaniu. W konsekwencji Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie, potwierdzając prawidłowość zaskarżonego zarządzenia.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Zwrot opłaty od pisma odrzuconego – przesłanki z art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o kosztach sądowych
  • ·Charakter prawny czynności zwrotu opłaty jako czynności wykonawczej i jej ograniczenia
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt III AUz 121/14

Dnia 11 czerwca 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSA Iwona Krzeczowska – Lasoń (spr.)

Sędziowie: SA Małgorzata Gerszewska

SO del. Alicja Podlewska

po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym

w sprawie Z. M.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.

o ustalenie kapitału początkowego

na skutek zażalenia ubezpieczonego

na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Toruniu z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt IV U 105/13

postanawia:

oddalić zażalenie.

Sygn. akt III AUz 121/14

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt IV U 105/13 Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Toruniu z urzędu zwrócił Z. M. na podstawie art. 82 w zw. z art. 79 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005r. (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.) kwotę 30 zł uiszczoną tytułem opłaty od apelacji. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że wyrok w sprawie zapadł 18 lipca 2013 r. Apelacja z dnia 1 sierpnia 2013 r., od której uiszczono opłatę w kwocie 30 zł, została odrzucona (postanowieniem z dnia 5 września 2013 r., które uprawomocniło się dnia 15 listopada 2013 r.), przed wysłaniem jej odpisu przeciwnikowi.

Powyższe postanowienie zaskarżył wnioskodawca wskazując, że na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych, czyli wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 30 zł, które to pismo otrzymał dnia 9 sierpnia 2013 r. - spełnił oba żądania. Wskazał wartość przedmiotu zażalenia, a opłatę apelacyjną uiścił w kasie Sądu Rejonowego przedkładając pismo Sądu Okręgowego oraz nr akt sprawy.

Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje:

Zażalenie Z. M. nie zasługuje na uwzględnienie.

Wnioskodawca w zażaleniu na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Toruniu z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt IV U 105/13 w przedmiocie zwrotu ubezpieczonemu kwoty 30 zł uiszczonej tytułem opłaty od apelacji podnosił wyłącznie argumenty, które nie podlegały ocenie merytorycznej przez Sąd II instancji rozpoznający jego środek odwoławczy. Okoliczności podnoszone przez niego podlegały jedynie analizie na etapie kwestionowania postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 5 września 2013 r. w przedmiocie odrzucenia apelacji od wyroku ww. Sądu z dnia 18 lipca 2013 r. w sprawie IV U 105/13.

W ocenie Sądu II instancji Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Toruniu zasadnie z urzędu zwrócił Z. M. kwotę 30 zł uiszczoną tytułem opłaty od apelacji.

Postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 5 września 2013 r. w sprawie IV U 105/13 w przedmiocie odrzucenia apelacji uprawomocniło się z dniem 15 listopada 2013 r., tj. z dniem uprawomocnienia się postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 31 października 2013 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 5 września 2013 r.

Czynności związane ze zwrotem opłaty mają charakter wykonawczy, nie mogą więc wkraczać w sferę rozpoznawczą i weryfikować wydanych tam prawomocnych orzeczeń, od istnienia których uzależniony jest zwrot opłaty, przede wszystkim orzeczeń o zwrocie lub odrzuceniu pisma oraz o umorzeniu postępowania, a także orzeczeń uwzględniających środki odwoławcze. W fazie zwrotu swoboda decyzyjna jest ograniczona do ujawnienia uiszczenia opłaty przez stronę i zbadania przesłanek zwrotu. Należy więc zbadać, czy opłacone pismo zostało zwrócone albo odrzucone w określonej fazie postępowania rozpoznawczego, czy umorzono postępowanie, czy uwzględniono w całości wskazany środek odwoławczy. Przy odrzuceniu pisma doniosłość prawną ma wyłącznie orzeczenie sądu jako przesłanka zwrotu opłaty (w dacie jego wydania) oraz jako inicjacja obowiązku zwrotu (w dacie uprawomocnienia) (A. Górski, L. Walentynowicz, Koszty sądowe w sprawach cywilnych. Ustawa i orzekanie. Komentarz praktyczny, Oficyna, 2008).

Zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt lit. „b” ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005r. (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.) Sąd z urzędu zwraca stronie całą uiszczoną opłatę od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom, a w braku takich stron - przed wysłaniem zawiadomienia o terminie posiedzenia.

Zwrot opłat, o którym mowa w niniejszym rozdziale, może również zarządzić przewodniczący lub referendarz sądowy (art. 82 ustawy).

Apelacja ubezpieczonego z dnia 1 sierpnia 2013 r., która wpłynęła do Sądu Okręgowego w dniu 2 sierpnia 2013 r., została ostatecznie odrzucona przed wysłaniem jej odpisu organowi rentowemu.

Zatem zaskarżone zarządzenie było zasadne i odpowiadało prawu.

W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.