Sprawa dotyczyła byłej pracownicy zakładów państwowych, u której w związku z wieloletnią pracą stwierdzono chorobę zawodową (rtęcicę) i której wcześniej prawomocnie zasądzono rentę uzupełniającą. Powódka domagała się później zamiany tej renty na jednorazowe odszkodowanie (skapitalizowanie renty) na podstawie art. 447 KC, argumentując, że zakład jest w końcowej fazie likwidacji, sprzedano jego majątek, a wypłata świadczenia w przyszłości nie jest pewna. Sądy obu instancji oraz Sąd Najwyższy uznały jednak, że nie zaszły nowe, ważne okoliczności uzasadniające taką zmianę. Stan zdrowia powódki nie uległ zmianie, a sytuacja zobowiązanego zakładu była znana już wcześniej i nadal opierała się na dotacjach budżetowych. Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 447 KC ma charakter wyjątkowy i wymaga ścisłej wykładni; nie można go stosować tylko dlatego, że likwidacja przedsiębiorstwa trwa dalej. Kasacja została oddalona.
Kluczowe kwestie prawne:
·czy po prawomocnym zasądzeniu renty uzupełniającej można żądać jej kapitalizacji na podstawie art. 447 KC
·czy dalsze etapy likwidacji przedsiębiorstwa państwowego stanowią 'ważny powód' do przyznania jednorazowego odszkodowania zamiast renty
·czy brak następcy prawnego i niepewność przyszłej wypłaty świadczenia uzasadniają zmianę renty na odszkodowanie jednorazowe
·czy Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za zobowiązania likwidowanego przedsiębiorstwa państwowego
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Wyrok z dnia 22 stycznia 1998 r.
II UKN 458/97
Przejście przedsiębiorstwa państwowego w kolejne fazy postępowania
likwidacyjnego nie stanowi ważnej przyczyny uzasadniającej żądanie odszko-
dowania w miejsce zasądzonej prawomocnym wyrokiem renty uzupełniającej
(art. 447 KC).
Przewodniczący SSN: Maria Tyszel, Sędziowie SN: Roman Kuczyński,
Barbara Wagner (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 1998 r. sprawy z po-
wództwa Krystyny R.-P. przeciwko 1. [...] Zakładom Lamp Wyładowczych "P.-R." w
likwidacji w P.N., 2. Ministrowi Skarbu Państwa o zapłatę, na skutek kasacji powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie
z dnia 6 czerwca 1997 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
U z a s a d n i e n i e
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie wyro-
kiem z dnia 11 lutego 1997 r. [...], oddalił powództwo Krystyny R.-P. o wypłatę przez
[...] Zakłady Lamp Wyładowczych „P.-R.” w P.N. i Ministra Skarbu Państwa kwoty
612.000 zł tytułem skapitalizowanej renty, zasądzonej na jej rzecz wyrokiem Sądu
Wojewódzkiego w Rzeszowie z dnia 10 maja 1994 r. [...]. Sąd ustalił, że powódka
była zatrudniona w pozwanych zakładach na stanowisku operatora maszyn przez 20
lat i w związku z wykonywaną pracą stwierdzono u niej chorobę zawodową - rtęcicę.
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie wyrokiem z
dnia 10 maja 1994 r. [...], zasądził na rzecz powódki od [...] Zakładów Lamp Wyła-
dowczych „P.-R.” w likwidacji w P.N. rentę uzupełniającą w kwocie 170 zł miesięcz-
nie. Pozwane zakłady wypłaciły powódce także odszkodowanie z tytułu 70%
- 2 -
uszczerbku na zdrowiu. Likwidatorem zakładów wyznaczona została Agencja Roz-
woju Przemysłu SA w W.
W ocenie Sądu, okoliczności sprawy nie uzasadniają kapitalizacji renty na
podstawie art. 447 KC. Zarówno inwalidztwo powódki, jak też stan likwidacji [...] Za-
kładów Lamp Wyładowczych „P.-R.” w P.N. istniały i były znane już przed wytocze-
niem powództwa o rentę uzupełniającą. Pozwane Zakłady nadal znajdują się w likwi-
dacji, a stan zdrowia powódki nie uległ zmianie. Według niekwestionowanego
orzecznictwa Sądu Najwyższego, poszkodowany, któremu sąd zasądził już prawo-
mocnie rentę odszkodowawczą, nie może w ponownym procesie domagać się jedno-
razowego odszkodowania przewidzianego w art. 447 KC, chyba że po zakończeniu
postępowania nastąpiła zmiana okoliczności, a w szczególności dopiero w tym cza-
sie powstały ważne powody, które mogły uzasadniać zastosowanie powołanego
przepisu. Art. 447 KC przewiduje odstępstwo od zasady przyznawania świadczeń
okresowych w postaci renty. Przesłanki uzasadniające wyjątkowość takiej sytuacji
muszą jednak istnieć już w czasie toczącego się procesu odszkodowawczego. Skoro
w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiła zmiana okoliczności po zasądzeniu renty,
brak jest podstaw do jej kapitalizacji. Oddalając powództwo w odniesieniu do dru-
giego pozwanego Sąd miał na względzie brak jakiegokolwiek stosunku prawnego
łączącego powódkę i Ministra Skarbu Państwa.
