III AUa 899/12

Wygrał pozwany
Sąd Apelacyjny w Gdańsku — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA29 listopada 2012·sentence
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła prawa do emerytury pomostowej. Ubezpieczony E. M. odwołał się od decyzji ZUS odmawiającej przyznania świadczenia, gdyż nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, a Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację ubezpieczonego. Sąd Apelacyjny uznał, że ubezpieczony nie spełnia przesłanek z art. 4 ustawy pomostowej, ponieważ po 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze – praca w fińskiej firmie jako monter kadłubów nie została wystarczająco udokumentowana jako odpowiadająca punktowi 28 lub 29 załącznika nr 1. Nie spełnia też przesłanek z art. 49 ustawy, gdyż na dzień 1 stycznia 2009 r. nie wykazał co najmniej 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach według nowych wykazów. Okres zatrudnienia w Stoczni (14.09.1968–30.06.1977) został częściowo uwzględniony (8 lat, 9 miesięcy, 16 dni), ale okres pracy jako monter-spawacz (18.07.1977–20.03.1991) nie został zaliczony, ponieważ praca nie była wykonywana w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze z utrudnioną wentylacją. Sąd podkreślił, że ciężar udowodnienia spoczywał na wnioskodawcy, a zeznania świadków nie potwierdziły stałej i pełnowymiarowej pracy w takich warunkach.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Kwalifikacja pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych
  • ·Wymóg wykazania 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach
  • ·Możliwość zaliczenia pracy wykonywanej po 2008 r. za granicą
  • ·Ciężar dowodu w sprawie o emeryturę pomostową
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt III AUa 899/12

Dnia 29 listopada 2012 r.

Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Michał Bober

Sędziowie:

SSA Małgorzata Węgrzynowska - Czajewska (spr.)

SSA Jerzy Andrzejewski

Protokolant:

Angelika Judka

po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. w Gdańsku

sprawy E. M.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G.

o prawo do emerytury pomostowej

na skutek apelacji E. M.

od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 14 marca 2012 r., sygn. akt VIII U 1151/11

oddala apelację.

Sygn. akt III AUa 899/12

Decyzją z dnia 23.03.2011 roku organ rentowy odmówił E. M. prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu wskazał, iż nie uznał on ubezpieczonemu okresów zatrudnienia od 14.09.1968 r. do 30.06.1977 r. i od 18.07.1977 r. do 20.03.1991 r. jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, ponieważ pracodawcy w świadectwach wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie powołali się na ustawę o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2008 r., Nr 237, poz. 1656).

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony wskazując, iż przedłożył w ZUS dokumenty, w których udowodnił 25 lat stażu pracy, w tym ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Wskazał , że w świadectwach pracy w szczególnych warunkach nie ma odniesienia do ustawy o emeryturach pomostowych, bo zostały one wydane przed wejściem w życie ustawy w 2009 r. Wykonywany przez niego zawód w spornych okresach na stanowisku ślusarz okrętowy i monter - spawacz znajduje odpowiednik w punkcie 28 załącznika do w/wym. ustawy.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu wydanej decyzji.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku wyrokiem z dnia 14 marca 2012 r. oddalił odwołanie.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

E. M. , urodzony dnia (...) , w dniu 21 lutego 2011 r. złożył wniosek o emeryturę pomostową.

W toku postępowania przed organem rentowym ubezpieczony udowodnił 29 lat, 11 miesięcy i 23 dni okresów składkowych i nieskładkowych.

Decyzją z dnia 23 marca 2011 r., zaskarżoną w niniejszym postępowaniu, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury pomostowej z uwagi na niespełnienie warunków nabycia tego prawa, tj. wobec nie udowodnienia wymaganego 15 - letniego okresu pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 3 ust. l i 3 ustawy o emeryturach pomostowych.

