III AUa 410/13

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 18 czerwca 2013 r., sygn. III AUa 410/13, wydany w sprawie z wniosku Szpitala w K. przy udziale zainteresowanych A.C. i A.N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w J. o ustalenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Postępowanie toczyło się na skutek apelacji wnioskodawcy (pracodawcy) od wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie z 8 listopada 2012 r., sygn. IV U 724/12. Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację w ten sposób, że uchylił zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję ZUS z 12 marca 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania bezpośrednio organowi rentowemu. Rozstrzygnięcie ma zatem charakter procesowy – sąd drugiej instancji nie przesądził merytorycznie prawidłowości podstawy wymiaru składek, lecz stwierdził, że decyzja i poprzedzające ją postępowanie wymagają ponownego przeprowadzenia przez ZUS. Sąd nie obciążył organu rentowego obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego stronie przeciwnej w postępowaniu apelacyjnym. Sprawa dotyczy więc sporu na tle wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne (najprawdopodobniej od wynagrodzeń pracowników wskazanych jako zainteresowani), a nie kwestii rozwiązania stosunku pracy czy mobbingu. W treści orzeczenia nie wskazano szczegółowo motywów uchylenia, ani rodzaju umów łączących zainteresowanych z wnioskodawcą, ani też podstawy rozwiązania zatrudnienia. Z punktu widzenia prawa pracy istotne znaczenie ma fakt, że sporne kwestie składkowe będą ponownie badane przez organ rentowy, co może wpłynąć na sytuację ubezpieczeniową zarówno pracodawcy jako płatnika składek, jak i samych ubezpieczonych. Wyrok ma charakter kasatoryjny i nie kończy sporu merytorycznie.