Krystyna R.-P. zaskarżyła powyższy wyrok apelacją, wnosząc o jego zmianę
i zasądzenie skapitalizowanej renty uzupełniającej. Podniosła, że brak jest podmiotu,
który przejmie zobowiązania zlikwidowanych zakładów. Jest to, jej zdaniem, nowa
okoliczność uzasadniająca zastosowanie art. 447 KC.
W odpowiedzi na apelację Ministerstwo Skarbu Państwa wniosło o jej od-
dalenie i zasądzenie kosztów postępowania. O oddalenie apelacji wniosły także poz-
wane Zakłady.
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie wyro-
kiem z dnia 6 czerwca 1997 r. [...] oddalił apelację nie obciążając skarżącej kosztami
procesu. Sąd bez zastrzeżeń podzielił ocenę prawną niewątpliwego w sprawie stanu
faktycznego. W szczególności tę, że po uzyskaniu przez powódkę renty nie zaszły
żadne nowe okoliczności, które uzasadniałyby kapitalizację renty. W sytuacji prawnej
zobowiązanych do wypłaty renty [...] Zakładów Lamp Wyładowczych „P.-R.„ nie
- 3 -
zaszły zmiany. Proces likwidacyjny trwa nadal i nie jest znany termin jego zakoń-
czenia. Środki na zaspokojenie roszczeń wierzycieli pochodzą, jak poprzednio, z
dotacji budżetowych, a renta jest powódce bieżąco wypłacana. Niezależnie od przy-
czyn wyżej wskazanych, treść art. 40 KC wyklucza odpowiedzialność Skarbu Pańs-
twa za zobowiązania pozwanego przedsiębiorstwa.
Krystyna R.-P. zaskarżyła powyższy wyrok kasacją i wskazując jako jej
podstawę naruszenie art. 447 KC wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu lub Sądowi Wojewódzkiemu w Rze-
szowie, przy uwzględnieniu kosztów postępowania kasacyjnego według norm prze-
pisanych. W uzasadnieniu kasacji skarżąca kwestionuje ustalenie, że w sytuacji
prawnej [...] Zakładów Lamp Wyładowczych „P.-R.” w P.N. nie nastąpiła po przyzna-
niu jej renty uzupełniającej żadna zmiana. Pozwane Zakłady znajdują się w końcowej
fazie likwidacji, a w trybie postępowania egzekucyjnego (sprzedaż licytacyjna) zos-
tały zbyte wszystkie należące do nich nieruchomości. Wypłata zasądzonej na rzecz
powódki renty nie jest gwarantowana na przyszłość. Sam likwidator zwracał się do
uprawnionych świadczeniobiorców z propozycją zamiany rent na jednorazowe odsz-
kodowania. Występował także do Ministra Skarbu o przydział dodatkowych środków
pieniężnych na realizację zobowiązań.
W odpowiedzi na kasację pozwane Zakłady wniosły o jej oddalenie. Ich zda-
niem, okoliczności podniesione w kasacji istniały w chwili orzekania o rencie uzupeł-
niającej. Poszczególne czynności likwidacyjne nie mogą być uznane za zmianę oko-
liczności. Z zarządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 listopada 1989 r. w
sprawie likwidacji przedsiębiorstwa państwowego, poprzedzonego decyzją Pańs-
twowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 28 kwietnia 1989 r. naka-
zującą natychmiastowe zaprzestanie produkcji z użyciem rtęci, wynikało, że likwido-
wane zakłady nie będą mieć własnych środków finansowych. Ponadto, przesłanką
zastosowania art. 447 KC jest możliwość odzyskania lub uzyskania przez poszko-
dowanego utraconej zdolności zarobkowej. Powódka utraciła zdolność do pracy cał-
kowicie i na stałe. Brak jest podstaw do twierdzenia, że renta nie będzie powódce
wypłacana w przyszłości. Likwidator czyni starania w celu uzyskania dotacji budże-
towej na uregulowanie wszystkich zobowiązań. Decyzja o likwidacji może być pod-
jęta po uregulowaniu wszelkich zobowiązań powstałych w związku ze szkodliwym
- 4 -
oddziaływaniem na środowisko. Nie nastąpi to w czasie krótszym niż dwa lata. Po
wyroku zasądzającym na rzecz Krystyny R.-P. rentę nie powstały nowe okoliczności,
które mogłyby uzasadniać zastosowanie art. 447 KC.
Tej samej argumentacji użył Minister Skarbu Państwa wnosząc o oddalenie
kasacji. W uzupełnieniu pisma procesowego przedłożył „notatkę z Kolegium Minis-
terstwa Skarbu Państwa z dnia 25 czerwca 1997 r. w sprawie podjęcia decyzji ak-
ceptującej w sprawie przekazania projektu uchwały Rady Ministrów pod obrady
Ministrów o przyznanie z ogólnej rezerwy budżetowej 1997 r. środków przeznaczo-
nych na sfinansowanie w 1997 r. niektórych kosztów związanych z likwidacją [...]