W okresie od 14.09.1968 r. do 30.06.1977 r. E. M.był zatrudniony w Stoczni (...) w G.na stanowisku ślusarz okrętowy, ostatnio na stanowisku monter kadłubów okrętowych. Wykonywał pracę polegającą na montowaniu i spawaniu kadłubów okrętowych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony montował elementy blach metalowych, szczepiał je ze sobą w określonych miejscach za pomocą spawania łukowego, a następnie inni spawacze spawali te elementy na całej ich długości. Wnioskodawca pracował nad wodą na statkach w ciasnych pomieszczeniach z utrudnioną wentylacją, tj.: w podwójnych dnach statków, zbiornikach i koferdamach.

W okresie od 18.07.1977 r. do 20.03.1991 r. E. M. był zatrudniony w G.P.B.E. i P. (...) w G. na stanowisku montera konstrukcji stalowych i żelbetowych-spawacza. Wykonywał pracę polegającą na montowaniu i spawaniu konstrukcji stalowych za pomocą urządzeń elektryczno-łukowych. Wnioskodawca pracował m.in. na ul. (...) przy budowie elektrociepłowni. Pracował zarówno na wysokościach, m.in. montując konstrukcje dachowe, stropy, ściany osłonowe, jak i w kanałach - przy montażu i spawaniu rur ciepłowniczych .

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach ubezpieczeniowych pozwanego organu rentowego, których wiarygodności nie kwestionowała żadna ze stron postępowania. Sąd również nie znalazł podstaw do podważenia ich wiarygodności z urzędu. Sąd oparł się ponadto na zeznaniach świadków oraz samego ubezpieczonego. Dokonując analizy i oceny zeznań bezpośrednio w toku rozprawy Sąd orzekający uznał je za w pełni wiarygodne. Zeznania te są wyczerpujące i korelują z wyjaśnieniami ubezpieczonego. Sąd Okręgowy wskazuje, że świadkowie są osobami postronnymi i nie maj ą żadnego interesu w wyniku niniejszego postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozważenia czy przedstawione dowody są wystarczające dla uznania, iż praca wykonywana przez skarżącego w spornym okresie była pracą w szczególnych warunkach zgodnie z ustawą pomostową z dnia 19.12.2008 r. ponieważ jak wskazał pozwany, pracodawcy w wystawionych świadectwach pracy w szczególnych warunkach nie powołali się na ustawę o emeryturach pomostowych.

Poza sporem pozostawało natomiast, że wnioskodawca spełnia pozostałe kryteria prawa do świadczenia, tj. w dniu 11.03.2011 r. ukończył 60 lat, legitymuje się wymaganym okresem ogólnego stażu pracy na dzień 01.01.1999 r., nie jest członkiem OFE oraz rozwiązał stosunek pracy z każdym pracodawcą.

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych (Dz. U. 2008. Nr 237, poz. 1656 ze zm.) (zwanej dalej ,ustawą pomostową' )prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:

1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948 roku;

2) ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący conajmniej 15 lat;

3) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;

4) ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i conajmniej 25 lat dla mężczyzn;

5) przed dniem l stycznia 1999 roku wykonywał prace w szczególnych warunkach lub pracew szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. l i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33ustawy o emeryturach i rentach z FUS;

6) po dniu 31 grudnia 2008 roku wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub oszczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. l i 3;

7) nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 3. ust 1. ustawy pomostowej: prace w szczególnych warunkach to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku; wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr l do ustawy.

Załącznik nr l, o którym mowa powyżej, zawiera wykaz prac w szczególnych warunkach. W pkt 28 znajduje się praca bezpośrednio przy malowaniu, nitowaniu lub montowaniu elementów wyposażenia w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze z utrudnioną wentylacją (podwójne dna statków, zbiorniki, rury itp.).

Zgodnie z art. 49. w/wym. ustawy: Prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która:

1) po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub oszczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. l i 3;

2) spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12;

3) w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2,okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust. l i 3.

W myśl art. 51. w/wym. ustawy : płatnik składek jest zobowiązany do wystawiania zaświadczeń o okresach pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. l i 3, za okresy przypadające przed dniem l stycznia 2009 r. Przepis art. 12 stosuje się odpowiednio.

W ocenie Sądu Okręgowego, ubezpieczony nie spełnia przesłanek do uzyskania emerytury na mocy powołanego powyżej art. 4 ustawy, albowiem nie udowodnił on wymaganego 15 - letniego okresu pracy szczególnych warunkach.

