III AUa 271/12

Wygrał pozwany
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA17 maja 2012·sentence
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła apelacji Banku (...) S.A. od wyroku Sądu Okręgowego, który oddalił odwołanie banku od decyzji ZUS w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. ZUS zobowiązał bank do zwrotu emerytury przekazanej na rachunek bankowy zmarłej H.S. za miesiąc czerwiec 2011 r., której część została zrealizowana jako polecenie zapłaty po jej śmierci. Sąd Okręgowy uznał, że bank nie miał podstaw do wykonania dyspozycji po śmierci właścicielki rachunku, a bank powinien zwrócić świadczenie niezależnie od wiedzy o zgonie. Sąd Apelacyjny podtrzymał to stanowisko, wskazując, że osoby uprawnione do wypłaty z rachunku po śmierci to wyłącznie spadkobiercy lub osoby wskazane w dyspozycji wkładem na wypadek śmierci (art. 56 Prawa bankowego), a bank nie jest taką osobą. Obowiązek zwrotu wynika z art. 138a ustawy emerytalnej i ma charakter bezwzględny. Apelacja została oddalona.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Obowiązek banku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń po śmierci świadczeniobiorcy
  • ·Wykładnia pojęcia 'inne osoby uprawnione' w art. 55 ust. 3 Prawa bankowego
  • ·Wygasnięcie umocowania do dysponowania rachunkiem po śmierci posiadacza
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt III AUa 271/12

Dnia 17 maja 2012 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III

Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Jacek Witkowski

Sędziowie:

SSA Irena Różańska-Dorosz (spr.)

SSA Elżbieta Kunecka

Protokolant:

Magdalena Krucka

po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2012 r. we Wrocławiu

sprawy z wniosku Banku (...) S.A.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.

o zwrot nienależnie pobranego świadczenia

na skutek apelacji Banku (...) S.A.

od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu

z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. akt IX U 1823/11

I. oddala apelację,

II. zasądza od wnioskodawcy na rzecz strony pozwanej kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił odwołanie Banku (...) S.A. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. zobowiązującej wnioskodawcę do zwrotu nienależnie wypłaconego świadczenia za okres od 1 czerwca 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. w kwocie 435 zł.

Rozstrzygnięcie to Sąd oparł o następująco ustalony stan faktyczny:

H. S., urodzona w dniu (...) pobierała emeryturę kolejową z ZUS Oddział w C. w terminie 1-go dnia każdego miesiąca. Zgodnie ze zleceniem H. S. emerytura w kwocie 898,71 zł była przekazywana na konto bankowe prowadzone przez Bank (...) S.A. we W.. W dniu 28 maja 2011 r. H. S. zmarła. Przed dniem 1 czerwca 2011 r. ZUS Oddział w C. przelał na rachunek bankowy w Banku (...) S.A. kwotę emerytury w wysokości 898,71 zł za miesiąc czerwiec 2011 r. W dniu 2 czerwca 2011 r. do ZUS Oddział w C. wpłynął wniosek o wypłatę zasiłku pogrzebowego po zmarłej H. S..

W dniu 27 czerwca 2011 r. organ rentowy wysłał do Banku (...) pismo, w którym poinformował o zgonie uprawnionej do emerytury oraz zażądał zwrotu emerytury przekazanej za miesiąc czerwiec 2011 r.

Bank (...) poinformował, że w dniu 2 czerwca 2011 r. z rachunku zmarłej dokonano przelewu w formie polecenia zapłaty w kwocie 435,98 zł na rzecz banku (...) z siedzibą w K.. Natomiast pozostałą część emerytury w kwocie 462,73 zł w dniu 11 lipca 2011 r. zwrócił do ZUS Oddział w C..

