III AUa 884/12

Częściowe uwzględnienie
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA5 grudnia 2012·sentence
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) odmówił wnioskodawcy T. P. prawa do emerytury, nie uznając części okresów pracy jako wykonywanej w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy zmienił decyzję ZUS, przyznając emeryturę od dnia złożenia wniosku. ZUS złożył apelację, zarzucając m.in. błędne zakwalifikowanie niektórych okresów oraz przyznanie świadczenia przed rozwiązaniem stosunku pracy. Sąd Apelacyjny częściowo uwzględnił apelację, zmieniając datę przyznania emerytury na 1 lutego 2012 r. (dzień po rozwiązaniu stosunku pracy), oddalając apelację w pozostałej części. Sąd uznał, że wnioskodawca udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach na podstawie zeznań świadków i dokumentacji, a sporne okresy (praca w magazynie węgla drzewnego, jako kierowca ciągnika, drwal) kwalifikują się do odpowiednich pozycji wykazu A rozporządzenia Rady Ministrów z 1983 r.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Uznawanie okresów pracy w szczególnych warunkach na podstawie zeznań świadków i dokumentacji, a nie tylko świadectw pracy
  • ·Data nabycia prawa do emerytury - konieczność rozwiązania stosunku pracy przed przyznaniem świadczenia
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 grudnia 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Roman Skrzypek

Sędziowie:

SSA Janina Czyż

SSA Alicja Podczaska (spr.)

Protokolant

st. sekr. sądowy M. Piekiełek

po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r.

na rozprawie

sprawyz wniosku T. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w J.

o emeryturę

na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w J.

od wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie

z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt IV U 326/12

I z m i e n i a zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustala prawo wnioskodawcy T. P. do emerytury od dnia 1 lutego 2012r.,

II dalej idącą apelację o d d a l a,

III z a s ą d z a od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w J. na rzecz wnioskodawcy T. P. kwotę 120 zł ( sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za II instancję.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6 lutego 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił wnioskodawcy T. P. prawa do emerytury .

W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał , iż wnioskodawca na dzień

1 stycznia 1999 roku wykazał 28 lat 2 miesiące i 11 dni okresów składkowych

i nieskładkowych , oraz udowodnił jedynie 10 lat 7 miesięcy i 24 dni pracy

w szczególnych warunkach . Organ rentowy nie uznał zatrudnienia wnioskodawcy w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w L.

w okresie od 15.01.1973 r. do 13.01.1979 r. na stanowisku : pracownik magazynowy – brygadzista oraz w Zespole Składnic Lasów Państwowych w S.

w okresie od 14.01.1979 r. od dnia 30.04.1988 r. na stanowisku : drwala , kierowcy i dozorcy , bowiem nie przedłożył on świadectw pracy w szczególnych warunkach .

W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca T. P. zarzucił , że pomimo braku świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach istotnym jest faktyczne wykonywanie przez niego pracy zaliczanej do tej kategorii zatrudnienia . Wskazał , że w (...) w L. wykonywał pracę magazyniera przy suchej destylacji drewna , natomiast w Zespole Składnic Lasów Państwowych pracował jako drwal i kierowca zajmujący się obsługą urządzeń leśnych przy ścince . Odwołujący podkreślił , że nie może ponosić negatywnych konsekwencji braku wystawienia mu odpowiedniego świadectwa pracy przez pracodawcę i wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury .

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosząc o jego oddalenie wskazał , że wnioskodawca nie przedłożył świadectw pracy w szczególnych warunkach , co uniemożliwia uznanie wskazanych okresów za zatrudnienie

w szczególnych warunkach .

W toku przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd Okręgowy

w K. dokonał niezbędnych w sprawie ustaleń faktycznych;

Wnioskodawca T. P. , ur. (...) , po okresie pracy w Nadleśnictwie B. w okresie od 2 maja 1969 roku do 24 listopada 1970 roku na stanowisku robotnika leśnego sezonowego , odbyciu służby wojskowej w okresie od 18 lutego 1971 roku do 16 grudnia 1971 roku oraz pracy w Nadleśnictwie B. od 15 kwietnia 1972 roku do 8 stycznia 1973 roku w charakterze kierowcy , został zatrudniony w dniu 15 stycznia 1973 roku w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...)

w L. - Baza Produkcji Leśnej (...) (...) na stanowisku pracownika magazynowego .

