III AUa 823/12

Wygrał pozwany
Sąd Apelacyjny w Lublinie — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA8 maja 2013·sentence
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Sąd Apelacyjny w Lublinie oddalił apelację wnioskodawczyni E.K. od wyroku Sądu Okręgowego, którym oddalono odwołanie od decyzji ZUS odmawiającej prawa do świadczenia przedemerytalnego. Wnioskodawczyni pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 25 listopada 1998 r.; prawo do renty ustało 30 kwietnia 2011 r., a decyzję odmowną z 8 czerwca 2011 r. otrzymała 15 czerwca 2011 r. Zarejestrowała się jako bezrobotna w PUP dopiero 12 sierpnia 2011 r. (według ustaleń zgłosiła się 2 sierpnia 2011 r.), a więc po upływie 30 dni od ustania prawa do renty. Sąd wskazał, że art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych wymaga łącznego spełnienia przesłanek: rejestracji w PUP w ciągu 30 dni od ustania prawa do renty, pobierania renty nieprzerwanie co najmniej 5 lat, ukończenia 55 lat przez kobietę oraz posiadania co najmniej 20 lat okresów uprawniających do emerytury. Bezsporne było, że wnioskodawczyni spełnia pozostałe warunki, lecz nie dochowała terminu rejestracji. Sąd podkreślił, że ustawa nie przewiduje przywrócenia terminu, nawet jeśli niedochowanie było niezawinione. Za bezpodstawny uznano zarzut pominięcia dowodów dotyczących rzekomego wprowadzenia w błąd przez pracownika ZUS, ponieważ dochowanie terminu jest materialnoprawną przesłanką świadczenia, a okoliczności jego niedochowania nie wymagały postępowania dowodowego. Apelację oddalono na podstawie art. 385 KPC.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Przesłanki prawa do świadczenia przedemerytalnego z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych
  • ·Obowiązek rejestracji w powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy
  • ·Brak możliwości przywrócenia terminu rejestracji w PUP jako przesłanki materialnoprawnej
  • ·Zarzut wprowadzenia w błąd przez pracownika ZUS a konieczność prowadzenia postępowania dowodowego
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt III AUa 823/12

Dnia 8 maja 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Barbara Mazurkiewicz-Nowikowska

Sędziowie:

SA Małgorzata Rokicka-Radoniewicz (spr.)

SA Elżbieta Czaja

Protokolant: st. prot. sądowy Krzysztof Wiater

po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. w Lublinie

sprawy E. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L.

o prawo do świadczenia przedemerytalnego

na skutek apelacji wnioskodawczyni E. K.

od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie

z dnia 15 czerwca 2012 r. sygn. akt VII U 2104/12

oddala apelację.

III AUa 823/12

Organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 10 marca 2012 roku odmówił E. K. prawa do świadczenia przedemerytalnego wobec niespełnienia jednej z przesłanek wymaganych przez przepis art.2 ust.1 pkt.4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych – niezarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od ustania prawa do renty.

Od tej decyzji odwołanie do Sądu Okręgowego wniosła wnioskodawczyni E. K., domagając się zmiany decyzji i przyznania prawa do świadczenia. Zarzucała decyzji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę do wydania decyzji odmawiającej świadczenia poprzez powołanie się na fakt, ze w powiatowym urzędzie pracy zarejestrowała się po upływie 30 dni od otrzymania decyzji, którego następstwem jest naruszenie prawa materialnego – art.2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych oraz obrazę przepisu prawa materialnego – art.2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych.

Sąd Okręgowy w Lublinie wyrokiem z dnia 15 czerwca 2012 roku oddalił odwołanie. Sąd Okręgowy ustalił, że wnioskodawczyni E. K., urodzona (...), w dniu 14 lutego 2012 roku złożyła wniosek o świadczenie przedemerytalne. Od dnia 25 listopada 1998 roku otrzymywała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Z dniem 1 maja 2011 roku organ rentowy wstrzymał wypłatę świadczenia a decyzja z dnia 8 czerwca 2011 roku odmówił przyznania prawa do renty na dalszy okres. Decyzję tę wnioskodawczyni otrzymała w dniu 15 czerwca 2011 roku. Od dnia 12 sierpnia 2011 roku wnioskodawczyni była zarejestrowana jako bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. a od dnia 10 sierpnia 2011 roku pobierała zasiłek dla bezrobotnych. W okresie rejestracji nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Ogólny staż ubezpieczenia wnioskodawczyni do daty złożenia wniosku o świadczenie wynosi 22 lata, 5 miesięcy, 4 dni okresów składkowych i nieskładkowych.