W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał odwołanie za nieuzasadnione. W ocenie Sądu wypłata dokonana po śmierci posiadacza rachunku na podstawie dyspozycji złożonych przez właścicielkę rachunku za jej życia nie stanowi wypłaty dokonanej „innej uprawnionej osobie”, o której mowa w art. 55 ust. 3 ustawy – Prawo Bankowe, bowiem w dacie śmierci właścicielki rachunku umocowanie wygasło, zgodnie z art. 101 § 2 kc. Bank nie miał zatem podstaw do wykonania dyspozycji w postaci zleceń stałych po śmierci H. S.. Bank powinien zwrócić przekazaną przez organ rentowy kwotę świadczenia niezależnie od tego, czy wiedział o śmierci posiadacza rachunku oraz niezależnie od tego, czy dokonał operacji związanych z dyspozycjami posiadacza rachunku lub innych osób uprawnionych, gdy nie wiedział po śmierci posiadacza rachunku. Zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa.

Apelację od wyroku złożył Bank (...) S.A. zarzucając naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 55 ust. 3 ustawy Prawo Bankowe poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, iż realizacja przez wnioskodawcę polecenia zapłaty po śmierci posiadacza rachunku nie zwalnia go z obowiązku wypłaty z rachunku kwoty przekazanego przez organ rentowy świadczenia za okres po śmierci posiadacza oraz art. 56 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż przepis ten, poza spadkobiercami ustawowymi i testamentowymi określa krąg „osób uprawnionych” do wypłaty z rachunku po śmierci posiadacza.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie jego odwołania, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Organ rentowy w odpowiedzi na apelację wniósł o jej oddalenie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja wnioskodawcy jest bezzasadna, ponieważ wyrok Sądu Okręgowego odpowiada prawu.

Stan faktyczny sprawy pozostawał bezspornym, sporna była natomiast interpretacja prawa, a w szczególności wykładania art. 55 ust. 3 i art. 56 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe i zawartego tam sformułowania „inne osoby uprawnione”.

Trafnie wskazuje Sąd Okręgowy, że z chwilą śmierci wygasają wszelkie zawarte za życia umowy cywilnoprawne i ich realizacja, jak w niniejszej sprawie nie znajduje uzasadnienia prawnego.

W ocenie Sądu Apelacyjnego, osobami uprawnionymi do wypłaty po śmierci dysponenta rachunku bankowego są spadkobiercy ustawowi lub testamentowi prawa spadkowego oraz osoby uprawnione z tzw. „zapisu bankowego” uregulowanego w art. 56 Prawa bankowego. Posiadacz rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej może polecić pisemnie bankowi dokonanie - po swojej śmierci - wypłaty z rachunku wskazanym przez siebie osobom: małżonkowi, wstępnym, zstępnym lub rodzeństwu określonej kwoty pieniężnej (dyspozycja wkładem na wypadek śmierci).

H. S. takiej dyspozycji nie wydała, a więc po jej śmierci do momentu zgłoszenia się spadkobierców nie było osób uprawnionych do wypłaty środków pieniężnych z nienależnie wypłaconej emerytury.

Nie ulega wątpliwości, że Bank (...) takim uprawnionym nie jest.

Zatem organ rentowy ma podstawę do realizacji swych uprawnień z art. 138a ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz art. 55 ust. 1 pkt 2 prawa bankowego. Podkreślić przy tym należy, że art. 138a statuuje obowiązek banku zwrotu kwoty świadczeń przekazanych na rachunek w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej za miesiące następujące po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć świadczeniobiorcy. Obowiązek ten ma charakter bezwzględny i nie są przewidziane żadne okoliczności zwalniające z jego stosowania. Bank powinien więc zwrócić przekazane przez organ rentowy kwoty świadczeń, niezależnie od tego, czy wiedział, czy nie wiedział o śmierci posiadacza rachunku oraz niezależnie od tego, czy wykonał jakieś operacje związane ze złożonymi dyspozycjami posiadacza lub innych osób uprawnionych, gdy nie wiedział o śmierci posiadacza rachunku.

Mając powyższe na uwadze, uznając argumentację i zarzuty zawarte w apelacji za nieuzasadnione, Sąd Apelacyjny oddalił apelację na podstawie art. 385 kpc.

R.S.