II UKN 179/99

Wygrał powód
SN9 listopada 1999·sentence
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy uznał, że słuchaczki Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych należy traktować jako „studentów” w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub zlecenia. W konsekwencji, jako osoby do 26. roku życia, nie podlegały obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu z tytułu umów zlecenia, chyba że same złożyły wniosek o objęcie ubezpieczeniem. SN zakwestionował wcześniejsze stanowisko sądów niższych instancji, które uznały, że kolegium nie jest szkołą wyższą, a jego słuchacze nie korzystają z wyłączenia przewidzianego dla studentów. Sąd Najwyższy wskazał na podobieństwo statusu słuchaczy kolegiów i studentów wyższych szkół zawodowych oraz na cel przepisu, jakim było wyłączenie z ubezpieczenia osób uczących się, a nie pracujących zarobkowo. Wyrok został zmieniony, a decyzje ZUS i wcześniejsze orzeczenia uchylone w zakresie stwierdzenia braku obowiązku ubezpieczenia.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Czy słuchacz nauczycielskiego kolegium języków obcych jest „studentem” w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym z tytułu umowy zlecenia.
  • ·Czy osoby uczące się w kolegium, do 26. roku życia, podlegają obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu z umowy zlecenia.
  • ·Jak interpretować wyłączenie z ubezpieczenia społecznego przewidziane dla studentów w świetle celu ustawy i wykładni systemowej.
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Wyrok z dnia 9 listopada 1999 r. II UKN 179/99 Słuchacze nauczycielskich kolegiów języków obcych byli studentami w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia (jednolity tekst: Dz.U. z 1995 r. Nr 65, poz. 333 ze zm.) i w związku z tym nie byli objęci ubezpieczeniem przewidzianym tą ustawą, chyba że zgłosili o to wniosek. Przewodniczący: SSN Maria Tyszel, Sędziowie SN: Beata Gudowska, Jerzy Kuźniar (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 1999 r. sprawy z wniosku Magdaleny S. i Joanny K. z uczestnictwem Prywatnych Szkół Policealnych i Studium Języków Obcych w P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w P. o ustalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu, na skutek kasacji wniosko- dawczyń od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 21 stycznia 1999 r. [...] 1. z m i e n i ł zaskarżony wyrok, poprzedzający wyrok Sądu Wojewódzkiego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu z dnia 27 kwietnia 1998 r. [...] oraz decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w P. z dnia 19 stycznia 1998 r. [...] i stwierdził, że wnioskodawczynie nie podlegały ubezpieczeniu społecz- nemu z tytułu wykonywania umowy zlecenia na rzecz Prywatnych Szkół Policealnych i Studium Języków Obcych „M.” w P. w okresie od 1 października 1997 r. do 16 czerwca 1998 r. - Joanna K., od 9 września 1997 r. do 10 czerwca 1998 r. - Magda- lena S., 2. z a s ą d z i ł od strony pozwanej na rzecz wnioskodawczyń kwoty po 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. U z a s a d n i e n i e 2 Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 1998 r. [...] Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubez- pieczeń Społecznych w Przemyślu oddalił odwołania wnioskodawczyń Magdaleny S. i Joanny K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w P. z dnia 19 stycznia 1998 r. stwierdzających, iż podlegają one obowiązkowi ubezpieczenia spo- łecznego z tytułu wykonywanej umowy zlecenia, po ustaleniu, iż jako słuchaczki Nau- czycielskiego Kolegium Języków Obcych w P., nie mają statusu studenta. W związku z zawartymi umowami zlecenia, w oparciu o które podjęły pracę w Prywatnych Szkołach Policealnych i Studium Języków Obcych „M.” w P., podlegają więc stosow- nemu ubezpieczeniu, nie ma bowiem do nich zastosowania art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia (jednolity tekst: Dz.U. z 1995 r. Nr 65, poz. 33 ze zm.). Stanowisko to podzielił, rozpoznający sprawę na skutek apelacji wnioskodawczyń, Sąd Apelacyjny w Rzeszowie. W ocenie tego Sądu, Nauczyciels- kie Kolegium Języków Obcych powołane w oparciu o art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (jednolity tekst: Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz., 329 ze zm.) nie jest wyższą uczelnią, a fakt iż w zakresie uprawnień do ulgowych prze- jazdów środkami publicznego transportu zbiorowego, korzystania ze świadczeń pub- licznych zakładów opieki zdrowotnej i odbywania przeszkolenia wojskowego do słu- chaczy kolegiów stosuje się przepisy dotyczące studentów szkół wyższych (art. 77 ust. 4 ustawy), nie zmienia tej okoliczności. Potwierdza to art. 77 ust. 7, w myśl któ- rego – poza wyjątkami wynikającymi z ust. 4 oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 sierpnia 1997 r. w sprawie zakładów kształcenia nauczycieli (Dz.U. Nr 104, poz. 664) – do kolegiów stosuje się przepisy dotyczące szkół, nie zaś szkół wyższych. Konsekwencją powyższego jest to, iż do słuchaczy kolegiów nie ma zastosowania wyłączenie z ubezpieczenia społecznego (studentów) zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. [...]