Na stanowisku pracownika magazynowego w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji Leśnej (...)w L. wnioskodawca pracował w składzie węgla drzewnego w Ł. . Węgiel drzewny przywożony był samochodami

w workach papierowych , które następnie należało przetransportować na stację kolejową w U. . Wnioskodawca wyładowywał i załadowywał węgiel drzewny , układał go w pryzmy na placu , a ponadto dokonywał jego ponownego pakowania w razie uszkodzenia worków w transporcie , co zdarzało się często ( około 100 worków dziennie ) . Pracownicy składu w razie uszkodzenia worków z węglem obowiązani byli do oczyszczenia węgla oraz oddzielenia miału od węgla ( jego przesiania ) w sortownikach i do ponownego załadowania

w worki . Worki z węglem miały wagę od 10 do 30 kg. Wnioskodawca pracował wówczas jako brygadzista . lecz wykonywał taką samą pracę jak pozostali pracownicy składu .

Wnioskodawca pracował w tym zakładzie do dnia 13 stycznia 1979 roku , po czym od 14 stycznia 1979 roku rozpoczął pracę w Zespole Składnic Lasów Państwowych w S. – Składnica Spedycyjna w U. . Wnioskodawca został początkowo zatrudniony na stanowisku kierowcy ciągnika Ursus – 360 , którym przewoził drewno na stację kolejową w U. , po uprzednim załadowaniu drewna na przyczepę . Pracownicy składnicy pracowali w sześciu drużynach po dwie osoby , a drużyna przeciętnie ładowała po ok. 60 metrów drewna . Drewno na placu składowym było cięte na mniejsze kloce , a następnie na drzewo stosowe . Z dniem 1 stycznia 1980 roku wnioskodawca podjął pracę na stanowisku drwala , co oznaczało , że zajmował się kłuciem drewna młotem . Przy pomocy tego narzędzia rozdrabniano na terenie składnicy większe kloce drewna na mniejsze . Od dnia 1 sierpnia 1984 roku wnioskodawca został przeniesiony na stanowisko dozorcy składnicy , które zajmował do dnia 31 stycznia 1988 roku . Od 1 lutego 1988 roku wnioskodawca został przeniesiony do pracy w Składnicy K. jako drwal i pracował w tym charakterze do końca zatrudnienia w tym zakładzie , tj. do 30 kwietnia 1988 roku .

Z dniem 2 maja 1988 roku wnioskodawca podjął pracę na rzecz Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. w W. – Oddział w S. na stanowiskach operatora i pomocnika obróbki odwiertów wydobywczych , operatora wydobycia ropy i gazu oraz aparatowego i pomocnika odsiarczalni gazu , ropy i gazoliny . Pracę tę wnioskodawca kontynuował do dnia 31 stycznia 2012 roku .

W dniu 11 stycznia 2012 roku złożony został do ZUS wniosek o przyznanie T. P. prawa do emerytury . Akta osobowe wnioskodawcy z Zespołu Składnic Lasów Państwowych w S. wskazują na fakt zatrudnienia wnioskodawcy początkowo na stanowisku kierowcy , następnie zaszeregowaniu go do pracy na stanowisku drwala , następnie dozorcy i ponownie na krótki okres na stanowisku drwala w innej składnicy . Zeznania świadków J. J. i S. P. , którzy pracowali razem z wnioskodawcą zarówno w (...) w L. , jak i w Zespole Składnic Lasów Państwowych w S. , potwierdziły , że wnioskodawca w pełnym wymiarze czasu pracy pracował przy wyładunku , załadunku oraz sortowaniu węgla drzewnego , a następnie jako kierowca ciągnika , ładowacz i drwal w Zespole Składnic Lasów Państwowych w S. . Świadkowie wykonywali takie same obowiązki , które wykonywał wnioskodawca . Sąd Okręgowy dał wiarę w/w dowodom , zeznania świadków uznał za spójne i uzupełniające się wzajemnie ,

a ponadto zbieżne z zachowaną dokumentacją osobową wnioskodawcy ,

w szczególności zaś z umową o pracę wnioskodawcy z 14 stycznia 1979 roku

o zatrudnieniu wnioskodawcy na stanowisku kierowcy oraz z dalszymi zaświadczeniami kwalifikacyjnymi wskazującymi na przekwalifikowanie wnioskodawcy w zawodzie drwala , dozorcy i ponownie drwala .

Natomiast zeznania wnioskodawcy znajdują potwierdzenie w spójnych zeznaniach świadków oraz zgromadzonej w sprawie dokumentacji osobowej .

Sąd Okręgowy w Krośnie po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 5 lipca 2012 r. zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego i ustalił prawo wnioskodawcy do spornego świadczenia emerytalnego od dnia złożenia wniosku .

W pisemnym uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy cytując art. 184 ust 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jedn. Dz. U. 2009 , nr 153 , poz. 1227 , z późn . zm.) oraz art. 32 ustawy emerytalnej § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. 1983 , nr 8 , poz. 43 , z późn. zm.) stwierdził , iż poza sporem pozostaje okoliczność , iż wnioskodawca spełnia warunki do uzyskania tego świadczenia zarówno z uwagi na osiągnięty wiek , jak i ogólny okres ubezpieczenia . Natomiast kwestią sporną pozostawało spełnienie warunku co najmniej 15- letniego okresu pracy w szczególnych warunkach bowiem organ rentowy zaliczył wnioskodawcy do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach jedynie 10 lat 7 miesięcy i 24 dni .

