Sygn. akt III AUz 237/14
Dnia 21 maja 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:
SSA Marek Borkiewicz
Sędziowie:
SSA Katarzyna Wołoszczak
SSA Wiesława Stachowiak (spr.)
Protokolant:
starszy inspektor sądowy Dorota Cieślik
po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku J. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P.
o wysokość emerytury
na skutek zażalenia wnioskodawczyni J. S.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie III
z dnia 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt III U 211/14
p o s t a n a w i a :
1. oddalić zażalenie;
2. kosztami postępowania zażaleniowego obciążyć odwołującą
w zakresie poniesionym.
SSA Wiesława Stachowiak (spr.)
SSA Marek Borkiewicz
SSA Katarzyna Wołoszczak
Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Koninie umorzył postępowanie na skutek cofnięcia odwołania przez wnioskodawczynię od decyzji organu rentowego z dnia 5 lutego 2014 r.
W dalszym piśmie procesowym z dnia 11 kwietnia 2014 r., doprecyzowanym pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. wnioskodawczyni oświadczyła, że odwołuje się od decyzji z dnia 2 kwietnia 2014 r., gdyż Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. w kolejnej decyzji z dnia 7 marca 2014 r. przyznającej prawo do emerytury, nie zaliczył wnioskodawczyni okresu pracy od 1.09.1969 r. do 31.01.1972 r.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie wnioskodawczyni jest pozbawione uzasadnionych podstaw.
Postanowienie sądu pierwszej instancji z dnia 2 kwietnia 2014 r. zostało wydane na skutek cofnięcia przez wnioskodawczynię odwołania od decyzji ZUS II Oddział w P. z dnia 5 lutego 2014 r. Decyzja ta miała charakter zaliczkowy. Organ rentowy wskazał, że ostateczne ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego nastąpi po zakończeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie zatrudnienia wnioskodawczyni. Dla wnioskodawczyni istotna była zatem decyzja kolejna z dnia 7 marca 2014 r., gdyż to ona ostatecznie określiła wysokość emerytury.
Sąd pierwszej instancji uznał, że cofnięcie odwołania przez wnioskodawczynię nie narusza prawa ani jej słusznych interesów.
Z tych względów umorzenie postępowania na podstawie art. 355 kpc w zw. z art. 469 kpc było prawidłowe.
Zażalenie wnioskodawczyni, jako pozbawione uzasadnionych podstaw, należało oddalić na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc.
SSA Wiesława Stachowiak (spr.)
SSA Marek Borkiewicz
SSA Katarzyna Wołoszczak