W pierwszym rzędzie zauważyć należy, iż powołując się na treść art. 51 ustawy, płatnik składek jest zobowiązany do wystawiania zaświadczeń o okresach pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. l i 3, za okresy przypadające przed dniem l stycznia 2009 r.

Nie ulega wątpliwości, iż pracodawcy zatrudniający ubezpieczonego w spornym okresie takowych zaświadczeń z powołaniem się na ustawę o emeryturach pomostowych wnioskodawcy nie wystawili.

Jednakże zgodnie z utartą praktyką i orzecznictwem w postępowaniu przed sądem okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, mogą być ustalane także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia z zakładu pracy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., III UZP 6/84 oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r. III UZP 48/84), a więc wszelkimi dopuszczalnymi przez prawo środkami dowodowymi, w tym dowodem z zeznań świadków i samego ubezpieczonego.

Ubezpieczony na potwierdzenie okoliczności wykonywania pracy w szczególnych warunkach w zakwestionowanym przez pozwanego okresie przedłożył oprócz wspomnianych powyżej świadectw pracy w szczególnych warunkach, także dowód z zeznań dwóch świadków, tj.: J. G. i A. K. (1). Świadek A. K. (1) zeznał, iż ubezpieczony pracował m.in. przy budowie elektrociepłowni montując konstrukcje stalowe (skręcał i spawał rury) i nie potwierdził , aby ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 18.07.1977 r. do 20.03.1991 r. w G.P.B.E. i P. (...) w G. wykonywał prace wskazane w punkcie 28 Załącznika nr l, , tj.: prace bezpośrednio przy malowaniu, nitowaniu lub montowaniu elementów wyposażenia w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze z utrudniona wentylacją (podwójne dna statków. zbiorniki, rury itp.). Ponadto sam ubezpieczony wyjaśnił , iż w powyższym okresie pracował zarówno na wysokościach , jak i w kanałach. Zatem w powyższego wynika, iż ubezpieczony nie udowodnił wymaganego 15-letnego okresu pracy w szczególnych warunkach zgodnie z wymogami ustawy o emeryturach pomostowych. Dodatkowo Sąd zważył, iż ubezpieczony nie wykazał za pomocą dowodów przesłanki z art. 4 ustawy pomostowej, iż po dniu 31 grudnia 2008 roku wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. l i 3; nie budzi przy tym żadnych wątpliwości Sądu, iż opisane w art. 4 ustawy warunki muszą być spełnione łącznie, a zatem niespełnienie któregokolwiek z nich eliminuje uzyskanie prawa do emerytury. W przypadku ubezpieczonego przy tym nie ma zastosowania cytowany wyżej art. 49 ustawy pomostowej z uwagi na nie spełnienie warunków określonych w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12;

Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 § l k.p.c. w związku z przywołanymi wyżej przepisami, oddalił odwołanie.

Apelację od wyroku wywiódł wnioskodawca zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na mylnym przyjęciu, że:

- brak jest podstaw do uznania, że wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, w spornym okresie, wykonywał pracę w warunkach szczególnych, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia, że wnioskodawca nie wykazał 1 5 -letniego stażu pracy w warunkach szczególnych.

Wskazując na powyższy zarzut, na podstawie art. 386 § 1 kpc wnosił o:

zmianę w całości zaskarżonego wyroku poprzez przyznaniewnioskodawcy prawa do emerytury pomostowej, w związku z pracąwykonywaną w warunkach szczególnych;

zasądzenie od pozwanego na rzecz wnioskodawcy kosztów procesu - zaobie instancje sądowe - według norm przepisanych.

W uzasadnieniu apelacji podniesiono, że zaświadczenia dotyczące pracy wnioskodawcy na stanowisku ślusarza okrętowego w Stoczni (...) w G.oraz pracy na stanowisku montera konstrukcji - spawacza w (...)wydane były w roku 1991, a więc przed wejściem w życie ustawy o emeryturach pomostowych z dnia 19 grudnia 2008 r. Oba wyżej wymienione zakłady pracy już nie istnieją, w związku z tym wnioskodawca nie miał możliwości uzyskania świadectw pracy, z powołaniem się na ustawę o emeryturach pomostowych.