Sąd Okręgowy orzekł, że zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt.4 ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (tekst jednolity DZ.U. 2013.170) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn.

Zdaniem Sądu Okręgowego powołany przepis określa przesłanki, które muszą być spełnione łącznie – wnioskodawczyni, uprawniona do renty do dnia 30 kwietnia 2011 roku, nie zarejestrowała się w urzędzie pracy w terminie 30 dni od ustania prawa do renty. Przepisy ustawy nie przewidują przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku, nawet w przypadku niezawinionego jego niezachowania przez osobę ubiegającą się o przyznanie takiego uprawnienia. W związku tym Sąd Okręgowy orzekł, ze niespełnienie tej przesłanki uniemożliwia przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Od tego wyroku apelację wniosła wnioskodawczyni E. K. zaskarżając wyrok w całości. Wyrokowi zarzucała naruszenie prawa materialnego wskutek błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisów art.2 ust.1 pkt.4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych poprzez przyjęcie, że zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. po upływie wymaganego czasu i przez to nie przysługuje jej zasiłek przedemerytalny oraz pominięcie przy wydawaniu wyroku zebranego w sprawie materiału dowodowego dotyczącego wprowadzenia w błąd przez urzędnika ZUS. Wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku i przyznanie zasiłku przedemerytalnego ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy organowi rentowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Apelacyjny nie stwierdza zarzucanego naruszenia prawa materialnego – przepisu art.2 ust.1 pkt.4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (tekst jednolity DZ.U. 2013.170). przepis ten określa przesłanki do uzyskania prawa do świadczenia dla osoby, która utraciła prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie:

1. zarejestrowanie się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy;

2. pobieranie renty nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat;

3. ukończenie wieku 55 lat (kobieta), 60 (mężczyzna);

4. wykazanie do dnia złożenia wniosku o świadczenie okresem ubezpieczenia uprawniającym do emerytury, a wynoszącym dla kobiet 20 lat, dla mężczyzn 25 lat.

Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny – wnioskodawczyni była uprawniona do renty od dnia 25 listopada 1998 roku do dnia 30 kwietnia 2011 roku, a zatem przez wymagany okres, w dniu 5 stycznia 2009 roku ukończyła wiek 55 lat, do dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie przedemerytalne legitymuje się okresem ubezpieczenia 22 lat, 5 miesięcy i 4 dni. Prawo do okresowej renty z tytułu niezdolności do pracy przysługiwało jej do dnia 30 kwietnia 2011 roku i po złożeniu przez nią kolejnego wniosku o ustalenie prawa do renty, organ rentowy decyzją z dnia 8 czerwca 2011 roku odmówił jej prawa do świadczenia. Skoro prawo do renty ustało z dniem 30 kwietnia 2011 roku, wymagany w cytowanym przepisie termin 30 dni do zgłoszenia się do powiatowego urzędu pracy celem zarejestrowania jako bezrobotna, upłynął z dniem 30 maja 2011 roku. Wnioskodawczyni natomiast zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy w P. w dniu 2 sierpnia 2011 roku.

Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął, że przesłanka zarejestrowania się w określonym w ustawie terminie jest wymagana łącznie z pozostałymi odnoszącymi się do wieku, stażu ubezpieczeniowego i okresu pobierania renty z tytułu niezgodności do pracy. W powołanej ustawie o świadczeniach przedemerytalnych ustawodawca nie przewidział możliwości przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o zarejestrowanie, traktując ten warunek jako przesłankę prawa materialnego.

Z uwagi na powyższe argumenty bezzasadny jest zarzut apelacji pominięcia przy wydawaniu wyroku materiału dowodowego dotyczącego wprowadzenia w błąd przez pracowników ZUS. Jak słusznie podniósł Sąd Okręgowy zachowanie przewidzianego terminu do dokonania rejestracji w urzędzie pracy jest warunkiem uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego, a ustawodawca nie uregulował kwestii przywrócenia terminu do tej czynności. W tej sytuacji nie zachodziła potrzeba prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność przyczyn, z jakich wnioskodawczyni nie dokonała czynności w terminie.

Z tych względów i na mocy art.385 KPC Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.