. Powyższy wyrok zaskarżyły kasacją wnioskodawczynie i zarzucając narusze- nie prawa materialnego - art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r., art. 2 ust. 1 i 2, art. 71-82 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodo- wych (Dz.U. Nr 96, poz. 590) w związku z art. 77 ust. 1, 3 i 7 ustawy z dnia 7 wrześ- nia 1991 r. przez przyjęcie, że słuchacz kolegium nauczycielskiego nie jest studen- tem wyższej uczelni zawodowej, wniosły o jego uchylenie i przekazanie sprawy Są- dowi pierwszej instancji, po uchyleniu również jego wyroku, do ponownego rozpoz- nania. W uzasadnieniu skarżące powołały się także na zasadę równości zawartą w 3 art. 32 ust. 1 Konstytucji, stwierdzając, że nie ma podstaw do innego traktowania słu- chaczy kolegiów nauczycielskich i studentów w zakresie zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne osób wykonujących pracę na pods- tawie umowy zlecenia. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Zawarty w kasacji zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wy- kładnię (rozumienie) art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. jest uzasad- niony. Przepis ten – dodany przez art. 1 ustawy z dnia 29 września 1995 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia (Dz.U. Nr 128, po. 617), z dniem 30 listopada 1995 r. rozszerzył wyłączenie podmiotowe z ubezpieczenia, o studentów w wieku do ukoń- czenia 26 roku życia, chyba że zgłoszą wniosek o objęcie ubezpieczeniem, nie defi- niując jakie osoby należy rozumieć pod pojęciem studentów, nie odsyłając również w tym zakresie (co do rozumienia tego terminu) do innych aktów prawnych. Z niewątp- liwego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczynie były słuchaczkami Nauczy- cielskiego Kolegium Języków Obcych powołanego w oparciu o art. 77 ust. 1 ustawy o systemie oświaty i działającego na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 sierpnia 1997 r. Ustawowym warunkiem ubiegania się o przyjęcie do kolegium języków obcych jest posiadanie świadectwa dojrzałości (art. 77 ust. 3 ustawy o systemie oświaty) i wymóg ten jest tożsamy z zawartym w art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) oraz w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (Dz.U. Nr 96, poz. 590 ze zm.). Słuchacz kolegium może uzyskiwać tytuł zawodowy licencjata (podobnie jak absolwent wyższej szkoły zawo- dowej) oraz odbywać uzupełniające studia magisterskie (również podobnie jak ab- solwent uczelni zawodowej). Te systemowe podobieństwa statusu słuchacza kole- gium języków obcych oraz studenta wyższej szkoły zawodowej, nie mogą w związku z tym powodować odmiennego ich traktowania w ramach ustawy z 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, także gdy się weźmie pod uwagę wykładnię grama- tyczną. Słowo „student” według Słownika Współczesnego Języka Polskiego pod re- 4 dakcją naukową B. Dunaja, Warszawa 1998 r., oznacza nie tylko osobę studiującą na wyższej uczelni, ale także „słuchacza pomaturalnego kolegium, koledżu itp.”. W myśl regulacji zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z 19 grudnia 1975 r., wyłączenie z ubezpieczenia społecznego obejmuje osoby, które nie ukończyły 18 lat, osoby będące równocześnie pracownikami zatrudnionymi co najmniej w pełnym wy- miarze czasu pracy albo objęte odrębnymi przepisami w zakresie zaopatrzenia eme- rytalnego lub ubezpieczenia społecznego, a także osoby mające ustalone prawo do emerytury lub renty oraz studentów (do ukończenia 26 roku życia), przy czym te dwie ostatnio wymienione grupy osób, mogły zgłosić wniosek o objęcie ubezpieczeniem. Celem tego uregulowania było bądź to uniknięcie „podwójnego” ubezpieczenia osób wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3, bądź też rezygnacja z ubezpieczenia osób za- wodowo nieustabilizowanych albo ze względu na wiek (art. 2 ust. 1 pkt 1) albo także ze względu na status tych osób, posiadających już określoną wiedzę, ale zajmują- cych się zasadniczo nauką, nie zaś pracą zarobkową. Wszystko to daje podstawę do stwierdzenia, że słuchacze nauczycielskich kolegiów języków obcych są, w rozumie- niu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 19 grudnia 1975 r., studentami i w związku z tym nie byli objęci ubezpieczeniem przewidzianym tą ustawą, chyba że zgłosili wniosek o objęcie tym ubezpieczeniem. Należy zauważyć, że przepis ten (art. 2 ustawy) stracił moc z dniem 1 stycznia 1999 r. (art. 122 ust. 1 pkt 3 i art. 127 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o syste- mie ubezpieczeń społecznych - Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.). Według obecnego stanu prawnego uczniowie szkół ponadpodstawowych lub studenci, do ukończenia 26 lat, nie podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia (art. 6 ust. 1 pkt 4 w związku z ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Gdy więc w sprawie zachodzi jedynie naruszenie prawa materialnego, Sąd Najwyższy orzekł co do istoty sprawy (art. 39315 KPC) przyjmując, iż w zawartym w kasacji wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku w kierunku sprowadzającym się do uwzględnienia odwołania i apelacji, zawarty jest także wniosek o zmianę wyroków oraz decyzji organu rentowego. O kosztach orzeczono po myśli art. 98 KPC, mając na względzie taryfowe wy- nagrodzenie pełnomocnika (adwokata) wnioskodawczyń. ========================================