I PKN 469/97

Wygrał pozwany
SN16 stycznia 1998·sentence
Inne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanej spółki i potwierdził obowiązek zwrotu na rzecz Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych kwoty wypłaconej pracownikom. Spór dotyczył tego, czy Fundusz może dochodzić od pracodawcy zwrotu świadczeń pracowniczych, jeśli przy ich wypłacie nie zastrzegł obowiązku zwrotu. Sąd uznał, że art. 10 ust. 1 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy przewiduje przejście roszczenia na Fundusz z mocy prawa, bez potrzeby jakiegokolwiek dodatkowego zastrzeżenia. W konsekwencji zarzuty oparte na przepisach Kodeksu cywilnego uznano za nieadekwatne. Orzeczenie potwierdza automatyczny charakter regresu Funduszu wobec pracodawcy lub masy upadłości po zaspokojeniu roszczeń pracowniczych.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·czy Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych może dochodzić zwrotu wypłaconych świadczeń bez uprzedniego zastrzeżenia obowiązku zwrotu
  • ·czy art. 10 ust. 1 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych powoduje przejście roszczenia na Fundusz z mocy prawa
  • ·czy w sprawie mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego o oświadczeniach woli i potrąceniu/zwrocie świadczeń
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Wyrok z dnia 16 stycznia 1998 r. I PKN 469/97 Przepis art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie rosz- czeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1 ze zm.) nie uzależnia przejścia na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych roszczenia wobec pracodawcy lub masy upadłości o zwrot wypłaconych świadczeń od zastrzeżenia obowiązku ich zwrotu. Przewodniczący SSN: Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Roman Kuczyński. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 1998 r. sprawy z po- wództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w W. przeciwko "R." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o zapłatę, na skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecz- nych w Białymstoku z dnia 23 lipca 1997 r. [...] o d d a l i ł kasację. U z a s a d n i e n i e Pozwana "R." Sp. z o.o. w Białymstoku wniosła kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 23 lipca 1997 r. [...] Zaskarżonym wyrokiem oddalono apelację pozwanej Spółki od wyroku Sądu I instancji, zasądzającego na rzecz powoda - Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - kwotę 65.934,04 zł tytułem zwrotu świadczeń pracowni- czych zaspokojonych przez ten Fundusz. W kasacji zarzucono, że wyrok Sądu II instancji narusza art. 65 i art. 508 KC wskutek ich niezastosowania w sprawie, a także naruszenia art. 378 § 2 KPC przez nierozpoznanie istoty sprawy. Zdaniem strony wnoszącej kasację, jeżeli pozwany Fundusz zaspokajając roszczenia pracow- nicze nie zastrzegł obowiązku ich zwrotu przez pracodawcę, to - jak można wnosić z - 2 - niejasnych wywodów kasacji - nie może on domagać się zwrotu równowartości tych świadczeń. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja nie jest uzasadniona. Przepis art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1 ze zm.) stanowi, że wypłata świadczeń pracowniczych ze środków Funduszu powoduje z mocy prawa przejście na Fundusz roszczenia wo- bec pracodawcy lub masy upadłości o zwrot wypłaconych świadczeń. Wnoszący kasację nie dostrzegł istnienia tego przepisu i powołał się na normy Kodeksu cywil- nego, które nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Ustawa o ochronie roszczeń pracowniczych nie tylko, że nie uzależnia powstania obowiązku zwrotu przez praco- dawcę równowartości świadczeń wypłaconych ze środków Funduszu od zastrzeżenia przez Fundusz tego obowiązku przy ich przekazywaniu, ale wprost stanowi, iż powstaje on z mocy prawa (art. 10 ust. 1). Z tych względów, na podstawie art. 393 12 KPC, orzeczono jak w sentencji. ========================================