III AUa 2233/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 listopada 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący	SSA Marek Żurecki (spr.)
Sędziowie	SSA Irena Goik SSA Lena Jachimowska
Protokolant	Ewa Bury

po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013r. w Katowicach

sprawy z odwołania J. P. (J. P. )

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.

o wysokość emerytury

na skutek apelacji ubezpieczonego J. P.

od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w Katowicach

z dnia 6 sierpnia 2012r. sygn. akt X U 1620/12

1.  oddala apelację,

2.  odstępuje od obciążania ubezpieczonego kosztami postępowania.

/-/ SSA L.Jachimowska /-/ SSA M.Żurecki /-/ SSA I.Goik

Sędzia Przewodniczący Sędzia

Sygn. akt III AUa 2233/12

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2012 roku oddalił odwołanie J. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. z dnia 9 maja 2012 roku odmawiającej ubezpieczonemu przyznania ponownie prawa do górniczej emerytury w związku z osiągnięciem wieku 55 lat, albowiem wnioskodawca od (...)roku, tj. od 50 roku życia jest już uprawniony do tego rodzaju świadczenia.

Tym samym Sąd nie uwzględnił odwołania ubezpieczonego, który domagał się
w istocie ustalenia wysokości górniczej emerytury z zastosowaniem 24% aktualnej kwoty bazowej do wyliczenia tzw. części socjalnej świadczenia w oparciu o przepis art.53 ust.4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS z uwagi na to, że po nabyciu prawa do emerytury górniczej podlegał ubezpieczeniu społecznemu przez ponad 30 miesięcy a osiągając wiek
55 lat i spełniając warunki dotyczące stażu pracy górniczej uzyskał prawo do górniczej emerytury przewidzianej w art.50a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach
i rentach z FUS.

Sąd Okręgowy wskazał, że nie ulega wątpliwości, że ubezpieczony nabył prawo do emerytury określonej w cyt. przepisie w roku (...) i brak podstaw aby uznać,
że ukończywszy wiek 55 lat ponownie nabywa prawo do emerytury na tej samej podstawie.
Z treści powołanego przepisu wynika, że emeryturę górniczą ze względu na wiek nabywa się albo w wieku lat 50, albo w wieku lat 55, w zależności od okresu pracy górniczej, o której mowa w art.50c ustawy emerytalnej, jest to jednak to samo świadczenie, przyznane w oparciu o tę samą podstawę prawną.

Mając na względzie powyższe, bezzasadne jest roszczenie ubezpieczonego
o przeliczenie emerytury w oparciu o art.53 ust.4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku
o emeryturach i rentach z FUS, albowiem do ubezpieczonego nie ma zastosowania art.21 cyt. ustawy, gdyż nie jest osobą, która nabywa prawo do kolejnej emerytury, mając wcześniej ustalone prawo do innego świadczenia.

W apelacji od wyroku ubezpieczony wnosząc o jego zmianę i uwzględnienie odwołania powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu rentowego.

Sąd Apelacyjny oddalił apelację podzielając zasadnicze stwierdzenie Sądu pierwszej instancji, że ubezpieczony nie nabył prawa do drugiej emerytury górniczej jako odrębnego świadczenia pozostającego w zbiegu z pobieraną już górniczą emeryturą, co w konsekwencji w świetle art.53 ust.3 i 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS stwarzałoby możliwość ustalenia wysokości nowego świadczenia emerytalnego z zastosowaniem 24% aktualnej kwoty bazowej, co stanowiło istotę żądania ubezpieczonego i sporu w sprawie.

Konstrukcja przepisu art.50a ustawy o emeryturach i rentach wskazuje na możliwość jednorazowego nabycia prawa do górniczej emerytury, jako jednego rodzajowo tożsamego świadczenia przyznawanego w wieku 50 lat lub 55 lat w zależności od posiadanego okresu pracy górniczej (co najmniej 15 lat w 50 roku życia lub co najmniej 10 lat w wieku 55 lat życia).

Zatem po stronie ubezpieczonego, któremu z chwilą uzyskania wieku 50 lat przyznane zostało prawo do górniczej emerytury zgodnie z art.50a ust.2 ustawy po ukończeniu 55 lat życia - jedynie z tej przyczyny - nie powstaje prawo do uzyskania kolejnej górniczej emerytury wg warunków z ust.1 art.50a ustawy, albowiem w istocie nie zaistniały odmienne przesłanki uzasadniające nabycie prawa do świadczenia, nadal uzależnionego od wykazania pracy górniczej i to w wymiarze krótszym niż ten, który uprawniał ubezpieczonego do nabycia górniczej emerytury w znacząco obniżonym wieku emerytalnym w stosunku do powszechnego wieku emerytalnego mężczyzn.

Wskazane w przepisie art.53 ust.3 ustawy wcześniej przyznane świadczenie emerytalne, którego podstawa wymiaru miałaby stanowić podstawę wymiaru nowej emerytury,
to świadczenie, którego warunki nabycia zostały ukształtowane odmiennie w innych przepisach ustawy.

W praktyce chodzi o sytuacje nabycia przez osoby uprawnione do emerytur przyznanych
w obniżonym wieku emerytalnym prawa do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym albo innej emerytury wcześniejszej (przed osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego) uzyskiwanej na podstawie odmiennie ukształtowanych przesłanek, jak np. prawo do emerytury przewidzianej w art.184 ustawy o emeryturach i rentach.

W związku z powyższym ubezpieczony z racji podlegania ubezpieczeniom społecznym
i osiągnięciu określonych przychodów po nabyciu prawa do swej emerytury może korzystać
z przeliczenia jej wysokości na zasadach określonych w art.110-113 ustawy o emeryturach
i rentach (art.109 ust.1 ustawy).

W przypadku ubezpieczonego jednak udokumentowane przychody z lat 2008-2011 nie dały podstawy dla przyjęcia, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury, obliczony wg podstawy wymiaru składek przypadającej w części po przyznaniu górniczej emerytury, jest wyższy od poprzednio obliczonego - co zgodnie z art.110 ust.1 ustawy o emeryturach
i rentach pozwoliłoby na ustalenie wysokości emerytury w sposób określony w art.15,
tj. z zastosowaniem aktualnej kwoty bazowej do wyliczenia całości świadczenia.

Powyższa kwestia była objęta jednak treścią odrębnej decyzji organu rentowego z dnia 4.06.2012 roku nie będącej przedmiotem zaskarżenia.

/-/ SSA L.Jachimowska /-/ SSA M.Żurecki /-/ SSA I.Goik

Sędzia Przewodniczący Sędzia

JM