Dokonane w niniejszym postępowaniu sądowym ustalenia pozwoliły Sądowi Okręgowemu przyjąć , że wnioskodawca T. P. posiada również dalszy okres pracy w szczególnych warunkach w trakcie zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji Leśnej (...)w L. w okresie od 15 stycznia 1973 roku do dnia 13 stycznia 1979 roku na stanowisku pracownika magazynowego , tj. na stanowisku wskazanym w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze – dział VI , poz. 4 ( prace przy suchej destylacji drewna i węgla aktywnego ) oraz w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia nr 5 Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 9 maja 1983 roku w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu leśnictwa i przemysłu drzewnego ( Dz. Urz. Minist. Leśn. i Przem. Drzewn. – nr 2 , poz. 9 ) – dział VI , poz. 4 , pkt 41 ( robotnik magazynowy) .

Natomiast w okresie pracy w Zespole Składnic Lasów Państwowych

w S. od 14 stycznia 1979 roku do 31 grudnia 1979 roku wnioskodawca zajmował stanowisko kierowcy ciągnika kołowego i ładowacza drewna , tj. stanowiska wskazane w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze – dział VI , poz. 2 oraz dział VIII , poz. 3 , a także w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 zarządzenia nr 5 Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego

z dnia 9 maja 1983 roku w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu leśnictwa i przemysłu drzewnego – dział VI, poz. 2 pkt 4 ( ładowacz zatrudniony przy za i wyładunku drewna ) oraz VIII , poz. 3 pkt 1 ( kierowca ciągnika kołowego ) .

Ponadto w okresie od 1 stycznia 1980 roku do 31 lipca 1984 roku wnioskodawca wykonywał pracę drwala , tj. na stanowisku wskazanym w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze – dział VI , poz. 1 oraz w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do zarządzenia nr 5 Ministra Leśnictwa

i Przemysłu Drzewnego z dnia 9 maja 1983 roku w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu leśnictwa i przemysłu drzewnego – dział VI , poz. 1 pkt 1 ( drwal ) .

Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę , a w szczególności fakt , iż wnioskodawca T. P. posiada co najmniej 15-letni okres pracy

w szczególnych warunkach Sąd Okręgowy w Krośnie na podstawie art. 477 14 § 2 k. p. c. orzekł o zmianie zaskarżonej decyzji ZUS .

Powyższy wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie zaskarżył apelacją ZUS/Oddział w J. zarzucając : naruszenie prawa materialnego tj. art. 184 ust 2 i ust 1 pkt 1 w związku z art. 32 , ust 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t. j. Dz. U. z 2004 r. , Nr 39 , poz. 353 ) i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.

w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. z 1983 r. , Nr 8 , poz. 43 ze zmianami ) poprzez przyznanie wnioskodawcy prawo do wcześniejszej emerytury . Apelacja zawiera wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania względnie o uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji .

W uzasadnieniu apelacji organ rentowy wskazał , że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem art. 184 ust 2 ustawy emerytalnej bowiem prawo do emerytury zostało przyznane od daty zgłoszenia wniosku , a w tej dacie wnioskodawca pozostał w stosunku pracy ( świadectwo pracy z dnia 31.01.2012 r. ) .

Nadto zdaniem organu rentowego zakwalifikowanie zatrudnienia wnioskodawcy od 15.01.1973 r. do 31.01.1979 r. w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji Leśnej (...) L. – Baza produkcji Leśnej (...) w (...) jako pracy pracownika magazynowego przy suchej destylacji drewna i węgla aktywnego tj. stanowisku wskazanym w dziale VI , poz. 4 wykazu A stanowiącego załącznik do powołanego powyżej rozporządzenia jest błędne .

Zdaniem organu rentowego charakter pracy wnioskodawcy nie pozwala na uznanie , iż stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał czynności przy suchej destylacji drewna i węgla aktywnego , tym bardziej , że w tym okresie pełnił także funkcję brygadzisty .

Nadmienić należy , iż Sąd dokonując ustaleń dot. w/w okresu pracy nie posiłkował się opinią biegłego . Zdaniem organu rentowego opinia taka mogłaby rozstrzygnąć jaki charakter musi mieć praca robotnika magazynowego aby można uznać , iż jest to praca przy suchej destylacji drewna i węgla aktywnego; czy pracownik winien być zatrudniony w magazynie , czy wystarczy aby miejscem pracy był plac składkowy oraz czy załadunek może dotyczyć pakowanego towaru czy też powinien być to załadunek sypkiego węgla np. do worków czy przyczep .