Zarówno w świadectwie pracy wystawionym przez Stocznię (...), jak i w świadectwie pracy wystawionym przez (...)praca, jaką wykonywał wnioskodawca określona została, jako praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, na podstawie wówczas obowiązujących przepisów. Oba zakłady pracy powołały się przy tym na przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Uznać zatem należy, iż stanowiska pracy zajmowane przez wnioskodawcę, tj. początkowo ślusarz okrętowy, a następnie monter kadłubów okrętowych w okresie 14.09.1968r. - 30.06.1977r, jak i monter konstrukcji - spawacz w okresie 18.07.1977r. - 20.03.1991r., znajdują swoje odzwierciedlenie w ustawie o emeryturach pomostowych z dnia 19 grudnia 2008r. w punkcie 28 załącznika nr l wymienionej ustawy, stanowiącego wykaz prac w szczególnych warunkach - „prace bezpośrednio przy spawaniu łukowym lub cięciu termicznym w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze, z utrudnioną wentylacją (podwójne dna statków, zbiorniki, rury itp. ) ".

Świadek A. K. (1) na rozprawie w dniu 29 lutego 2012r. zeznał, iż „wnioskodawca montował konstrukcje stalowe i spawał przez cały okres, jak ja pracowałem [...] Wnioskodawca pracował także przy montażu i spawaniu rur ciepłowniczych w kanałach. Były to ciężkie warunki pracy, kanały były wąskie, głębokie, były to trudne warunki pracy”.

Również świadek J. G. na rozprawie w dniu 29 lutego 2012r. potwierdził, iż wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych, wskazując między innymi, że „do końca jego zatrudnienia wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę montera kadłubów okrętowych [...] Praca ślusarza okrętowego od montera kadłubów w zasadzie niczym się nie różni [...]Pracowaliśmy w ciasnych pomieszczeniach z utrudnioną wentylacją. Były to podwójne dna statków, zbiorniki i przy tak zwanych koferdamach, są to najmniejsze pomieszczenia na statku. Pracowaliśmy przy montażach tych blach. Prawda jest taka, że obok nas spawali to co my montowaliśmy i pracowaliśmy bezpośrednio przy spawaczach".

Warto przy tym zaznaczyć - co bezpośrednio wynika z zeznań tego świadka - że po skończeniu 60 lat świadek ten skorzystał z uprawnienia do emerytury pomostowej, w związku z pracą w warunkach szczególnych właśnie w czasie zatrudnienia na stanowiskach ślusarza okrętowego i montera kadłubów okrętowych w Stoczni (...) w G..

Także sam wnioskodawca na rozprawie w dniu 2 listopada 20lir. zeznał, iż „ w stoczni (...) pracowałem przy montowaniu konstrukcji kadłubowej. Pracowałem w pozycji wymuszonej, niejednokrotnie leżąc lub będąc w pozycji embrionalnej. Często w takiej pozycji tak pracowałem przez 12 godzin”.

Wnioskodawca przedłożył świadectwo pracy z dnia 19 stycznia 2009r., wystawione przez (...), w którym stwierdzono, iż wnioskodawca w okresie od 8 października 2006r. do 19 lutego 2009r. w pełnym wymiarze czasu pracy zatrudniony był na stanowisku montera kadłubowego. Firma, która zatrudniała wnioskodawcę, jest firmą fińską, co oznacza, że pracodawcę tego nie obowiązują przepisy dotyczące wymogu wskazania w świadectwie pracy, iż praca wykonywana była w warunkach szczególnych. Sam wnioskodawca na rozprawie i w dniu 29 lutego 2012r. wskazał, iż „po 2008 wykonywałem pracę w warunkach szczególnych, byłem zatrudniony przez firmę fińską w charakterze montera kadłubowego od 8.10.2006 r. do 9. 02. 2009 r.. Wykonywałem te same prace co w stoczni, tam też szczepiałem, tj. spawałem blachy […]. W Finlandii nie ma świadectw wykonywania pracy w warunkach szczególnych są tylko zwykle świadectwa pracy”. Nie powinno być zatem żadnych wątpliwości co do tego, że stanowisko, które wnioskodawca zajmował w firmie fińskiej, tj. montera kadłubowego, mieści się w wykazie prac w szczególnych warunkach wskazanych w załączniku nr l w punkcie 28 ustawy o emeryturach pomostowych. Stąd też bez wątpienia wnioskodawca - wbrew odmiennemu twierdzeniu Sądu Okręgowego - wykazał przesłankę z art. 4 ustawy pomostowej.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje.

