II UKN 343/98

Wygrał pozwany
SN3 grudnia 1998·sentence
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła objęcia Jana O. rolniczym ubezpieczeniem społecznym po podjęciu przez niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca otrzymał gospodarstwo rolne w styczniu 1997 r., został objęty KRUS, a następnie po rozpoczęciu działalności gospodarczej został objęty ubezpieczeniem w ZUS. KRUS wydał decyzję, że przestał podlegać ubezpieczeniu rolniczemu. Sądy obu instancji oddaliły jego odwołanie, a Sąd Najwyższy oddalił kasację. SN uznał, że art. 5a ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników wymaga uprzedniego, nieprzerwanego przez co najmniej rok podlegania ubezpieczeniu rolniczemu w pełnym zakresie, zanim rolnik podejmie pozarolniczą działalność gospodarczą. Dopiero wtedy może on zachować KRUS albo wybrać inne ubezpieczenie. Ponieważ wnioskodawca nie spełnił tego warunku, nie miał prawa pozostać w KRUS po rozpoczęciu działalności gospodarczej. SN wskazał też, że kasacja była wadliwie uzasadniona w zakresie zarzutów procesowych, a argument o dyskryminacji nie może prowadzić do orzekania wbrew obowiązującemu przepisowi.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·warunki pozostania w rolniczym ubezpieczeniu społecznym po rozpoczęciu pozarolniczej działalności gospodarczej
  • ·wykładnia art. 5a ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
  • ·wymóg nieprzerwanego rocznego podlegania ubezpieczeniu rolniczemu w pełnym zakresie
  • ·formalna wadliwość kasacji w zakresie braku uzasadnienia zarzutów procesowych
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie to „dość precyzyjnie formułuje wyrażone w nim intencje ustawodawcy”). Sąd Najwyższy zauważa, że pogląd wyrażony przez Rzecznika Praw Obywa- telskich (w piśmie z dnia 19 maja 1997 r. skierowanym do Wicedyrektora Departa- mentu Spraw Społeczno-Zawodowych i Socjalnych w Ministerstwie Rolnictwa i Gos- podarki Żywnościowej), że przepis art. 5a ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolni- ków dyskryminuje osoby prowadzące działalność gospodarczą, które następnie stają się rolnikami, może stanowić inspirację do wystąpienia Ministra o zmianę tego prze- pisu, nie stwarza jednak dla tych osób żadnego prawa podmiotowego i nie uprawnia Sądu Najwyższego, ani sądów powszechnych do stosowania tego poglądu w prak- tyce sądowej i orzekania wbrew zapisowi ustawowemu. Mając powyższe na uwadze, wobec braku usprawiedliwionych podstaw kasa- cyjnych, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji wyroku. ========================================