III AUa 1320/12

Częściowe uwzględnienie
Sąd Apelacyjny w Łodzi — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA19 kwietnia 2013·sentence
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła odwołania U. N. od decyzji ZUS zobowiązującej ją do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń emerytalnych za okres od 1.10.2011 do 31.03.2012 wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, uznając, że ubezpieczona, która nabyła prawo do emerytury 1.12.2010 r., była obowiązana do rozwiązania stosunku pracy do 30.09.2011 r. zgodnie z art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W apelacji ubezpieczona zakwestionowała jedynie obowiązek zwrotu odsetek. Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13.11.2012 r., który uznał art. 28 ustawy zmieniającej z 16.12.2010 r. w związku z art. 103a za niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa, w zakresie dotyczącym osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1.01.2011 r. W konsekwencji zmienił zaskarżony wyrok i decyzję ZUS w ten sposób, że ustalił, iż ubezpieczona nie jest zobowiązana do zwrotu odsetek za okres od 26.10.2011 r. do 24.04.2012 r. w kwocie 404,68 zł. W pozostałej części wyrok pozostał w mocy, gdyż sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach apelacji. Zasądzono też koszty procesu za drugą instancję.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Zgodność art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS z Konstytucją w stosunku do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r.
  • ·Obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia i odsetek w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego.
  • ·Zakres rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy (granice apelacji).
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt: III AUa 1320/12

Dnia 19 kwietnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący: SSA Jacek Zajączkowski (spr.)

Sędziowie: SSA Ewa Chądzyńska

SSA Lucyna Guderska

Protokolant: sekr. sądowy Patrycja Stasiak

po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. w Łodzi

sprawy U. N.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O.

o zwrot nienależnie pobranego świadczenia,

na skutek apelacji wnioskodawczyni

od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu

z dnia 6 lipca 2012 r., sygn. akt: V U 1201/12;

1. zmienia zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję organu rentowego w ten tylko sposób, że ustala, iż U. N. nie jest zobowiązana do zwrotu odsetek za okres od 26 października 2011 r. do 24 kwietnia 2012 r. w kwocie 404,68 (czterysta cztery 68/100 ) złotych;

2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. na rzecz U. N. kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za druga instancję.

Sygn. akt III AUa 1320/12

Wyrokiem z dnia 6 lipca 2012 roku Sąd Okręgowy w Kaliszu oddalił odwołanie U. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 20 kwietnia 2012 roku, mocą której zobowiązano U. N. do zwrotu nienależnie pobranej emerytury za okres od dnia 01.10.2011 roku do dnia 31.03.2012 roku w łącznej kwocie 10 889,30 złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 2.10.2011 roku do dnia wydania decyzji, w kwocie 404,60 złotych.

Sąd Okręgowy zważył, iż odwołanie jest niezasadne w świetle brzmienia art.103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 roku, Nr 153, poz.1227 ze zm.), który został dodany przez art.6 pkt 2 ustawy z dnia 16.12.2010 roku o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. Nr 257, poz.1725), z mocą obowiązującą od dnia 01.01.2011 r. U. N. dla kontynuacji wypłaty świadczenia emerytalnego obowiązana była do dnia 30.09.2011 roku rozwiązać umowę o pracę, w której trwała po dniu uzyskania prawa do emerytury (01.12.2010 r.), a skoro tego nie uczyniła to organ rentowy z urzędu był zobowiązany do wstrzymania wypłaty emerytury.

Odwołująca w swojej apelacji zakwestionowała rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w części dotyczącej zwrotu naliczonych odsetek wnosząc o zmianę wyroku w tej części.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

apelacja jest zasadna. W wyroku z dnia 13 listopada 2012 roku Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art.28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związku z art.103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, dodanym przez art.6 pkt 2 ustawy z 16 grudnia 2010 roku w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązywania stosunku pracy, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 konstytucji.

Odwołująca należy do kręgu osób, których dotyczy wyrok Trybunału Konstytucyjnego, gdyż nabyła prawo do emerytury w dniu 1 grudnia 2010 roku.

Z tych też względów zaskarżony przez nią wyrok Sądu Okręgowego oraz decyzję organu rentowego należało zmienić jako naruszające prawo materialne (art.386§1 k.p.c.).

Zważywszy na treść art. 378 § 1 k.p.c., który stanowi, że sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach apelacji zachodził brak możliwości wzruszenia wyroku Sądu w niezaskarżonej części.