II UKN 236/98

Wygrał pozwany
SN10 września 1998·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła odmowy przyznania renty inwalidzkiej przez ZUS. Wnioskodawca zaskarżył wyrok, twierdząc w kasacji, że postępowanie przed sądem pierwszej instancji było nieważne z powodu nienależytego umocowania pełnomocnika ZUS, który przedłożył jedynie kserokopię pełnomocnictwa. Sąd Najwyższy uznał jednak, że pełnomocnictwo ogólne podpisane przez dyrektora właściwego oddziału ZUS było prawidłowe i wystarczające do reprezentowania Zakładu w postępowaniu sądowym. Sam fakt złożenia kserokopii pełnomocnictwa nie naruszał art. 89 § 1 k.p.c. W konsekwencji kasacja została oddalona.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·czy pełnomocnictwo ogólne podpisane przez dyrektora oddziału ZUS stanowi prawidłowe umocowanie w postępowaniu sądowym
  • ·czy złożenie kserokopii pełnomocnictwa powoduje nieważność postępowania
  • ·czy zarzut nieważności postępowania z powodu wadliwego umocowania pełnomocnika jest zasadny
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 10 września 1998 r. II UKN 236/98 Pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania i obrony interesów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, podpisane przez dyrektora właściwego oddziału, stanowi należyte umocowanie tego pełnomocnika w postępowaniu sądowym. Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie: SN Stefania Szymańska (sprawozdawca), SA Beata Gudowska. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 10 września 1998 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Krzysztofa K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Spo- łecznych-Oddziałowi w W. o rentę inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 16 grudnia 1997 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyro- kiem z 4 września 1997 r., oddalił odwołanie Krzysztofa K. od decyzji ZUS-Oddziału w W. z 2 czerwca 1997 r. odmawiającej przyznania renty inwalidzkiej. Apelację wnioskodawcy od tego wyroku oddalił Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrokiem z 16 grudnia 1997 r. W kasacji opartej na podstawie z art. 393 1 pkt 2 KPC, Krzysztof K. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 378 § 2 w związku z art. 379 pkt 2 KPC, polegające na oddaleniu apelacji w sytuacji, gdy postępowanie przed Sądem pierwszej instancji dotknięte było nieważnością, wynikającą z nienależytego umocowania pełnomocnika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. We wniosku żąda 2 więc uchylenia zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Woje- wódzkiego i przekazania sprawy temuż Sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na mocy art. 393 12 KPC. Pozbawiony słuszności jest zarzut, iż pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie był należycie umocowany w postępowaniu przed Są- dem pierwszej instancji, gdyż złożył do akt kserokopię pełnomocnictwa, na której jedynie napisano datę „04.09.1997 r.”. Wbrew temu zarzutowi, nie stanowi to naru- szenia art. 89 § 1 KPC. Przedłożone pełnomocnictwo, udzielone Małgorzacie G.-K., odpowiada bowiem wymaganiom określonym w przepisach KPC. Pełnomocnictwo to jest pełnomocnictwem ogólnym i jest podpisane przez dyrektora Zakładu Ubezpie- czeń Społecznych-Oddziału w W., a więc osobę uprawnioną do udzielania pełno- mocnictwa. Małgorzata G.-K., pracownik Oddziału, została z mocy tego pełnomoc- nictwa upoważniona do reprezentowania i obrony interesów Oddziału na rozprawach przed Sądem Wojewódzkim-Wydział XIV w Warszawie. Na mocy tego pełno- mocnictwa zatem była upoważniona także do występowania jako pełnomocnik Od- działu w rozpoznawanej sprawie. Nie narusza prawidłowości umocowania przedło- żenie na rozprawie kserokopii tego pełnomocnictwa. ========================================