Sygn. akt VPz 38/13
POSTANOWIENIE
Dnia 11 lipca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Legnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Jacek Wilga (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 roku w Legnicy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa M. S.
przeciwko G. B.
o odszkodowanie
na skutek zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Rejonowego - Sądu Pracy w Głogowie
z dnia 9 kwietnia 2013 roku
sygn. akt IV P 277/12
postanawia:
oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Głogowie oddalił wniosek pozwanej G. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym od opłaty od sprzeciwu.
W uzasadnieniu wskazał, iż z przedłożonego przez pozwaną zaświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania wynika, że utrzymuje się ona z emerytury, którą otrzymuje z ZUS w wysokości 882, 37 zł netto. Innych dochodów i źródeł utrzymania ani majątku nie posiada. Trudno zatem było uznać, zdaniem Sądu Rejonowego, że pozwana nie posiada środków na uiszczenie kosztów sądowych.
Postanowienie powyższe zaskarżyła zażaleniem pozwana domagając się jego zmiany poprzez uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów. Argumentowała, iż z powodu utraty płynności finansowej nie prowadzi działalności gospodarczej. Jest osobą samotną. Nie ma wsparcia finansowego. Posiada niskie dochody. Każde dodatkowe koszty powodują niebezpieczeństwo nieopłacenia mieszkania i należności za prąd. Wskutek skumulowania się dużej ilości negatywnych spraw zmuszona jest korzystać z pomocy psychiatrycznej.
Sąd Okręgowy zważył:
Sąd I instancji nie zakwestionował złożonego przez pozwaną oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania pozwanej. Wynika z niego, iż pozwana pozostaje w jednoosobowym gospodarstwie domowym. Nie ma żadnych oszczędności i wartościowych przedmiotów, a utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości netto 882, 37 zł. Dochody pozwanej są bardzo niskie. Muszą wystarczyć na utrzymanie mieszkania i samej pozwanej. Mimo to wysokość tych dochodów pozwala jednak, w przekonaniu Sądu Okręgowego uiścić pozwanej bez istotnego uszczerbku dla jej koniecznego utrzymania opłatę od sprzeciwu której należna wysokość wynosi 73 zł.
Tym samym Sąd Okręgowy uznał wniesione zażalenie za niezasadne i oddalił je na podstawie art. 397 §2 w zw. z art. 385 kpc.