III AUa 1149/13

Orzeczenie procesowe
Sąd Apelacyjny w Szczecinie — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA18 marca 2014·
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła odwołania ubezpieczonej E. G. od decyzji ZUS odmawiającej uchylenia decyzji zawieszającej prawo do emerytury za okres od 1 października 2011 r. do 30 września 2012 r. Ubezpieczona nabyła prawo do emerytury w marcu 2007 r. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, wskazując że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r. (K 2/12) dotyczy tylko emerytów, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r., a nie ubezpieczonej. Ubezpieczona wniosła apelację, którą następnie cofnęła. Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie apelacyjne, uznając że cofnięcie apelacji nie narusza słusznego interesu ubezpieczonej, ponieważ wyrok TK nie obejmuje jej sytuacji. Sąd wskazał również na możliwość dochodzenia roszczeń na podstawie nowej ustawy z 13 grudnia 2013 r.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Zakres zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego do zawieszenia emerytury
  • ·Cofnięcie apelacji w sprawie ubezpieczeniowej
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt III AUa 1149/13

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Anna Polak

Sędziowie:

SA Urszula Iwanowska

SO del. Beata Górska (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku E. G.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

o podjęcie wypłaty emerytury na skutek apelacji ubezpieczonej

od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt VI U 615/13

p o s t a n a w i a :

umorzyć postępowanie apelacyjne.

SSA Urszula Iwanowska SSA Anna Polak del. SS0 Beata Górska

Sygn. akt III AUa 1149/13

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 17 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, w sprawie o sygn. akt VI U 615/13 oddalił odwołanie E. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 14 marca 2013 roku, odmawiającej prawa do uchylenia decyzji z dnia 16 września 2011roku w części zawieszającej prawo do emerytury za okres od 1 października 2011roku do 30 września 2012r.

Ubezpieczona dochodziła wypłaty wstrzymanych świadczeń emerytalnych za okres od dnia zawieszenia wypłaty emerytury wraz z należnymi odsetkami. Organ rentowy podniósł, że dopiero z chwilą ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw z 2012 roku, pod pozycją 1285 tj. począwszy od dnia 22 listopada 2012 roku, utracił moc prawną art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związku z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed dniem 1 stycznia 2011 roku bez konieczności rozwiązania stosunku pracy. Organ rentowy wskazał, że zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i z tym dniem następuje utrata mocy obowiązującej aktu normatywnego, którego dotyczy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Na gruncie rozpatrywanej sprawy zdaniem organu rentowego wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie ma zastosowania.

Sąd wskazał, że rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 2/12 odnosi się tylko do tych ubezpieczonych, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 8 stycznia 2009r. do 31 grudnia 2010r. Ubezpieczona zatem nie należy do kręgu osób, których dotyczy ten wyrok albowiem przyznano jej prawo do emerytury od 1 marca 2007r.

Apelację od tego wyroku wywiodła ubezpieczona, podkreślając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2013 roku obejmuje również sytuację faktyczną w jakiej znalazła się ubezpieczona, która nabyła emeryturę na nowych zasadach od marca2009 roku.

Organ rentowy nie wniósł odpowiedzi na apelację.

Pismem z dnia 7 marca 2014r. ubezpieczona cofnęła apelację.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Postępowanie odwoławcze należało umorzyć w związku z cofnięciem apelacji.

Zgodnie z art. 391 § 2 k.p.c. w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Przy czym, cofnięcie apelacji jest czynnością dyspozycyjną strony, która nie podlega kontroli sądu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2000 r., III CZP 6/00, Prok. i Pr. 2000/10/37). Jednakże w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych powyższa czynność z uwagi na treść art. 469 k.p.c., który stanowi, że Sąd uzna zawarcie ugody, cofnięcie pozwu, sprzeciwu lub środka odwoławczego oraz zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego, podlega kontroli Sądu.

W ocenie Sądu Apelacyjnego, ubezpieczona skutecznie dokonała czynności procesowej – cofnięcia apelacji, a brak jest przesłanek do uznania, iż czynność ta narusza słuszny interes ubezpieczonej (art. 469 k.p.c.), skoro orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego jak słusznie wskazał Sąd Okręgowy nie obejmowało grupy emerytów, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 1 marca 2007 roku. Ubezpieczona może rozważyć możliwość dochodzenia swoich praw w oparciu o przepisy ustawy z 13 grudnia 2013 roku o ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od 1 października 2011 roku do dnia 21 listopada 2012 roku.

Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny uznał, że cofnięcie apelacji nie narusza prawa, w tym słusznego interesu E. G. i dlatego na podstawie art. 391 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie apelacyjne.

SSA Urszula Iwanowska SSA Anna Polak del. SS0 Beata Górska