Sygn. akt III AUz 42/13
Dnia 20 marca 2013 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym:
Przewodniczący:
SSA Alicja Podczaska
po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku Z. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R.
o prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych
na skutek zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 31 grudnia 2012 r. sygn. akt III U 810/12
oddala zażalenie
Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w punkcie II wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 31 grudnia 2012 r., Sąd ten zasądził od ZUS Oddziału w R. na rzecz wnioskodawcy tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego kwotę 360 zł, zgodnie z przedłożonym spisem kosztów.
W zażaleniu na powyższe postanowienie organ rentowy zarzucił naruszenie przepisów art. 98 § 1 i 3 kpc w związku z § 2 oraz § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…), poprzez przyjęcie, że w okolicznościach tej sprawy zasadne jest zasądzenie kosztów według sześciokrotnej stawki minimalnej.
Organ rentowy podkreślił, że kwota kosztów zastępstwa procesowego została znacznie zawyżona, nie uzasadnia jej ani charakter sprawy ani nakład pracy pełnomocnika i wniósł o zmianę postanowienia w części, poprzez oddalenie wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego ponad kwotę 60 zł.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione i nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu jest trafne i nie narusza prawa.
Zgodnie z art. 98 § 1, 2 i 3 kpc strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, do których należą również wynagrodzenie i koszty przejazdów do sądu pełnomocnika strony. Podstawę zasądzenia opłaty za czynności pełnomocnika stanowią stawki minimalne określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie raz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002, nr 163, poz. 1348), jeżeli natomiast przemawia za tym niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter sprawy oraz jego wkład w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, wówczas sąd może zasądzić opłatę wyższą, która nie może jednak przewyższyć sześciokrotnej stawki minimalnej ani wartości przedmiotu sprawy.
Sąd kształtuje wysokość przyznawanego wynagrodzenia według przedstawionego spisu kosztów lub w przypadku jego braku tylko w oparciu o stawki zawarte w w/w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, przy uwzględnieniu kryteriów z art. 109 § 2 kpc. Spis kosztów powinien być złożony na piśmie i zawierać wyszczególnienie pozycji i ich wysokości, składających się na dochodzoną sumę.
Pełnomocnik wnioskodawcy na rozprawie w dniu 31 grudnia 2012 r. przedstawił pisemny spis kosztów, obejmujący pozycję: wynagrodzenie adwokata w wysokości 360 zł, dołączając paragon fiskalny na tę kwotę. Skoro zatem koszty zastępstwa procesowego adwokata ustanowionego przez stronę z wyboru, zostały rzeczywiście poniesione we wskazanej wysokości, która mieści się w granicach wyznaczonych przez § 2 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r., nie ma podstaw do ich obniżenia do wysokości stawki minimalnej.
Mając na uwadze powyższe orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc.