II UKN 322/98

Wyrok z dnia 25 listopada 1998 r. II UKN 322/98 "Decyzją z urzędu", o której stanowi art. 101 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) jest tylko taka decyzja, która z własnej inicjatywy organu rentowego została podjęta po wydaniu decyzji odmawiającej przyznania prawa do świadczenia emerytalno-rentowego lub przyznającej takie świadczenie w wysokości niższej od przysługującej. Decyzja wydana wprawdzie z własnej ini- cjatywy organu rentowego lecz stanowiąca rozstrzygnięcie wcześniej zgłoszo- nego, niezałatwionego wniosku strony, nie jest decyzją z urzędu uzasadniającą ograniczenie wypłaty świadczenia za okres wsteczny, niezależnie od tego, jak długi okres upłynął pomiędzy zgłoszeniem wniosku a wydaniem decyzji. Przewodniczący: SSN Maria Tyszel (sprawozdawca), Sędziowie SN: Maria Mańkowska, Zbigniew Myszka. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 1998 r. sprawy z wniosku Marii S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w G.W. o wy- równanie renty inwalidzkiej, na skutek kasacji organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 26 lutego 1998 r. [...] o d d a l i ł kasację. U z a s a d n i e n i e Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w Z.G. decyzją z dnia 28 listopada 1996 r. przyznał Marii S. prawo do renty inwalidzkiej według drugiej grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia od 1 października 1993 r. to jest za okres trzech lat wstecz od miesiąca poprzedzającego wydanie decyzji z urzędu. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze wy- rokiem z dnia 26 maja 1997 r. [...], zmienił zaskarżoną przez wnioskodawczynię de- 2 cyzję w ten sposób, że przyznał jej prawo do renty inwalidzkiej według drugiej grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia od 10 marca 1986 r. to jest od daty zgłoszenia wniosku o podwyższenie pobieranej renty. Sąd ustalił, że wniosek Marii S. z dnia 10 marca 1986 r. nie został załatwiony przez organ rentowy do października 1996 r. Or- gan rentowy nie wydał w sprawie żadnej decyzji, ani odmawiającej, ani też podwyż- szającej pobieraną przez wnioskodawczynię rentę. Swoje zaniedbanie Oddział ZUS stwierdził w listopadzie 1996 r. i wydał z urzędu decyzję uznając, że popełniono błąd, co powoduje przyznanie wyższej renty inwalidzkiej, za okres trzech lat wstecz od wy- dania decyzji z urzędu, to jest od 1 października 1993 r. Zdaniem Sądu organ rentowy przyznając wnioskodawczyni prawo do wyższej renty inwalidzkiej za okres trzech lat wstecz od wydania decyzji z urzędu naruszył przepis art. 101 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emery- talnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.). Przepis ten bowiem ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy organ rentowy wydał w sprawie decyzję, która przyznając lub odmawiając świadczenia okazała się podczas kontroli decyzją błędną. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu, po roz- poznaniu apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w Z.G. stwierdzając, że w bezspornym stanie faktycznym sprawy, wskazana przez Sąd pierwszej instancji