Zakładów Lamp Wyładowczych „P.-R.” w likwidacji w P.N. wraz z akceptacją Podse-
kretarza Stanu”. Nadto, powołał art. 40 KC, zgodnie z którym Skarb Państwa nie po-
nosi odpowiedzialności za zobowiązania przedsiębiorstw państwowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 447 KC, „z ważnych powodów sąd może na żądanie poszko-
dowanego przyznać mu zamiast renty lub jej części odszkodowanie jednorazowe.
Dotyczy to w szczególności wypadku, gdy poszkodowany stał się inwalidą, a przyz-
nanie mu jednorazowego odszkodowania ułatwi mu wykonywanie nowego zawodu”.
Według niekwestionowanego poglądu prezentowanego w doktrynie (por. np. J.
Szwaja, Jednorazowe odszkodowanie czy renta, NP 1964, z. 10) i orzecznictwie
(uchwała powiększonego składu Sądu Najwyższego z dnia 3 października 1966 r., III
CZP 17/66, OSNCP 1968 z. 1 poz. 1), naprawienie szkody na podstawie art. 444 § 2
KC może nastąpić wyłącznie przez przyznanie renty. Jedyny wyjątek od powyższej
zasady wprowadza art. 447 KC. Zasądzenie jednorazowego odszkodowania w
miejsce renty ma charakter wyjątkowy. Art. 447 należy przeto wykładać ściśle.
Zasadniczo okoliczności uzasadniające zasądzenie odszkodowania w miej-
sce renty muszą istnieć w chwili orzekania o roszczeniu poszkodowanego. Na grun-
cie art. 164 k.z., przepisu o nieco odmiennej redakcji ale o treści identycznej jak art.
447 KC, Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że poszkodowany, któremu w wyniku wy-
padku przy pracy sąd zasądził już prawomocnie rentę, nie może domagać się w od-
rębnym procesie jednorazowego odszkodowania, a pozew, wobec tożsamości
- 5 -
przedmiotu roszczenia, winien być odrzucony (orzeczenie z dnia 31 stycznia 1968 r.,
I PZ 83/67, OSNCP 1968 z. 10 poz. 171). Z motywów tego orzeczenia można jednak
wnosić, że takie ponowne rozpoznanie sprawy byłoby dopuszczalne, gdyby po za-
kończeniu poprzedniego postępowania i uprawomocnieniu się wydanego w nim wy-
roku nastąpiły „ważne powody”, które mogłyby uzasadniać zastosowanie art. 447
KC. Przy założeniu jednoznaczności odszkodowania i renty taka zamiana może być
bowiem zakwalifikowana jako zmiana wysokości i czasu trwania renty w rozumieniu
art. 907 § 2 KC.
Przedstawioną wykładnię art. 447 KC, która zdaniem Sądu Najwyższego nie
jest błędna, przyjęły obydwa Sądy orzekające w rozpoznawanej sprawie. Dlatego też
postępowanie dowodowe w obu instancjach prowadzone było na okoliczność czy po
zasądzeniu od [...] Zakładów Lamp Wyładowczych „P.-R.” w P.N. Krystynie R.-P.
renty wyrokiem z dnia 10 maja 1994 r. wystąpiły ważne powody mogące uzasadnić
zastosowanie art. 447 KC.
Sądy ustaliły, że po wydaniu wyroku w sprawie [...] nie nastąpiły okoliczno-
ści, które uzasadniałyby kapitalizację renty. Nie uległa zmianie w porównaniu z cza-
sem poprzedniego procesu sytuacja powódki - jest ona nadal inwalidką II grupy w
związku z chorobą zawodową; jej stan zdrowia nie uległ ani poprawie ani pogorsze-
niu. Nie można też stwierdzić zmian w sytuacji zobowiązanego do świadczenia renty.
[...] Przedsiębiorstwo Lamp Wyładowczych „P.-R.” było w likwidacji, znany był tryb
tejże likwidacji. Kolejne zmiany likwidatora nie stanowią "ważnych powodów” do ka-
pitalizacji renty albowiem wiadomo było, że przedsiębiorstwo nie będzie miało nas-
tępcy prawnego. Nie zmieniło się źródło finansowania renty, którym były dotacje bu-
dżetowe.
Zdaniem Sądu Najwyższego, ustalenia powyższe są prawidłowe. Poza
wszystkim, wobec niewskazania jako podstawy kasacyjnej naruszenia przepisów
postępowania, Sąd Najwyższy, stosownie do art. 393
11
KPC, jest ustaleniami tymi
związany. W przyjętym stanie faktycznym art. 447 KC został zastosowany właściwie.
Kierując się powyższymi motywami Sąd Najwyższy, stosownie do art. 393
12
KPC, orzekł jak w sentencji.
========================================