Organ rentowy kwestionuje także zaliczony przez Sąd okres od 14.01.1979 r. do 31.12.1979 r. na dwuczłonowym stanowisku kierowcy ciągnika kołowego i ładowacza drewna .

Zgodnie bowiem z § 2 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. Nr 8 , poz. 43 ze zmianami) okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy , w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy .

Sąd Okręgowy błędnie przyjął , że wnioskodawca wykonywał pracę na obydwu w/w stanowiskach łącznie w pełnym wymiarze czasu pracy .

Wnioskodawca domagał się oddalenia apelacji ZUS .

Sąd Apelacyjny zważył co następuje :

Apelacja organu rentowego jest uzasadniona w zakresie w jakim zarzuca zaskarżonemu wyrokowi naruszenia art. 184 ust 2 ustawy z 18 grudnia 1998 r.

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych tj : ustalenie prawa do spornego świadczenia emerytalnego wnioskodawcy od dnia złożenia wniosku o to świadczenie do ZUS pomimo nierozwiązania przez niego stosunku pracy . W istocie w aktach emerytalnych ZUS znajduje się świadectwo pracy z 31.01.2012 r. wydane przez Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwa S.A.

w W. Oddział w S. stwierdzające okres zatrudnienia wnioskodawcy od 2.05.1988 r. do 31.01.2012 r.

Wnioskodawca zatem spełnił w/w ustawowy warunek z treści art. 184 ust 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS dopiero z dniem 1 lutego 2012 r. ,

a więc po rozwiązaniu stosunku pracy .

Merytoryczne rozstrzygnięcie Sądu I instancji dotyczące spełnienia przez wnioskodawcę pozostałych warunków do ustalenia prawa do świadczenia emerytalnego na podstawie art. 184 w zw. z art. 32 ustawy z 18 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS Sąd Apelacyjny uznał za prawidłowe i zgodne

z prawem . W szczególności za wykazany przez wnioskodawcę należy uznać okres co najmniej 15 lat pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu na stanowiskach pracy w warunkach szczególnych wymienionych w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach…

Jako okoliczność bezsporną pomiędzy stronami należało przyjąć okres od 2.05.1988 r. do 31.12.1998 r. pracy w Polskim Górnictwie Naftowym i Gazownictwie S.A. ( 10 lat 7 miesięcy 24 dni ) .

Z ustaleń Sądu Okręgowego niekwestionowanych przez organ rentowy

w apelacji wynika , że wnioskodawca w okresie od 1.01.1980 r. do 31.07.1984 r. pracował jako drwal w Zespole Składnic Lasów Państwowych w S. Składnicy Spedycyjnej w U. . Stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez 4 lata i 7 miesięcy wykonywał pracę na stanowisku wymienionym w Wykazie A Dziale VI poz. 1 Załącznika do rozporządzenia RM z dnia 7 lutego

1983 r. w sprawie wieku emerytalnego…

W okresie od 1.02.1988 r. do 30.04.1988 r. wykonywał pracę na stanowisku drwala ( 3 miesiące ) w Zespole Składnic Lasów Państwowych w S. – Składnica w K. tj. pracę na stanowisku wymienionym w Wykazie A , Dziale VI poz. 1 w/w Załącznika do rozp. RM z 7 lutego 1983 r.

Już tylko praca w tych dwóch okresach łącznie z niekwestionowanym przez ZUS okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych ( 10 lat 7 miesięcy i 24 dni ) przewyższa wymiar 15 lat pracy w warunkach szczególnych , wymagany do nabycia uprawnień do spornego świadczenia emerytalnego .

Również pracę wnioskodawcy w Zespole Składnic Lasów Państwowych

w S. od 14.01.1979 r. do 31.12.1979 r. na stanowisku : kierowcy ciągnika kołowego , ładowacza drewna należy uznać za pracę wykonywaną stale w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pracy w warunkach szczególnych wymienionym w wykazie A Dział VIII poz. 1 i 3 stanowiącym załącznik do w/w rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny uznał , że z dniem

1 lutego 2012 r. wnioskodawca T. P. spełnił wszystkie przesłanki z treści art. 184 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS do ustalenia prawa do spornego świadczenia emerytalnego . Dlatego zgodnie z treścią art. 386 § 1 k. p. c. Sąd Apelacyjny zmienił częściowo punkt I –szy zaskarżonego wyroku i orzekł co do istoty sprawy .

Apelację ZUS w pozostałym zakresie , jako pozbawioną uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych oddalono po myśli art. 385 k. p. c.

Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego wydano zgodnie

z art. 108 § 1 k. p. c. i art. 98 k. p. c.