II UKN 54/99

Orzeczenie procesowe
SN29 lipca 1999·sentence
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła prawa do wcześniejszej emerytury po zwolnieniu z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Sąd Apelacyjny uznał, że wnioskodawca nie wykazał wymaganego 40-letniego okresu zatrudnienia, nawet po doliczeniu dodatkowego okresu pracy, ponieważ łącznie miał 39 lat, 11 miesięcy i 5 dni. W kasacji podniesiono m.in. zarzut błędnej oceny pracy w gospodarstwie rolnym rodziców oraz pominięcia części dowodów. Sąd Najwyższy wskazał, że pomoc dziecka w gospodarstwie rolnym w czasie nauki w szkole ponadpodstawowej co do zasady nie stanowi pracy w gospodarstwie rolnym w rozumieniu przepisów emerytalnych. Jednocześnie uznał, że sąd apelacyjny pominął istotną okoliczność: po zdaniu egzaminu dojrzałości w maju 1957 r. wnioskodawca mógł nie uczęszczać już codziennie do szkoły do końca roku szkolnego, co mogło mieć znaczenie dla zaliczenia spornego okresu. SN stwierdził też, że zarzuty kasacyjne muszą być precyzyjnie uzasadnione, a w postępowaniu kasacyjnym nie prowadzi się postępowania dowodowego. Z tych względów uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·zaliczenie okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców do stażu emerytalnego
  • ·czy pomoc dziecka uczącego się w szkole ponadpodstawowej stanowi pracę w gospodarstwie rolnym
  • ·granice kasacji i wymóg precyzyjnego uzasadnienia zarzutów
  • ·ocena dowodów przez sąd apelacyjny i znaczenie pominiętej okoliczności faktycznej
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie podstaw kasacyjnych w rozumieniu art. 3933 KPC. Stosownie do art. 39311 KPC, Sąd Najwyższy jest związany granicami kasacji, tj. jej podstawami i wnioskami. Skład orzekający w sprawie wyraża pogląd, że uwzględnienie zarzutu naruszenia zaskarżonym orzeczeniem przepisu wymienione- go we wskazanej podstawie kasacyjnej, lecz nie objętego jej uzasadnieniem, nie jest przekroczeniem granic kasacji, jeśli naruszenie to jest oczywiste. 4 Pozostałe zarzuty kasacyjne, wobec niewykazania w uzasadnieniu na czym polegają naruszenia konkretnych przepisów, nie poddają się kontroli kasacyjnej, co zwalnia Sąd Najwyższy od zajęcia stanowiska co do ich zasadności. Sąd Najwyższy zauważa również, że działając jako Sąd kasacyjny nie prowa- dzi postępowania dowodowego w żadnym zakresie, dlatego też przedstawianie i po- woływanie się na nowe dowody jest bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39311 KPC, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku. ========================================