Apelacja jest nieuzasadniona.

Emerytura pomostowa to świadczenie przysługujące z nowego systemu emerytalnego (art. 24 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. Nr 162, poz. 1118 ze zm. - zwanej dalej ustawą o FUS) dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. zatrudnionych w szczególnych warunkach/charakterze, którzy nie mają prawa do emerytury określonej w przepisach art. 32, art. 33, art. 39, art. 40, art. 46, art. 50, art. 50a, art. 50e i art. 184 ustawy o e.r. FUS oraz art. 88 Karty Nauczyciela, zwłaszcza z uwagi na niespełnienie, do końca 2008 r., warunków nabycia uprawnień do tych świadczeń. Świadczenie to spełnia funkcję emerytury z tytułu obniżonego (niższego) wieku emerytalnego (art. 32 ustawy o e.r. FUS), a zatem zostało wprowadzone ze względu na obiektywne okoliczności szybszego niż normalnie pogarszania się, wraz ze starzeniem się organizmu człowieka, zdolności do wykonywania dotychczasowego zatrudnienia z uwagi na jego specyfikę, tj. szczególne warunki lub charakter pracy. Jednak w porównaniu do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym istotnie zawężono krąg ubezpieczonych-pracowników uprawnionych do emerytury pomostowej, zasadniczo kierując się przy tworzeniu wykazów prac w szczególnych warunkach/charakterze (załączniki nr 1-2 do ustawy z dnia 18 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. Nr 237, poz. 1656 - zwanej dalej ustawą o e.p.) kryteriami medycznymi z zakresu medycyny pracy.

Pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach są osoby, które po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywały, w pełnym wymiarze czasu pracy, prace wymienione w załączniku nr l do ustawy o e.p. oraz ubezpieczeni z tytułu działalności twórczej lub artystycznej, tancerze zawodowi, o ile po dniu wejścia w życie tej ustawy (l stycznia 2009 r.) wykonywali prace związane z bardzo ciężkim wysiłkiem fizycznym (art. 3 ust. 4 i 6 ustawy o e.p.). Natomiast za pracowników zatrudnionych w szczególnym charakterze uznaje się osoby, które po dniu 31 grudnia 2008 r., w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywały prace wymienione w załączniku nr 2 do ustawy o e.p. (art. 3 ust. 5 tej ustawy). Ponadto, pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach/charakterze są także osoby, które przed dniem l stycznia 2009 r. wykonywały, w pełnym wymiarze czasu pracy, prace szczególne wymienione w załącznikach nr 1-2 do ustawy o e.p. oraz prace szczególne w rozumieniu art. 32 i 33 ustawy o e.r. FUS w zw. z wykazami A i B rozp. w sprawie wieku emerytalnego, bez względu na to, czy obecnie prace te zostały wskazane w załącznikach do ustawy o e.p. (art. 3 ust. 7 ustawy o e.p.).

Na podstawie art. 4 ustawy o e.p. prawo do emerytury pomostowej przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki: 1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948 r.; 2) ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; 3) ma okres ogólny (składkowy i nieskładkowy) wynoszący co najmniej 20/25 lat; 4) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55/60 lat (wyjątkowo 50/55 - art. 5-10 ustawy o e.p.); 5) przed dniem l stycznia 1999 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. l i 3 ustawy o e.p. lub art. 32 i 33 ustawy o e.r. FUS; 6) po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. l i 3 ustawy o e.p. i 7) nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy.

Odstępstwo od powyższych reguł nabywania uprawnień do emerytury pomostowej przewiduje art. 49 ustawy o e.p. stanowiąc, że świadczenie to przysługuje osobie, która: 1) po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach/charakterze w rozumieniu art. 3 ust. l i 3 ustawy o e.p.; 2) spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 oraz art. 5-12 ustawy o e.p. oraz 3) w dniu l stycznia 2009 r. miała wymagany powyższymi przepisami okres szczególny w rozumieniu art. 3 ust. l i 3 ustawy o e.p. Z przepisu tego wynika, że emerytura pomostowa może również zostać przyznana osobie urodzonej po dniu 31 grudnia 1948 r., która po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała zatrudnienia szczególnego określonego w nowych wykazach, ale: po dniu 31 grudnia 2008 r. osiągnęła wiek określony w art. 4-11 ustawy o e.p. i spełniła warunek posiadania 20/25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz na dzień l stycznia 2009 r. wykazała co najmniej 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach/charakterze (art. 4 pkt 2 ustawy o e.p.) określony w nowych wykazach stanowiących załączniki nr 1-2 do ustawy o e.p.

Wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania emerytury pomostowej w myśl wymogów określonych w art. 4 ustawy o e.p. bowiem po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. l i 3 ustawy o e.p. Nie można za takie zatrudnienie uznać pracy w fińskiej firmie (...) w charakterze montera kadłubów, nie wiadomo bowiem czy było to zatrudnienie odpowiadające treści pkt 29 załącznika nr l do ustawy o e.p. (prace bezpośrednio przy malowaniu, nitowaniu lub montowaniu elementów wyposażenia w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze z utrudnioną wentylacją (podwójne dna statków, zbiorniki, rury jtp.), czy też odpowiadające treści pkt 28 załącznika nr l do ustawy o e.p. (spawanie w tych warunkach).

Wnioskodawca reprezentowany w procesie przez profesjonalnego pełnomocnika nie wykazał dowodowo, że wykonywał pracę w opisany wyżej sposób i w opisanych wyżej warunkach. Na okoliczność pracy w fińskiej firmie wnioskodawca złożył jedynie świadectwo pracy, z którego wynikało, że pracował tam od 8 października 2006 r. do dnia 19 lutego 2009 r. jako monter kadłubów. Nie wynika z tego, że pracował bezpośrednio przy malowaniu, nitowaniu lub montowaniu elementów wyposażenia w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze z utrudnioną wentylacją (podwójne dna statków, zbiorniki, rury itp.). Zaznaczyć trzeba, że na rozprawie w dniu 29 lutego 2012 r. pełnomocnik wnioskodawcy oświadczył, że nie ma dalszych wniosków dowodowych (k-32).

Wnioskodawca nie spełnia też warunków do przyznania emerytury pomostowej w myśl wymogów określonych w art. 49 ustawy o e.p. bowiem na dzień l stycznia 2009 r. nie wykazał co najmniej 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach/charakterze (art. 4 pkt 2 ustawy o e.p.) określonego w nowych wykazach stanowiących załączniki nr 1-2 do ustawy o e.p. Na tę datę wnioskodawca ma jedynie 8 lat, 9 miesięcy i 16 dni, przy uznaniu za taką pracę zatrudnienia od 14 września 1968 r. do 30 czerwca 1977 r. w Stoczni (...) w G.w charakterze montera kadłubów okrętowych. Nie można było zaliczyć wnioskodawcy jako pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w (...)jako monter konstrukcji stalowych/spawacz od 18 lipca 1977 do 20 marca 1991 r. bowiem nie była to praca określona w nowych wykazach stanowiących załączniki nr 1-2 do ustawy o e.p., a konkretnie nie była to praca wykonywana w zbiornikach o bardzo małej kubaturze, z utrudnioną wentylacją (podwójne dna statków, zbiorniki, rury, itp - pkt 28 załącznika nr l do ustawy o e.p), tylko w różnych warunkach, w różnych obiektach i miejscach (d: zeznania świadka A. K.k- 31-32).

Mając na uwadze powyższe ustalenia i rozważania Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 KPC orzekł jak w sentencji.