V Pa 9/14

Wygrał pozwany
Sąd Okręgowy w Kaliszu — V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SO12 marca 2014·sentence
Inne
Podsumowanie AI

Powód, spółka z o.o., domagał się od pozwanego pracownika zapłaty za niedobór w mieniu powierzonym. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając, że pracodawca nie zapewnił warunków do zabezpieczenia mienia (nakazał udostępnianie kluczy kierowcom). Apelacja powoda została oddalona przez Sąd Okręgowy, który podtrzymał stanowisko, że pracownik uwolnił się od odpowiedzialności na podstawie art. 124 § 3 k.p. Sąd uznał, że ocena dowodów była prawidłowa, a zarzuty apelacji bezzasadne. Zasądzono koszty pomocy prawnej z urzędu.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·odpowiedzialność pracownika za mienie powierzone
  • ·wykładnia art. 124 § 3 k.p.
  • ·ciężar dowodu w sprawach o niedobór
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt V Pa 9/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSO Anna Miniecka

Protokolant:

st. sekr. sądowy Beata Kałużna

po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r.

na posiedzeniu niejawnym

apelacji powoda (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ś.

od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych sygn. akt IV P 219/13 z dnia 4 grudnia 2013 r.

w sprawie z powództwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ś.

przeciwko K. M.

o zapłatę

1.  oddala apelację;

2.  zasądza od powoda (...) Spółki z o.o. z siedzibą w Ś.na rzecz pozwanego K. M.kwotę 225 zł (dwieście dwadzieścia pięć złotych) powiększoną o 23 % stawkę podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu przez adwokata J. W.w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił żądanie powoda (...) Spółki z o.o., z siedzibą w Ś., przeciwko pozwanemu K. M.o zapłatę oraz orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej.

Z powyższym wyrokiem nie zgodził się powód, który skarżąc wyrok w całości wnosił o jego zmianę poprzez uwzględnienie powództwa oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania za obie instancje według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1.  obrazę art. 124 § 3 k.p. (błędnie oznaczony przez sąd jako art. 123 § 3 k.p.) poprzez jego błędną wykładnię, ograniczona tylko do wykładni logiczno-językowej, zgodnie z którą pracownik może się uwolnić od odpowiedzialności, jeśli wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych, a w szczególności w skutek niezapewnienia przez pracodawcę warunków umożliwiających zabezpieczenie powierzonego mienia, w sytuacji, gdy pracownik może się ekskulpować w całości od odpowiedzialności tylko wówczas, gdy dodatkowo wykaże, że dołożył wszelkich starań oraz wypełnił z należytą starannością wszystkie swoje obowiązki, a pomimo to niedobór powstał z przyczyn od niego nie zależnych;

2.  obrazę art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodu z przesłuchania pozwanego, poprzez ustalenie, że pozwany nie miał możliwości odmowy sprzedaży towarów nieprzeliczonych, w sytuacji gdy taką możliwość posiadał;

3.  obrazę art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodu z zeznań świadka A. N. oraz K. P., polegającej na bezzasadnej odmowie wiary co do niewydania przez pracodawcę decyzji nakazującej kierownikowi hurtowni udostępnienie klucza do głównych drzwi hurtowni kierowcom dostarczającym towar, a w przypadku wyższych temperatur także kluczy do chłodni;

4.  obrazę przepisów postępowania, tj. art. 328 § 2 k.p.c. polegającą na braku wskazania w treści uzasadnienia wyroku przyczyn odmowy wiary zeznaniom świadka A. N. oraz K. P., w przedmiocie braku polecenia pracownikom materialnie odpowiedzialnym (w tym pozwanemu) udostępniania pomieszczeń chłodni na potrzeby nocnego przyjęcia towaru;

5.  obrazę przepisu rozdziału I pkt. 2d załącznika nr II rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U.UE.L.2004.139.1) poprzez jego błędne niezastosowanie;

6.  obrazę art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodu z zeznań świadka A. N., K. P., P. P., A. W., G. W., z przesłuchania pozwanego oraz z pisma powódki z dnia 29 października 2013 r. wraz z załącznikami, poprzez bezzasadne stwierdzenie, że pracodawca uniemożliwił właściwe zabezpieczenia mienia powierzonego pozwanemu, w sytuacji gdy takie warunki zabezpieczenia zostały zapewnione;

7.  obrazę art. 6 k.c. poprzez stwierdzenie, że powódka nie sprostała ciężarowi udowodnienia, że za niedoborem stoi niewłaściwe zachowanie pozwanego w sytuacji, gdy okoliczność ta została wykazania.

Wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 2.226,21 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 25 września 2012r. do dnia zapłaty,

2.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki zwrotu kosztów postępowania przed sądem I instancji według norm przepisanych,

3.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.

Pozwany w odpowiedzi na apelację wniósł o:

1.  oddalenie apelacji powoda w całości;

2.  obciążenie powoda kosztami postępowania apelacyjnego;

3.  zasądzenie od powoda na rzecz pełnomocnika pozwanego kosztów z tytułu udzielonej pomocy prawnej pozwanemu z urzędu za postępowanie apelacyjne, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone nawet w części.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:

Apelacja nie jest uzasadniona.

Sąd I instancji zebrany w sprawie materiał dowodowy ocenił bez przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów, określonej w art. 233 § 1 k.p.c., i wydał w sprawie prawidłowe i trafne rozstrzygnięcie przyjmując, że pracodawca uniemożliwił właściwe zabezpieczenia mienia powierzonego pozwanemu, skoro nakazał udostępnienie klucza do głównych drzwi hurtowni kierowcom dostarczającym towar, a w przypadku wyższych temperatur także kluczy do chłodni, w których to pomieszczeniach przechowywane było powierzone pozwanemu mienie. Podstawę prawną wyroku stanowiły:

- w zakresie prawa materialnego: art. 124 § 3 k.p. pozwalający na przyjęcie, że pracownik za szkodę w mieniu powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się może się uwolnić, jeżeli wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych, a w szczególności wskutek niezapewnienia przez pracodawcę warunków umożliwiających zabezpieczenie powierzonego mienia;

- w zakresie prawa procesowego: art. 505 14§ 1 k.p.c. pozwalający na rozpoznanie w postępowaniu uproszczonym sprawy z zakresu prawa pracy, art. 385 k.p.c., który pozwala sądowi oddalić apelację jeżeli jest ona bezzasadna i art. 505 10 k.p.c., który nakazuje sądowi rozpoznać apelację w składzie jednego sędziego.

Zgodnie zaś z art. 505 13 § 2 k.p.c. jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz.1348 ze zm.).