III AUz 160/13

POSTANOWIENIE

Dnia 19 listopada 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:	SSA Marek Borkiewicz
Sędziowie:	SSA Marta Sawińska del. SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans (spr.)
Protokolant:	starszy inspektor sądowy Dorota Cieślik

po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku M. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy

na skutek zażalenia wnioskodawcy M. K.

na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu

z dnia 16 lipca 2013 r. sygn. akt VIII U 2284/13

p o s t a n a w i a :

oddalić zażalenie.

del. SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans (spr.)

SSA Marek Borkiewicz

SSA Marta Sawińska

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. akt VIII U 2284/13, Sąd Okręgowy w Poznaniu odrzucił odwołanie M. K. od orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 maja 2013 r., argumentując, iż skoro obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wniesienia odwołania od orzeczenia od Komisji Lekarskiej ZUS, odwołanie jest niedopuszczalne.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o odrzucenie odwołania, albowiem odwołanie od orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS nie przysługuje.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. K., wnosząc o zmianę zaskarżanego postanowienia i ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu zażalenia stwierdził, że postanowienie komisji zaskarża w całości. Podniósł, że od 10 lat pobiera świadczenie rentowe ze względu na schorzenia okulistyczne, natomiast Komisja Lekarska ZUS badała go po kątem neurologicznym. Wniósł o ponowne badanie w aspekcie okulistycznym.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zdaniem Sądu Apelacyjnego zarzuty zażalenia są bezzasadne, a zatem podlega ono oddaleniu.

Sąd I instancji właściwie ustalił okoliczności sprawy niezbędne do jej rozstrzygnięcia, a następnie prawidłowo zastosował art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.

Zgodnie z treścią art. 477 ⁹ § 1 k.p.c. odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji.

Zgodnie z treścią art. 199 § 1 k.p.c. sąd odrzuci pozew jeżeli droga sądowa jest niedopuszczalna.

W treści odwołania zatytułowanego „sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS”, wniesionego w terminie do złożenia odwołania od decyzji ZUS, M. K. wskazał, iż nie zgadza się z orzeczeniem z dnia 15 maja 2013 r. W tej dacie odbyło się badanie przez Komisję Lekarską ZUS. W związku z powyższym odwołujący został wezwany zarządzeniem z dnia 25.06 2013r., do sprecyzowania czy jego pismo z dnia 23.05.2013r. stanowi odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, I Oddział w P., z dnia 20.05.2013r., znak: (...), w przedmiocie odmowy przywrócenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (informując, że od decyzji odwołanie przysługuje) czy też jest odwołaniem od orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 15.05.2013r. (od którego odwołanie nie przysługuje), w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem uznania, że odwołanie dotyczy orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS i w konsekwencji odrzucenia odwołania. Odwołujący nie nadesłał swojego stanowiska w sprawie.

W tych okolicznościach Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że odwołanie z dnia 23.05.2013r. stanowi odwołanie od orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia odwołania jako niedopuszczalnego; obowiązujące przepisy prawa nie przewidują bowiem możliwości wniesienia odwołania od orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS.

Na uwagę zasługuje fakt, iż odwołujący był prawidłowo pouczony o środkach, sposobach i terminie do złożenia odwołania od decyzji odmawiającej prawa do przywrócenia renty z tytułu niezdolności do pracy – organ rentowy doręczył tę decyzję wraz ze stosownym pouczeniem.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia.

W związku z powyższym Sąd Apelacyjny działając na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.

del. SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans (spr.)

SSA Marek Borkiewicz

SSA Marta Sawińska