III A Uz 494/13
POSTANOWIENIE
Dnia 30 grudnia 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodnicząca: SSA Anna Polak
Sędziowie: SA Urszula Iwanowska (sprawozdawca)
del. SSO Beata Górska
po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r., na posiedzeniu niejawnym,
sprawy z odwołania K. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.
o nadanie klauzuli wykonalności prawomocnemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego
na skutek zażalenia ubezpieczonej na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt VII U 786/04,
postanawia: oddalić zażalenie.
SSA Urszula Iwanowska SSA Anna Polak del. SSO Beata Górska
III A Uz 494/13
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2005 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie uchylił zaskarżony przez K. K. wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2005 r. (sygn. akt VII U 786.04) w zakresie jego punktu I i II oraz uchylił poprzedzające go decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i przekazał sprawę organowi rentowemu do ponownego rozpoznania.
Pismem z dnia 7 maja 2013 r. K. K. wniosła o doręczenie powyższego wyroku Sadu Apelacyjnego wraz z klauzulą wykonalności.
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił wniosek K. K. o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2005 r. wydanemu w sprawie III A Ua 973/05.
Sąd pierwszej instancji przywołując treść art. 776, 777 § 1 i art. 783 k.p.c. wskazał, że nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności jest zezwoleniem na przeprowadzenie egzekucji, na podstawie istniejącego tytułu egzekucyjnego – w niniejszej sprawie wyroku. Tytuł wykonawczy daję podstawę do prowadzenia egzekucji z całego majątku dłużnika, jeżeli klauzula nie zawiera ograniczenia w tym zakresie. Dalej sąd meirti zaznaczył, że sąd nadaje klauzulę wykonalności orzeczeniom sądowym tylko wtedy, gdy orzeczenia nadają się do wykonania w drodze egzekucji. W innych przypadkach, gdy orzeczenie nie nadaje się do wykonania np. gdy wyrok jest - jak w niniejszej sprawie - ustalający lub prawotwórczy, sąd na wypisie orzeczenia zamiast klauzuli wykonalności zamieszcza jedynie wzmiankę stwierdzającą, że orzeczenie jest prawomocne.
Sąd Okręgowy podkreślił, że orzeczenie jakie zapadło w niniejszej sprawie nie nadaje się do egzekucji skoro jest to orzeczeniem kasatoryjnym (czyli uchylające poprzednie orzeczenia, tak sądu jak i organu rentowego).
Z powyższym postanowieniem Sądu Okręgowego w Szczecinie nie zgodziła się K. K., która w złożonym zażaleniu wskazała, że od wielu lat otrzymuje świadczenie w zaniżonej wysokości z winy organu rentowego, który nie wykonał wyroku Sądu Apelacyjnego. Dlatego ubezpieczona wniosła, aby ZUS zastosował się do uchylającego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2005 r., w sprawie o sygn. akt III A Ua 973/05.
Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje:
Zażalenie okazało się nieuzasadnione.
Sąd Apelacyjny w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na zażalenie należy podkreślić, że przed nadaniem klauzuli sąd bada, czy przedmiotowy tytuł egzekucyjny jest nim w rozumieniu art. 777 k.p.c. oraz czy nadaje się do wykonania w drodze egzekucji. A o tym czy określony dokument jest tytułem egzekucyjnym, decydują nie tylko kryteria wymienione w art. 777 k.p.c., lecz także kryteria materialne dotyczące treści określonego aktu prawnego. Tymi ostatnimi są precyzyjne określenie wierzyciela i dłużnika, dokładne określenie świadczenia, a więc zachowanie się dłużnika podlegające wyegzekwowaniu oraz zrozumiała treść tytułu egzekucyjnego umożliwiająca jego wykonanie. Trafnie zatem wskazał Sąd Okręgowy, że wyrok z dnia 20 grudnia 2005 r. wydany w sprawie III A Ua 973/05, nie jest tytułem, który nadawał by się do egzekucji z uwagi na brak niezbędnych elementów w jego treści. Rozstrzygnięcie zawarte w tym wyroku o uchyleniu zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w punkcie I oraz poprzedzającej go decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 27 listopada 2003 r. ((...)) oraz przekazaniu sprawy organowi rentowemu do ponownego rozpoznania (punkt I), a także o uchyleniu zaskarżonego wyroku w punkcie II oraz przekazaniu wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnymi decyzjami organu rentowego z dnia: 12 kwietnia 2001 r. (nr (...)), 20 września 1999 r. (nr (...)), 12 sierpnia 1994 r. (nr (...), 26 października 1992 r. (nr (...)) i 2 sierpnia 1976 r. (nr (...) do rozpoznania organowi rentowemu (punkt II) nie zawiera nakazu (zobowiązania), które nadawałyby się do wykonania w drodze przymusu (egzekucji). W tej sytuacji sąd pierwszej instancji słusznie oddalił wniosek ubezpieczonej.
Uwzględniając powyższe, zażalenie K. K. jako nieuzasadnione Sąd Apelacyjny oddalił na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 385 k.p.c. w całości.
SSA Urszula Iwanowska SSA Anna Polak del. SSO Beata Górska