II UKN 531/99

Wygrał pozwany
SN10 maja 2000·sentence
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła prawa do górniczej renty inwalidzkiej oraz renty szkoleniowej. ZUS wstrzymał wypłatę renty, uznając, że wnioskodawca odzyskał zdolność do pracy. Sądy ustaliły jednak, że ubezpieczony nie może wykonywać dotychczasowej pracy górnika pod ziemią, pracy na wysokości ani przy maszynach w ruchu, ale zachował zdolność do wykonywania innych prac fizycznych. Sąd Apelacyjny przyznał mu rentę szkoleniową, uznając celowość przekwalifikowania zawodowego. Sąd Najwyższy oddalił kasację, wskazując, że przy niezdolności do pracy wymagającej szczególnych predyspozycji zdrowotnych, przy jednoczesnej zdolności do innej pracy, zachodzi celowość przekwalifikowania w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. Podkreślono też, że ocena ta uwzględnia wiek, wykształcenie i charakter dotychczasowej pracy.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·celowość przekwalifikowania zawodowego przy częściowej niezdolności do pracy
  • ·rozróżnienie między niezdolnością do dotychczasowej pracy a zdolnością do innej pracy
  • ·warunki przyznania renty szkoleniowej zamiast renty stałej
  • ·ocena indywidualnych okoliczności: wiek, wykształcenie, charakter pracy i możliwości przekwalifikowania
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Uzasadnienie kasacji można rozumieć w ten sposób, że z naruszeniem prze- pisu art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. orzeczono celowość prze- kwalifikowania, nie biorąc pod uwagę takich cech indywidualnych jak wiek, poziom wykształcenia, rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy. Zarzut ten nie jest zasadny, gdyż wszystkie okoliczności wskazują na celowość przekwalifikowania zawodowego. Z opinii biegłych wynika, że wnioskodawca jest niezdolny do wykony- wania dotychczasowej pracy z uwagi na przeciwwskazania do pracy pod ziemią. Aktualny stan zdrowia pozwala mu na wykonywanie każdej pracy fizycznej za wyjąt- kiem pracy pod ziemią, pracy na wysokościach i pracy niebezpiecznej. Jest to istotna zmiana w stosunku do stanu istniejącego w dacie przyznania prawa do renty w 1993 r., kiedy to wnioskodawca został uznany za niezdolnego do pracy wymagającej wysiłku fizycznego, a mógł jedynie wykonywać pracę lekką, spokojną i w indy- widualnym tempie. Wnioskodawca ma wykształcenie zawodowe, zatem posiadane kwalifikacje pozwalają mu na wykonywanie pracy fizycznej. Wnioskodawca musi je- dynie przyuczyć się do innej pracy, skoro stan zdrowia nie pozwala mu na wykony- 4 wanie pracy, w której nabrał doświadczenia. Zmiana charakteru pracy nie powinna mu sprawiać większych trudności, gdyż będąc stosunkowo młody (urodzony 9 lutego 1966 r.) może przystosować się do innych warunków pracy. Nie można przyjąć, że wnioskodawca nie jest w stanie zdobyć kwalifikacji do innej pracy oprócz pracy gór- nika pod ziemią, wymagającej bardzo dobrego zdrowia i dużej sprawności fizycznej. W przypadku wystąpienia niezdolności do wykonywania dotychczasowej pracy, wymagającej szczególnych predyspozycji zdrowotnych, przy zachowaniu zdolności do każdej innej pracy, istnieje celowość przekwalifikowania w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o z. e. p. Kasacja okazała się pozbawiona usprawiedliwionych podstaw i z tych przy- czyn Sąd Najwyższy oddalił ją na mocy art. 39312 KPC. ========================================