II UKN 561/98

Postanowienie z dnia 18 grudnia 1998 r. II UKN 561/98 Sąd nie ma obowiązku pouczenia o możliwości wystąpienia z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (art. 5 KPC), gdy strona wniosła odwo- łanie od decyzji organu rentowego ze znacznym opóźnieniem terminu z art. 4779 § 1 KPC. Przewodniczący: SSN Andrzej Kijowski, Sędziowie SN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Zbigniew Myszka. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 1998 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Krystyny S.-J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Spo- łecznych-Oddziałowi w R. o emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawczyni od pos- tanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 29 czerwca 1998 r. [...] p o s t a n o w i ł: 1) o d d a l i ć kasację, 2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz Marty S., Kancelaria Adwokacka w R. kwotę zł. 40. - tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej na rzecz wnioskodawczyni. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny w Rzeszowie-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych posta- nowieniem z dnia 29 czerwca 1998 r. oddalił zażalenie Krystyny S.-J. na postano- wienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 11 marca 1998 r., którym odrzucone zostało od- wołanie wnioskodawczyni w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecz- nych-Oddziałowi w R. Organ rentowy w decyzji z dnia 14 listopada 1996 r. odmówił wnioskodawczyni przyznania dodatku z tytułu pracy nauczycielskiej. Wnioskodaw- 2 czyni odwołała się od tej decyzji w piśmie z dnia 18 grudnia 1997 r., a więc po ter- minie z art. 4779 KPC. Pełnomocnik wnioskodawczyni zaskarżył kasacją powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 5 KPC poprzez niepouczenie o moż- liwości skorzystania przez wnioskodawczynię z pomocy pełnomocnika ustanowio- nego z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu, na pograniczu z jej odrzuce- niem, gdyż nie zawiera uzasadnienia, o którym mowa w art. 3933 KPC. Wnioskodaw- czyni odwołała się od decyzji organu rentowego ze znacznym opóźnieniem terminu z art. 4779 § 1 KPC, w takiej zatem sytuacji nie mogły odnieść skutku żadne wskazówki ze strony Sądu co do dalszych jej czynności procesowych. W tych warunkach zarzut naruszenia art. 5 KPC jest bezzasadny. Kasacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 39312 KPC wobec braku usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia. ========================================